Θα ήθελα να αναφερθώ πρόσφατα σε ορισμένα γλωσσικά φαινόμενα που παρουσιάζονται χωρίς να συμμορφώνονται με την λογική και το επίπεδο που τα κατονομάζει και τα λέει με τον ίδιο τρόπο.

Θα ασχοληθώ παρακάτω με τις εκφράσεις των οποίων αναδεικνύεται η χρήση χωρίς χρησιμότητα από την αγγλική:

  1. problem-solving
  2. decision-makers
  3. policy-makers
  4. law-makers
  5. due-diligence procedures
  6. Aviva presentation
  1. Ο χαρακτηρισμός περιγραφής «problem-solving» αποτελεί ταυτολογία την ώρα που εκφράζει την σύγκλιση για την σύμπτωση του νοήματος χωρίς την αναφορά για την αναγκαία απόκλιση των μερών για τα οποία χωρίς να επισημαίνονται απορρίπτει την διαφοροποίηση και την απόσταση αναμεταξύ τους. Το πρόβλημα δεν είναι κάτι κακό για να υπάρχει και όποιος το ξεριζώνει και το πετάει στο έδαφος αφήνοντάς το να λυθεί μετατρέπεται από το πρόβλημα το οποίο αντιστέκεται την εξέλιξη του συνακόλουθου συμβάντος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν δυστυχώς οι αντικαπνιστικοί νόμοι εξαρθρώνοντας την αιτία δημιουργώντας πρόβλημα το οποίο επικαλείται παράγωγη ταυτόχρονα συνέπεια εν γνώσει κρατικής αρμοδιότητας σκόπιμα ότι λύνει για τον γνωστό λόγο της οικονομικής τιμωρίας. Το αποτέλεσμα υπήρξε η μετεγκατάσταση του προβλήματος από τον ίδιο τον άνθρωπο που το επιχείρησε όταν το έπραξε εν γνώσει του έχοντας προειδοποιηθεί από τις αρχές και τις γνώσεις τις οποίες υπέβαλε την έγκρισή τους σε ιστορικές αρχές των οποίων αποκατέστησαν την τήρηση αυτόχθονα οι πολίτες των χωρών της Δύσης κρίνοντας ότι συμπεριφέρονται αντίθετα από φορά τεκμηριωμένων αρχών άλλων λαών και πολλών ίδιων ατόμων τους όταν τα αποδεικνύουν την αντίθετη ροπή και εκδοχή για τα οποία εμπίπτουν οι διακρίσεις και οι ανισοτιμίες των ατόμων και έγιναν οι ίδιοι το εμπόδιο άρα το πρόβλημα όποιου καπνίζει για την ελεύθερη εξάσκηση του δικαιώματός του για την οποία αρκεί να υπάρχει καθένας από την μοναδική φορά.
  2. Ο χαρακτηρισμός περιγραφής «decision-maker(s)» αποτελεί ταυτολογία όποιου το αναφέρει αναφέροντας και τα δύο. Η λήψη κάποιας απόφασης δεν συντελείται μόνο από άτομο ή τα άτομα στα οποία καταδεικνύει η αναφορά της έκφρασης. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από όλους κοινά κυριολεκτικά κατά προτίμηση όπως προσπερνιέται από τα συμφραζόμενα χρήσης της έκφρασης και τον καθένα χωριστά όπου αναλογεί η ταυτολογία και επαναληπτικά η αναφορά του γεγονότος από το ίδιο και τον ίδιο χωρίς να το κάνει αυτοπροσώπως με να το επιτρέψει σε καθέναν άλλον σύμφωνα με χρήση έκφρασης αποδεικνύοντας σημερινή σχέση υποτέλειας.
  3. Ο χαρακτηρισμός περιγραφής «policy-makers» αποτελεί ταυτολογία αναφοράς στον τρόπο που προκύπτουν οι νόμοι και χαράσσονται οι πολιτικές από την κοινωνία και το κράτος όπου ο επικρατέστερος είτε ο πιο επιτυχημένος αποτελεί την δημοκρατία ωστόσο όχι σύμφωνα με απόδοση από την ερμηνεία υποχρεωτικά καταβαλλόμενης έκφρασης. Η αναφορά στην έκφραση προκαλεί την απόδοση και ερμηνεία του ρητού αιτήματος να αποσυρθεί η δημοκρατία από το αναφερόμενο μέρος ώστε να επιστραφεί για τον ηγεμόνα του από την για ο,τι παραπάνω διαπραγματεύεται.
