«Η ωριμότητα είναι η ικανότητα υπομονής της αβεβαιότητας. Για να προκαλέσετε μια νευρική βλάβη σε κάποιον που θα μπορούσατε να εφαρμόσετε τα ακόλουθα βήματα: αναγκάστε το θύμα σας σε μια ατομοποιημένη ύπαρξη, απαγορεύστε το να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες που διαποτίζουν τη ζωή τους με χαρά, να τους απαλλάξουν από τη δουλειά τους, να καταστρέψουν τις καθημερινές τους ρουτίνες και να τους πείτε να μην αφήσουν τα όρια του σπιτιού τους. Για να προσθέσετε κερασάκι στο κέικ του διαβολικού σας σχεδίου θα μπορούσατε τότε να πείτε στο θύμα σας ότι η κοινωνία βρίσκεται στο γκρεμό μιας οικονομικής κατάρρευσης.

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι μυθοπλασία, αλλά πραγματικότητα για πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο και έτσι σε αυτό το βίντεο θα διερευνήσουμε πώς να παραμείνουμε ψυχολογικά σταθεροί εν μέσω κρίσης.

Μια κρίση είτε παίζει σε επίπεδο ολόκληρης της κοινωνίας είτε αν είναι πιο εντοπισμένη σε μια μόνο οικογένεια ή ένα άτομο επηρεάζει την ψυχή με παρόμοιο τρόπο. Όταν μια κρίση οδηγεί σε ταχεία και εκτεταμένη αλλαγή στα πρότυπα της ζωής μας, είναι αποπροσανατολιστικό, αλλά αν μια τέτοια αλλαγή συνοδεύεται από αβεβαιότητα ως προς το πότε ή ακόμα και αν τα πράγματα θα επανέλθουν στο φυσιολογικό, ο αποπροσανατολισμός μπορεί να είναι τόσο ακραίος που να απειλεί την αίσθηση του εαυτού μας γιατί η ταυτότητά μας βασίζεται στα πρότυπα της ζωής μας, είτε πρόκειται για τις συνήθειες μας, τους κοινωνικούς μας ρόλους, τη δουλειά μας, τα χόμπι μας ή τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Όλα αυτά τα πράγματα συμβάλλουν στη δημιουργία της αυτοεκτίμησής μας και ως ψυχολόγος ο Michael Mahoney εξηγεί ότι δεν είναι εύκολο να διατηρήσουμε μια συνεκτική αίσθηση ταυτότητας-αξίας ή ικανότητας ενόψει πολλαπλών και χρόνιων προκλήσεων σε παλιά πρότυπα χωρίς μια συνεκτική αίσθηση του εαυτού, χωρίς τη σειρά που παράγει την ταυτότητά μας, ο κόσμος γύρω μας θα γίνει επίσης πιο χαοτικός και θα αισθάνεται λιγότερο δεκτός στις επιθυμίες και τις ανάγκες μας ή όπως εξηγεί ο Jean Piaget ότι οργανώνουμε τους κόσμους μας οργανώνοντας πρώτα τον εαυτό μας.

Αν τα σοκ στα μοτίβα της ζωής μας είναι αρκετά σοβαρά, και αν δεν μπορέσουμε να βρούμε έναν τρόπο να τα απορροφήσουμε, γινόμαστε ευαίσθητοι σε μια ψυχολογική βλάβη λόγω της έντονης συναισθηματικότητας που προκύπτει στο πρόσωπο ενός αποσυντιθέμενου εαυτού.

Όταν οι νέες εμπειρίες υπερβαίνουν κατά πολύ τις ικανότητες του ατόμου να εξισορροπεί γράφει, τα συναισθήματα του Mahoney ότι είναι συντριμμένα είναι κοινά επεισόδια ή χρόνια διαταραχή και η κατάρρευση μπορεί να προκύψει κατά τη διάρκεια μιας κοινωνικής κρίσης πληθυσμού που τείνει να φοβάται τις περισσότερες από τις απειλές που προκάλεσαν την κρίση, αλλά ανάλογα με την φύση αυτών των απειλών είναι αυτή η απειλή για την αίσθηση του εαυτού μας που μπορεί να αποδειχθεί πιο επικίνδυνη.

