Αλήθεια είναι η υπαρκτότητα μίας κατάστασης ή η πραγματικότητα ενός γεγονότος. Ως αλήθεια δεχόμαστε αυτό που αντιλαμβάνονται ως πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν αντιλαμβάνονται και βιώνουν κάτι με όμοιο τρόπο και αυτό γίνεται αποδεκτό ως αλήθεια.

Ψέμα είναι η πρόταση και η προσπάθεια που γίνεται από κάποιον με σκοπό να πείσει τους άλλους ότι είναι αληθής, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση και η προσπάθειά του είναι αναληθής. Πολλές φορές η λέξη ψέμα χρησιμοποιείται και για να δηλώσει κάποιος το μη αληθές.

Δυστυχώς εις την χώρα μας, εδώ και δεκαετίες εις τον βωμό της θεοποιημένης Εξουσίας και των παραγώγων της, δηλαδή το πολιτικό σύστημα εξουσίας, οι Κυβερνώντες, τα Κόμματα και οι Θεσμοί της Πολιτείας θυσιάζουν το σύνολο των ανθρωπίνων αξιών, όπως τη ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και ισονομία,  ακόμη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό από όλους τους Έλληνες  και αναμφισβήτητο από όλους τους διεθνείς παράγοντες ότι η Πατρίδα μας έχει καταρρεύσει. Ότι η γενεσιουργός αιτία της χρεοκοπίας της χώρας δεν οφείλεται εις ένα τυχαίο γεγονός, αλλά εις την ολοκληρωτική αποτυχία του πολιτικού συστήματος εξουσίας και της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών. Το οποίο επί δεκαετίες δια της αλαζονείας, της διαφθοράς, της διαπλοκής και της ατιμωρησίας υπερχρέωνε την χώρα, κατέστρεφε τον παραγωγικό της ιστό, καταλήστευε τους εθνικούς πόρους και τους Έλληνες, και απομάκρυνε τον Ελληνικό Λαό από τους Ευρωπαίους, αλλά και από τους κανόνες της Παγκόσμιας Οικονομίας.

Η ανικανότητα και αναίδεια του πολιτικού συστήματος εξουσίας και των φορέων της έγινε  ακόμη εμφανέστερη και μετά την κατάρρευση της χώρας μας, όταν μετά την επίσημη πλέον χρεοκοπία της Πατρίδας μας, συνεχίζει να μη αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα και την επικινδυνότητα της όλης κατάστασης που δημιούργησε με δική του και μόνο ευθύνη. Ώστε από μόνο του, ως όφειλε, να αναλάβει ευθύς αμέσως τις δέουσες πρωτοβουλίες με την σύνταξη ενός Προγράμματος Σωτηρίας της Πατρίδας μας. Η απραξία αυτή και ή έλλειψη εθνικής ευθύνης, συνεννόησης και συναίνεσης είχε ως αποτέλεσμα την επέμβαση της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Με την επιβολή του 1ου Μνημονίου, το οποίο διευρύνθηκε με τα επόμενα 2 άκρως και πιο επαχθή Μνημόνια και τα ποινικά προαπαιτούμενα, εξαιτίας της δυσθυμίας και αρνήσεως του πολιτικού συστήματος εξουσίας να εφαρμόσει ένα ολοκληρωτικό πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Το οποίο θα επανίδρυε εξ θεμελίων την Λειτουργία του Κράτους, του στενού και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, θα αποκαθιστούσε το Κράτος Δικαίου κατά τα πρότυπα πολλών ευρωπαϊκών κρατών, θα αναπτέρωνε το ηθικό της ελληνικής κοινωνίας και θα επανέφερε εις την χώρα την ανάπτυξη και την πραγματική οικονομία.

