Οι δήμοι έχουν τους δημάρχους που τους αξίζουν

taepikairika

Σε λιγότερο από 2,5 μήνες έχουμε δημοτικές εκλογές. Ελπίδα όλων μας είναι ότι ως εκλογικό σώμα θα αντιδράσουμε στην υπάρχουσα κατάσταση στο Δήμο, θα αξιολογήσουμε ορθά όλες τις υποψηφιότητες και θα διαμορφώσουμε τις απόψεις μας αναφορικά με τους υποψήφιους τοπικούς άρχοντες, όχι σε σχέση με κόμματα, συμμαχίες και μικρότητες, αλλά σε σχέση με τους άρχοντες που θέλουμε να έχουμε.

Καθήκον μας να υπερψηφίσουμε έναν υποψήφιο που θα τον θεωρούμε χρήσιμο για την περιοχή μας, ο οποίος θα έχει τις ικανότητες εκείνες που θα ωφελήσουν την πόλη μας και θα θέλει πραγματικά να υπηρετήσει την τοπική μας κοινωνία, παρέχοντας του έτσι την ευκαιρία να εκλεγεί και να αποδείξει την χρησιμότητά του στην πράξη.

Έχουμε την υποχρέωση και απέναντι στο Δήμο και απέναντι στα παιδιά μας να λάβουμε υπόψη ότι από καιρό βιώνουμε, όχι πλέον την εποχή της πολιτικής, αλλά την εποχή της επικοινωνίας – κάποιοι θα έλεγαν δημαγωγίας. Εκείνους που θέλουν να μας χειραγωγήσουν ως εκλογικό σώμα ενδιαφέρουν οι εντυπώσεις που θα καταφέρουν να μας επιβάλλουν μέσα από τα ΜΜΕ, αργυρώνητα πολλές φορές, εμμέσως ή αμέσως.

Και η προσπάθειά τους αυτή τις περισσότερες φορές είναι εγκληματική απέναντι σε υπολήψεις και συνειδήσεις. «Απ’ όλους τους ανθρώπους, οι πιο κακοί και άξιοι της μεγαλύτερης τιμωρίας είναι εκείνοι, που για όσα οι ίδιοι είναι ένοχοι, τολμούν να κατηγορούν γι’ αυτά τους άλλους» έχει πει ο Ισοκράτης.

Αγνοούν όμως ότι μέσα από την ίδια διαδικασία ο λαός απέκτησε σκέψη κριτική, ικανή να διυλίζει τις πληροφορίες, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι και όσο βάναυσα γίνεται προσπάθεια να ισοπεδώσουν τη γνώση και την αντίληψη του πολίτη.

Έτσι, πριν αποφασίσουμε ας αναρωτηθούμε όλοι μας, αποκλειστικά με βάση όσα ξέρουμε από προσωπική πείρα, όχι με όσα προσπαθούν να μας βάλουν στην ψυχή και στο μυαλό με βάση το δόγμα του Υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ Γκαίμπελς «Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος κάτι μένει».

Ας δούμε τι θα ψηφίσουμε έχοντας ως Λυδία λίθο τα εξής ερωτηματικά:

  • Η εκλογή του κάθε υποψηφίου θα είναι προς όφελός εμάς των δημοτών ή όχι;
  • Ο υποψήφιος υπήρξε πάντα κοντά στον Δημότη ή ως διάττων αστήρ αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική; Ήταν παρών στα δημοτικά συμβούλια, στις δημοτικές δραστηριότητες, στις δημοτικές εκδηλώσεις, λάμβανε θέσεις, έκανε προτάσεις, είχε άποψη, ήταν τιμητής των λαθών, της ανικανότητας και, ενδεχομένως, της δολιότητας;
  • Επιδίωξε σε όλη τη διάρκεια της θητείας της παραδίδουσας δημοτικής αρχής να έχει συγκεκριμένους, καλά διαμορφωμένους και διατυπωμένους δημόσια στόχους, που να αποτελούν όχι τη στείρα άρνηση, αλλά τη θετική διέξοδο για τα προβλήματα του Δήμου και την διαχείριση της δημοτικής εξουσίας και τους εξέφρασε, όχι την παραμονή των εκλογών, αλλά σε ανύποπτη χρονική στιγμή;
  • Οικοδόμησε με άλλα λόγια την καθημερινή παρουσία του τα τελευταία τέσσερα χρόνια τη δυνατή εκείνη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες, που κατοχυρώνει και εγγυάται τη μεγάλη ανατροπή.;

Γιατί καθώς λέει ο Πλάτωνας «Το πιο άγριο ζώο, ο λύκος, μοιάζει με το πιο ήρεμο που είναι ο σκύλος. Εκείνος όμως που θέλει να είναι ασφαλής πρέπει να φυλάγεται από τέτοιου είδους ομοιότητες».

Ο Δήμαρχος που θα φροντίσει για την ποιότητα της ζωής μας δεν μπορεί να είναι έξω από αυτήν, δεν μπορεί να είναι άλλος από εκείνον που είναι κοντά μας, σε όλες τις κοινωνικές και οικογενειακές εκφράσεις μας, που μας γνωρίζει και μας χαιρετά έναν-έναν προσωπικά όλα αυτά τα χρόνια.

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