Ευτυχώς με κάποια γνώση της διαδικασίας που οδηγεί σε βλάβη μπορούμε να επινοήσουμε κάποια βήματα για να ενισχύσουμε την ψυχή μας. Αυτό που πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί και να είναι αντιδιαισθητικό, όπως φαίνεται, είναι ότι η κατάρρευση δεν είναι μια κατάβαση σε μια πιο διαταραγμένη κατάσταση, αλλά είναι η αποκατάσταση της τάξης σε επίπεδο δυσπροσαρμογής.

Τα άκρα μιας ψυχολογικής κατάρρευσης τείνουν προς δύο μορφές, σοβαρή κατάθλιψη ή ψύχωση. Η σοβαρή κατάθλιψη εκτοξεύει μια από τις διαταραχές που επιτάχυναν την κατάρρευση αντικαθιστώντας την με μια διαταγμένη κατάσταση απόλυτης απελπισίας και απελπισίας στην οποία το άτομο είναι πεπεισμένο ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα και έτσι αποσύρεται από τη ζωή. Το έντονο συναίσθημα που παραχωρείται συνήθως με τη μορφή ακραίου άγχους που προχωρά σε διάσπαση σε σοβαρή κατάθλιψη αντικαθίσταται από απάθεια και μια ψυχολογική θανάτωση στον κόσμο στο άλλο άκρο είναι το ψυχωτικό διάλειμμα.

Η διαδικασία ενός ψυχωτικού διαλείμματος τείνει να ξεδιπλώνεται ως εξής γεγονότα της ζωής ενός ατόμου, είτε πρόκειται για οξεία κρίση ή για πιο χρόνια προβλήματα που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου καταστρέφουν εντελώς οποιαδήποτε εμφάνιση μιας υγιούς αίσθησης του εαυτού. Όταν συμβεί αυτό, το άτομο θα εισέλθει στη φάση πανικού της διαδικασίας, ο αποσυντιθέμενος εαυτός και ο αποπροσανατολισμός που δημιουργεί φέρνει στο προσκήνιο συναισθήματα μιας τέτοιας έντασης που το άτομο καθίσταται ανίκανο για σωστή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον του. Τελικά ο πανικός γίνεται τόσο συντριπτικός που η ψυχή επαναφέρει την τάξη μέσα από αυτό που ονομάζεται το στάδιο της ψυχωτικής διορατικότητας.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτήν τη διαδικασία μπορούμε να στραφούμε στον Silvano Arrietty που αφιέρωσε τη ζωή του τόσο στη θεραπεία όσο και στη μελέτη της σχιζοφρένειας. Στο βιβλίο του, η ερμηνεία της σχιζοφρένειας, ο Arrietty εξηγεί ότι η ψυχωτική διορατικότητα συμβαίνει όταν το άτομο που πάσχει από πανικό καταφέρνει να συνενώσει τα πράγματα, επινοώντας έναν παθολογικό τρόπο να βλέπει την πραγματικότητα με τον οποίο είναι σε θέση να εξηγήσει τις ανώμαλες εμπειρίες του.

Το φαινόμενο ονομάζεται διορατικότητα επειδή ο ασθενής βλέπει τελικά το νόημα και τις σχέσεις στις εμπειρίες του, αλλά η αντίληψη είναι ψυχωτική επειδή βασίζεται σε ψυχικές διεργασίες που συμβαίνουν μόνο σε κατάσταση ψύχωσης ή καθώς ο Arrietty εξηγεί περαιτέρω ο ψυχωτικός μετασχηματισμός θα του επιτρέψει να βιώσει τον εαυτό του και το περιβάλλον με περίεργους μοναδικούς τρόπους που συχνά δεν είναι ευαίσθητοι στη συναινετική επικύρωση τόσο παράξενο όσο μπορεί να φαίνεται η κατάσταση της ψύχωσης είναι προτιμότερη από τη φάση πανικού που προηγήθηκε και γι ‘αυτό ο Arrietty ορίζει την ψύχωση ως έναν μη φυσιολογικό τρόπο αντιμετώπισης μιας αφόρητης κατάστασης.