Ο 7-ετής αρνησισμός και εναντίωση του πολιτικού συστήματος εξουσίας για διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά και για μεταρρυθμίσεις και εις το Δημόσιο Τομέα, τον κύριο υπεύθυνο για την χρεοκοπία της Πατρίδας μας, αλλά επί δεκαετίες το Προπύργιο ύπαρξης και στήριγμα ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος, επιδεινώνει και καθιστά όλως αβέβαιο το μέλλον της Ελλάδος. Διότι προκαλεί και αναγκάζει την ΤΡΟΙΚΑ να φορτώνει την εξυπηρέτηση του χρέους και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, με συνεχή και κάθε τόσο νέα τιμωρητικά προαπαιτούμενα εις τις πλάτες μόνο του χειμαζόμενου και εξαθλιωμένου επί 7 τώρα χρόνια Ελληνικού Λαού. Αυτή είναι η οδυνηρή αλήθεια και πραγματικότητα, η οποία ως εφιάλτης θα κατατρέχει όλους εμάς τους Έλληνες για πολλές δεκαετίες. Η εξαθλίωση ενός ολόκληρου Λαού εν καιρώ ειρήνης, μετά το 1821 η χείριστη εις την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδος, εξαιτίας της ολέθριας και αντεθνικής συμπεριφοράς των Εθνοκτόνων χαμαιλεόντων.

Αυτή η αναμφισβήτητη πια αλήθεια, η οποία είναι επίσης γνωστή σε όλους Ευρωπαίους και τους διεθνείς φορείς, οι οποίοι παράλληλα παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς και καθημερινώς την πολιτική αστάθεια και τους διαξιφισμούς των Κομμάτων και των ανάλγητων πολιτικών Ηγεσιών των. Οι ολέθριοι Εθνοκτόνοι οι οποίοι ευθύνονται για την κατρακύλα και  κατάρρευση της χώρας και  την ολοκληρωτική φτωχοποίηση και εξόντωση του Ελληνικού Λαού. Οι οποίοι συνεχίζουν το ολέθριο έργο εις βάρος του Έθνους ευαγγελιζόμενοι με το ψέμα και την αυθάδεια τους τουτέστιν και  την «έξοδο από την εποχή των μνημονίων, την επανεκκίνηση της Οικονομίας, την ανάδειξη της χώρας ως προπύργιο της σταθερότητας, με ένα λαό ο οποίος παρέμεινε όρθιος παρά την μακροχρόνια ύφεση» (!) Είναι οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις όλων των Κυβερνώντων. Απίστευτο, σε μία ολοσχερώς κατεστραμμένη χώρα την οποία οι ασυνείδητοι εθνοκτόνοι μετέτρεψαν σε ένα απύθμενο βαρέλι χρέους και ανείπωτης ένδειας.

Η άρνηση της ΤΡΟΙΚΑ για ολοκλήρωση της αξιολόγησης εξαιτίας της άρνησης του πολιτικού συστήματος για ολοκληρωτική Συνταγματική Αναθεώρηση, την κατάργηση της ατιμωρησίας, των προνομίων Πρωθυπουργών και Πολιτικών, αλλά και εκείνων εις τον στενό και ευρύτερο Δημόσιο τομέα και τον παράλληλο δραστικό περιορισμό αυτού. Την διατήρηση και συντήρηση του οποίου φορτώνεται, από την έναρξη της κρίσης,  εξ ολοκλήρου ο εξαντλημένος και ήδη νεκρός Ιδιωτικός Τομέας, μαζί με τα επαχθή Μνημόνια της Φτωχοποίησης του Ελληνικού Λαού.  

Η αλαζονεία των Κυβερνώντων και των Κομμάτων για την εξασφάλιση και άσκηση εξουσίας και μόνον, η έλλειψη συνεννόησης και εθνικής συναίνεσης για την από κοινού αντιμετώπιση των εθνικών κινδύνων, μάλιστα ακόμη και η πρόσφατη εκλογή ενός Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι  συνυπεύθυνος για την χρεοκοπία της Πατρίδας μας, αποτελούν οδυνηρές πραγματικότητες και αλήθειες. Ότι το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας, ακάθεκτο, αμετανόητο, ατιμώρητο, αδιαφορεί εδώ και 7 χρόνια για την κατάρρευση της Πατρίδας μας, την ανθρωπιστική κρίση και την φτωχοποίηση του Λαού μας και τους εθνικούς κινδύνους που διατρέχει το Έθνος.

