Είδαμε πολλά, αγαπητοί μου αναγνώστες, κάτω από τον ήλιο της παρέλασης. Για τα «επίσημα», τα στημένα και τα χαμογελαστά, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο αναλυτικό φωτορεπορτάζ του “Καφενείου”.
Εγώ, όμως, είμαι εδώ για να σας μιλήσω για τα άλλα. Για αυτά που έγιναν στις σκιές, πίσω από τις κάμερες και κάτω από τις εξέδρες…
Θυμάστε τις παλιές καλές εποχές; Τότε που ο πρώην Πρόεδρος του Συνδέσμου —εκείνος ο γνώριμος από τη Βόρεια Φιλαδέλφεια— ήταν στα μαχαίρια με τον διάδοχό του; Τότε που οι παρατάξεις ήταν χαρακώματα, οι κουβέντες στα καφενεία έπεφταν σαν βολές και οι δυο τους δεν αντάλλασσαν ούτε «καλημέρα»; Ε, ξεχάστε τα αυτά, αγαπημένοι μου!
Φαίνεται πως ο Πρώην και ο Νυν έγιναν πλέον… αυτοκόλλητοι. Καλά διαβάσατε. Τα «φιλαράκια» πλέον όχι μόνο μιλάνε, αλλά εκτελούν και χρέη προσωπικού φωτογράφου! Έβγαζε ο ένας τον άλλον την ώρα της κατάθεσης στεφάνων, με μια στοργή που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι influencers. Τα ύστερα του κόσμου, κυρίες και κύριοι… αλλά τι να κάνεις; Η πολιτική (και η φωτογραφία) ενώνει!
Και να ήταν μόνο αυτό;
Το μάτι μου πήρε δύο «επιφανείς» γηραιούς της τοπικής μας σκηνής να διαγκωνίζονται για το ποιος θα πρωτοπατήσει το πόδι του στην εξέδρα των επισήμων. Ο ένας εξ αυτών, ο γνωστός «Δάσκαλος», επέμενε πως έπρεπε πρώτα να… «χαιρετήσει» για να ανέβει. Το ποιον ακριβώς ήθελε να χαιρετήσει παραμένει μυστήριο, όμως τον είδαμε σε βαθιά, συνωμοτική συζήτηση με έτερο «μεγαλοπαράγοντα» της περιοχής. Δυσκολευτήκαμε να τον αναγνωρίσουμε χωρίς το εμβληματικό του καπέλο, αλλά ο «Καφετζής» έχει μάτι που τρυπάει και το πιο βαθύ καμουφλάζ.
Για το τέλος, σας άφησα το καλύτερο.
Πολύ ενδιαφέρουσα η ανθρωπογεωγραφία της «Πολιτών Πολιτεία». Ενώ στην κατάθεση των στεφάνων εμφανίστηκαν «μια γροθιά», στην παρέλαση το μέτωπο… έσπασε στα τρία. Δείτε τις φωτογραφίες και θα καταλάβετε:
Στη μία άκρη ο Σύντεκνος (παρέα με τον γνωστό «Ποδηλατά»), στην άλλη ο Πρώην (που λέγαμε πιο πρίν) (αγκαλιά με τον «Λοχία»), και κάπου πιο πίσω —σε απόσταση ασφαλείας και με ύφος που έλεγε «μη με είδατε»— ο τρίτος της παρέας.
Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στην πόλη μας, φίλοι μου… Πολύ περίεργα. Αλλά μην ανησυχείτε. Όσο εσείς πίνετε τον καφέ σας, εγώ θα είμαι εκεί για να μετράω τις αποστάσεις.
Με εκτίμηση (και με ανοιχτά αυτιά),
Ο Καφετζής