Εάν είμαστε πιο ευάλωτοι σε βλάβη όταν χτυπηθούμε από τα έντονα συναισθήματα που συνοδεύουν έναν τρόπο ζωής υπό πολιορκία τότε το πρώτο βήμα για να αποφευχθεί μια ψυχολογική βλάβη είναι να ακολουθήσουμε τη συμβουλή του Henry David Thoreau και όταν αμφιβάλλουμε να επιβραδυνθεί αν αισθανθούμε ότι τα συναισθήματά μας φτάνουν σε ένα πυρετό ή μας περιστρέφουν σε κύκλους φόβου και απελπισίας, πρέπει να διακόψουμε κάπως η διαδικασία πριν φτάσουμε σε κατάσταση οξέος πανικού.

Ο χειρότερος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να προσπαθήσουμε να επιχειρήσουμε ή να διαφωνήσουμε με τα συναισθήματα ενώ ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσετε αυτήν την κατάσταση είναι να χρησιμοποιήσετε κάποια μορφή δραστηριότητας για να χαλαρώσετε και να μας ξανακοιτάξετε.

Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν ότι ο προσεκτικός διαλογισμός λειτουργεί καλά για αυτόν τον σκοπό, αλλά αυτό είναι αλλά μια από τις αμέτρητες δραστηριότητες που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να μπούμε νέους που υπέμειναν μια προσωπική κρίση τόσο έντονη που φλερτάρει με ψύχωση, θα ζωγραφίζει και ζωγραφίζει μανταλάδες για να ηρεμήσει το μυαλό του, οι άλλοι μπορεί να βρουν ανακούφιση στην άρση βαρών περπατώντας κάποια μορφή τέχνης ή χόμπι ή μια συνομιλία με έναν ηρεμιστικό φίλο, αυτό που είναι απαραίτητο είναι ότι έχουμε στο οπλοστάσιό μας ορισμένες δραστηριότητες που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να μας ξανασυμβεί όταν τα συναισθήματά μας μας χτυπούν πολύ μακριά αν αισθανόμαστε πραγματικά συγκλονισμένοι.

Μια από τις καλύτερες τακτικές είναι αυτό που ο Νίτσε ονόμασε ρωσικό θανατηφόρο που δεν πρέπει να κάνει τίποτα, αλλά απλώς να αφήσει και να χαλαρώσει όσο το δυνατόν περισσότερο, πλέον να δεχτείς τίποτα καθόλου να μην χρειάζεται πλέον να απορροφήσεις τίποτα για να σταματήσει να αντιδρά εντελώς. Αυτός ο θανατηφόρος μπορεί να διατηρήσει τη ζωή υπό τις πιο επικίνδυνες συνθήκες το μεταβολισμό να το επιβραδύνει ως ένα είδος θέλησης για αδρανοποίηση ή όπως ο Γίλιαμ Τζέιμς έγραψε τη μετάβαση από την αυτοπεποίθηση της έντασης και την ανησυχία για την ισορροπία και η ειρήνη είναι η πιο υπέροχη από όλες τις αλλαγές της εσωτερικής ισορροπίας εκείνες οι αλλαγές του προσωπικού κέντρου ενέργειας έχω αναλύσει τόσο συχνά στο κύριο θαύμα του ότι είναι τόσο συχνά δεν συμβαίνει με το να κάνουμε, αλλά απλώς χαλαρώνοντας και ρίχνοντας το βάρος.