Όμως  σύσσωμος ο  Ελληνικός Λαός, ο οποίος επί δεκαετίες βιώνει τα ψέματα, τώρα και την χρεοκοπία, το μη βιώσιμο και δυσβάστακτο χρέος, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, αλλά και  την ανείπωτη ένδεια, οφείλει να αποτινάξει τους Εθνοκτόνους χαμαιλέοντες του.  

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Όσο περισσότερο βαθαίνει η κρίση εις την Ελλάδα, τόσο περισσότερο γίνεται δυσοίωνο το μέλλον των Ελλήνων. Διότι ως Λαός αδυνατούμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε γιατί η οικονομική κρίση προκαλεί απειράριθμες ανατροπές σε όλα αυτά που επί δεκαετίες εθεωρούντο δεδομένα, όπως π.χ. εις την κρατική κυριαρχία, τα ατομικά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια, η εκπαίδευση, τον δημόσιο χαρακτήρα βασικών αγαθών κ.λπ. Εδώ, δυστυχώς, κυριαρχεί η εσφαλμένη έννοια του «φορέα του δημοσίου συμφέροντος», ότι μόνο οι πολιτικοί και τα αρμόδια όργανα του κράτους μπορούν να αποφασίζουν για όλα και όχι ουδείς άλλος, με συνέπεια να περιττεύουν οι διαμαρτυρίες των πολιτών.

Η κατάντια της χώρας μας ως συνέπεια της κρίσης οφείλεται εις την παρερμηνεία του ορισμού και της  έννοιας του Κράτους. Κράτος εις τα αρχαία ελληνικά σημαίνει «δύναμη», η οποία στηρίζεται εις την οργάνωση των πολιτών, με κοινό τόπο διαμονής. Η δύναμη και η θέληση των πολιτών προσδιορίζει όχι μόνον την ουσιώδη έννοια του Κράτους, αλλά  παράλληλα επιλέγει την θέσπιση των Οργάνων του όπως π.χ. Κυβέρνηση και την ψήφιση Νόμων και Κανόνων για την διατήρηση και λειτουργία της οργανωμένης πολιτικής οντότητας, για την  άμβλυνση των αντιθέσεων και συγκρούσεων μεταξύ των πολιτών. Οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να απολαμβάνουν τα  αγαθά και δικαιώματα της ισοτιμίας και ισονομίας. Ως εκ τούτου το Κράτος, με την βαθιά του έννοια, είναι η αναγνωρισμένη κυριαρχία όλων των πολιτών.

Το Κράτος δημιουργήθηκε από την στιγμή εκείνη που ο άνθρωπος άρχισε να συγκροτεί τις πρώτες πρωτόγονες αγροτικές κοινωνίες, να παράγει πλεονάσματα των αγαθών και να δημιουργεί το εμπόριο για να πουλά αυτά τα αγαθά. Από την οργανωμένη αυτή δραστηριότητα του ανθρώπου π.χ. τώρα του πολίτη και κοινωνίας, με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της ανθρωπότητας έχουμε  την ανάπτυξη της οικονομίας, ως μοναδικό και  βασικό κυριαρχικό πυλώνα του Κράτους.