  4. Επίσης το ίδιο για την επισημασμένη αναφορά «law-maker(s)» στο νομοθέτη γράφοντας τον εκλεγμένο νόμο των πολιτών όταν μόνη ανάγκη δεν ήταν ο νόμος των ίδιων χαρακτηριζόμενων παθητικών ψηφοφόρων και αποδεκτών με το δυναμικό προόδου και εξέλιξης να εκλεγεί και ατόμων αναφέροντας ότι δεν εξαρτώνται αν διαμορφώνονται από τον συνομιλητή τους σε έναν διάλογο από τους ίδιους όταν αναφέρονται για άμεση χρήση στον λογοθέτη έναντι ισχύος και τήρησής εκλαμβάνοντας ότι διαμορφώνει επιβαρυντικές απαιτήσεις με ατομικό κριτήριο.    
  5. Ο σύνθετος συνδυασμός «our due-diligence procedures» χαρακτηρίζει και υπονοεί ότι όλες οι διαδικασίες δεν έχουν και due-diligence αλλά ότι το ίδιο από την έννοια του due-diligence προϋποθέτει από την ανάγκη την εφαρμογή του μετά από μια διαδικασία αναγκαστικά ώστε να καταστεί εφικτό ενώ υπαρκτό από την αξία που εκφράζει. Οπωσδήποτε όλοι οι χαρακτηρισμοί μέχρι τώρα του τύπου αυτού αποτελούν επιφανή έκφραση χωρίς την αντίστοιχη συνέπεια να επιφέρεται όταν προκύπτουν από καλλιέργεια και την αναμετάδοσή συγκεχυμένης προϋπόθεσης.
  6. Ο περιγραφόμενος επίσημα ορισμός «Aviva presentation» χωρίς την αναφορά για τον ορισμό «[an] oral examination [supporting in aid of the written coursework for the candidates]» από προφορική εξέταση έχει διαμορφωθεί και διατυπωθεί επαρκώς σκόπιμα για την αναμετάδοση πλησιέστερου καθημερινού νοήματός της έκφρασης «not anyone has the Aviva to do whatever they want» αποτελώντας παρούσα παρευρισκόμενη συνθήκη και κατάσταση από όπου λέγεται ενώ χρησιμοποιείται για την ανάλογη διαχείριση και μετασχηματισμό όπου αναφέρεται με τον τρόπο της απλούστατα στην κρατική επίβλεψη κάθε κράτους και την εποπτεία ευθύνης των πολιτών. Χτυπάει το καμπανάκι αν υποθέσουμε τοιουτοτρόπως ότι ο μονάρχης που διορίστηκε από άλλο μεμονωμένο άτομο το 1978 αποτελώντας τον δικτάτορα της Ισπανίας Φερδινάντος Μάρκος τον οποίο αναδέχεται την ηγεμονία της δεν θα μπορεί τοιουτοτρόπως να πράττει απεριόριστα όπως άλλωστε επιθυμεί εκτός του συμβάντος εκπροσωπώντας ταυτολογική συνθήκη από την προϋπόθεση ακριβώς εκείνο ότι έγινε ότι επισημαίνεται κοινωνικός εμπαιγμός όπως πηγάζει από τα άδυτα ιδρύματος του σωφρονισμού του κράτους το οποίο ανεξαρτητοποιήθηκε εξωτερικά. Εξ ου και ότι ο εν λόγω ηγεμόνας δεν έχει το πάνω χέρι λόγω με καθένα να το χειραγωγούν οπότε ‘not anyone has the Aviva to do whatever they want’ αποτελεί την διάνοιξη και έκθεση των ενδότερων του δημοσίου στην Ισπανία του οποίου ο ηγεμόνας άρχεται χωρίς ατομική πρωτοβουλία ή εκείνη του κράτους της πολιτικής του απόφασης και κυριότητας του εαυτού του από την «αποκατάσταση της μοναρχίας μετά την χούντα» και την Σοφία στην θέση της δημοκρατίας.
Προηγούμενο άρθροΤσικνοπέμπτη: Τι γιορτάζουμε και τι συμβολίζει;
Επόμενο άρθροΠλήρης δικαίωση των θέσεων μας
Κώστας Κητής
Γεννήθηκα στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας και σπουδάζω Πληροφορική με Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Brunel του Λονδίνου. Παρακολούθησα μαθήματα πληροφορικής και Τ.Π.Ε. στα κολέγια του Λονδίνου Brookfield Adult Learning Centre, East Berkshire College, Acton and Hammersmith College και West London Community College. Μου αρέσουν τα καυτερά γεύματα, η φωτογραφία, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, οι αγορές και τα ψώνια και οι βραδυνές έξοδοι. Ως πρώιμος γνώστης προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών από παιδική ηλικία αποφοίτησα από κολέγιο που διδάσκει μαθήματα Αγγλικού λυκείου και ασχολούμαι ιδιαίτερα με τα αιτήματα των ατόμων που καπνίζουν και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τις ηλεκτρονικές συσκευές.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.