Αλλά υπάρχουν επίσης βήματα που μπορούμε να κάνουμε που θα μας εμβολιάσουν από το να κατεβαίνουμε στα κοιλώματα της απελπισίας που μας καθιστά ευάλωτους στην πρώτη θέση σε ένα τέτοιο βήμα είναι να απενεργοποιήσουμε την εικαστική φοβία εν μέσω κρίσης.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχωρίσουμε το γεγονός από τη φαντασία και έτσι να επιτρέψουμε στο μυαλό μας να απορροφηθεί και να κατακλυστεί από την καταστροφή των μέσων μαζικής ενημέρωσης που δεν θα συμβάλουν στη λογική μας επιπλέον, δεδομένου του διαβόητου και κακού ιστορικού τους στα επανειλημμένα επεισόδια όπου έχουν παγιδευτεί στο δικό τους ψέμα είναι ανόητο να εμπιστευόμαστε σε αυτούς ούτως ή άλλως, καθώς η Βίβλος το θέτει σαν σκύλος που επιστρέφει στον εμετό του είναι ανόητος που επαναλαμβάνει την τρέλα του.

Αφού στρέφει τα μάτια μας μακριά από τις αφηγήσεις φόβου των μέσων ενημέρωσης το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να αποκαταστήσουμε κάποια ομοιότητα στη ζωή μας. Όταν μια κρίση διαταράσσει σοβαρά τα μοτίβα μας και για μεγάλο χρονικό διάστημα ο εγωισμός μας κινδυνεύει από τους πιο παθητικούς που γινόμαστε, αντί να γεμίζουμε τις μέρες μας που απομακρύνονται από έναν απρόσεκτο απόσπαση της προσοχής σε έναν άλλο πρέπει να αφιερώσουμε το χρόνο μας σε πιο ανταμοιβές δραστηριότητες.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε πράγματα, να μάθουμε πράγματα, να χτίζουμε πράγματα, να διορθώνουμε πράγματα που μπορούμε να επικεντρωθούμε στην ανάπτυξη νέων συνηθειών ή να απαλλαγούμε από καταστρεπτικές, απλώς πρέπει να γεμίσουμε το κενό που προκαλεί η κρίση με δραστηριότητες που δίνουν τις μέρες μας κάποιο είδος δομής που σημαίνει και το αίσθημα ολοκλήρωσης που κάνει αυτό μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ της κατάβασης στην αποπροσανατολισμένη κατάσταση ενός αποσυντιθέμενου εαυτού και της παραμονής σταθερού σχετικά με τη διάρκεια της κρίσης.

Ενώ υπάρχει μια ατελείωτη ποικιλία δραστηριοτήτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση κάποιου είδους τάξης στη ζωή μας, υπάρχει ένα έργο που μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο αυτή τη στιγμή και αυτό το έργο βασίζεται στο μάντρα πολλών πολιτικών, ο οποίος δεν αφήνει ποτέ μια χαμένη κρίση να χαθεί, ενώ μια κρίση μπορεί να μας κάνει πιο επιρρεπείς σε μια ψυχολογική καταστροφή τέτοιες στιγμές είναι επίσης ώριμες για την επίτευξη αυτού που ονομάζεται ψυχολογική διάρρηξη.

Η διάρρηξη είναι ο καθρέφτης απέναντι από την κατάρρευση, καθώς η αίσθηση του εαυτού μας δεν χάνει επαφή με την πραγματικότητα όπως στην ψύχωση, ούτε καταλήγει σε απόλυτη απάθεια και απελπισία όπως στην κατάθλιψη, αλλά αντίθετα μια αίσθηση του εαυτού αναδιατάσσεται γύρω από τις αξίες και τα πρότυπα ζωής που είναι πιο ανθεκτικά και λειτουργικά προσαρμόσιμα σε περιόδους μεγάλης διαταραχής.

Ασημένια επένδυσης μπορούν να βρεθούν και στο επόμενο βίντεο θα διερευνήσουμε πώς για τους τολμηρούς λίγους χρόνους κρίσης μπορούν να μετατραπούν σε μια μεγάλη ευκαιρία. Τι κάμπια καλεί το τέλος του κόσμου έγραψε ο Richard Bach που ο πλοίαρχος καλεί μια πεταλούδα που είστε εσείς.»