Όπως προαναφέρθηκε, το Κράτος είναι προϊόν της κοινωνίας των πολιτών, η οποία δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου μπερδεύτηκε σε μία αξεδιάλυτη αντίφαση με τον ίδιο τον εαυτόν της, διασπάστηκε σε ασυμφιλίωτες αντιθέσεις που τώρα είναι ανήμπορη να παραμερίσει.. Και για να μη φθείρουν αυτές οι αντιθέσεις, οι τάξεις και τα αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα τον εαυτό τους και την κοινωνία σε έναν άκαρπο αγώνα, έγινε αναγκαία μια δύναμη που φαινομενικά στέκεται πάνω από την κοινωνία, για να μετριάζει τη σύγκρουση, για να την κρατάει μέσα εις τα όρια της «τάξης». Και η δύναμη αυτή που βγήκε από την κοινωνία, αλλά που τοποθετήθηκε πάνω από αυτήν, που όλο και περισσότερο αποξενώνεται από αυτήν, είναι ο Κρατισμός του Ελληνικού Δημοσίου. Το οποίο ταχύτατα κατέστη Κράτος εν Κράτει και αντίπαλος και εχθρός της κοινωνίας δηλαδή του αποκαλούμενου εξ ορισμού «Ιδιωτικού Τομέα» που παράγει όλο τον πλούτο και όλα τα πλεονάσματα της Εθνικής Οικονομίας.  

Ο Καθηγητής Χάρης Παμπούκης (Κράτος και κρατισμός…) πριν γίνει Υπουργός, είχε πει συνοπτικά ποιος είναι ο «Κρατισμός»: «Ο Κρατισμός στηρίζεται εις την φοβία, περιορίζει την αυτονομία του ατόμου, ρημάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών εις τους Θεσμούς, υποσκάπτει τους κανόνες και τις αξίες, υποθηκεύει την αξιοκρατία, δεν στηρίζει την κοινωνική αναδιανομή εισοδημάτων και την ισότητα δικαιωμάτων και δυνατοτήτων. Το κυριότερο όμως αποτέλεσμα της κοινωνικά εγκληματικής του δράσης είναι ότι οργανώνει την φαυλότητα και αποστερεί από το Έθνος την αυτοπεποίθησή του. Συγκροτεί πολιτισμικά μια αντικοινωνική νοοτροπία, μια νοοτροπία περί μη τηρήσεως κανόνων που υποθάλπει τη διαφθορά. Συντηρεί κανόνες δύο ταχυτήτων και πλήττει καίρια την ισονομία και την ισοπολιτεία». Είναι αυτός τελικά; Ναι είναι αυτός, είναι ο Ελληνικός Κρατισμός τον οποίο δεν εμπιστεύονται πια οι ‘Ελληνες!

Το Δημόσιο φαντάζει εις την λαϊκή φαντασία ως δυνάστης, αλλά συνάμα και ως απελευθερωτής. Η σχέση πολίτη με το Κράτος συνθέτει το περισσότερο, ίσως, αντιπροσωπευτικό στοιχείο της νεοελληνικής αντιφατικότητας. Διότι, ενώ ως παγκοσμίως γνωστόν, ο Ιδιωτικός Τομέας είναι ο βασικός και κυρίαρχος πυλώνας της Παγκόσμιας Οικονομίας, ο οποίος παράγει πλούτο. Ο Δημόσιος Τομέας της χώρας μας, αντί να διαχειρίζεται με ευσυνειδησία και φειδώ τον παραγόμενο πλούτο και φόρους και εισφορές του Ιδιωτικού Τομέα, αυτής της ίδιας της κοινωνίας, εις την οποία οφείλει την ύπαρξη του, κατασπαταλά και καταβροχθίζει αφειδώς και ασυνείδητα τους πόρους του Έθνους. Διότι εις την χώρα μας έχει παρερμηνευθεί ο όρος και ο σκοπός του Δημοσίου Τομέα. Εις την ουσία ως ένα Οργανισμό και Διαχειριστή των πόρων του Ιδιωτικού Τομέα, αυτής δηλαδή της Ελληνικής Κοινωνίας. Να διατηρεί και να συντηρεί τις απαραίτητες κοινωνικές λειτουργίες του Κράτους, ως όφειλε, προς όφελος των πολιτών. Και παράλληλα να διαθέτει το πλεόνασμα των εσόδων, με την επιστροφή αυτών, σε δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες εξασφαλίζουν την διεύρυνση των δραστηριοτήτων του Ιδιωτικού Τομέα, την διασφάλιση και αύξηση της παραγωγικότητας και των θέσεων εργασίας.

Δυστυχώς αντί αυτού έχουμε  την δυσανάλογη και τεράστια διόγκωση του Δημόσιου Τομέα, στενού και ευρύτερου,  ο οποίος πριν από την κρίση βάσει εκτιμήσεων υπερέβαινε το 1.2 εκατ. υπαλλήλων, αν και ως ήδη γνωστόν εδώ και 25 χρόνια είχε επέλθει ο εξοπλισμός του με εκατοντάδες χιλιάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ένα τεράστιο αντιπαραγωγικό, πλουσιοπάροχα υπεραμειβόμενο, – σε αντίθεση με τον Ιδιωτικό Τομέα! -,  με πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και προνόμια υδροκέφαλο τέρας. Το οποίο επί δεκαετίες  όχι μόνον  απομυζούσε και καταβρόχθιζε  τους πόρους του Έθνους, όχι μόνον  αποστερούσε από τον Ιδιωτικό Τομέα κεφάλαια και επενδύσεις, οι οποίες με μία  χρηστή διαχείριση έπρεπε να επιστρέφουν εις αυτόν, αλλά φρόντιζε και μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων και δανεισμών δισεκατομμυρίων Ευρώ να διασφαλίζει την εγκληματική και τόσο επώδυνη για το Έθνος ύπαρξη του. Αυτή η απίστευτη εχθρότητα του Δημόσιου Τομέα εις το τέλος κατέστρεψε και τον Ιδιωτικό Τομέα ή έστρεψε αυτόν σε φυγή εις το εξωτερικό, αλλά χρεοκόπησε και την Ελλάδα.

Βάσει εκτιμήσεων, και σε σύγκριση με άλλες χώρες, ακόμη και αυτής της Ε.Ε., ο Δημόσιος Τομέας εις την χώρα μας, με το ΑΕΠ του έτους 2008, το οποίο ήταν μόλις 250 δις ευρώ, και με το ΑΕΠ του 2014, το οποίο ανέρχεται μόλις εις το 170 δις Ευρώ, δεν έπρεπε να απασχολεί περισσότερους από 200 χιλιάδες και 150 χιλιάδες αντιστοίχως. Για τον λόγο αυτόν αυτή η αντιφατικότητα εις την χώρα μας, για την σημασία της διατήρησης του Κρατισμού όχι μόνον πρέπει να εξαλειφθεί, για να εξέλθει και να σωθεί η Πατρίδα μας από την κρίση, αλλά παράλληλα να αποκατασταθεί και να αναβαθμισθεί τώρα σε νέες βάσεις η ευθύνη, ο ρόλος και η θέση του Ιδιωτικού Τομέα. Ο οποίος με την δημιουργία ενός Φορέα π.χ. «Οργανισμός Διαχείρισης Εθνικών Εσόδων» να διαχειρίζεται με εθνική ευθύνη τους καταβαλλόμενους φόρους, να προωθεί ένα μέρος αυτών εις εκείνο μόνο το τμήμα του Δημοσίου Τομέα το οποίο είναι απαραίτητο για την λειτουργία του Κράτους, των Θεσμικών Οργάνων, την Εθνική Άμυνα, Εκπαίδευση, Υγεία/Κοινωνική Ασφάλιση, Εθνικά ‘Έργα, το δε υπόλοιπο υπό την μορφή των επενδύσεων να επιστρέφεται εις την παραγωγή και την εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή εις την ανάπτυξη της Εθνικής Οικονομίας.

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Καυχόμαστε όλοι μας  ότι είμαστε  δημοκράτες και ακούμε ευχαρίστως τον κ. Πρωθυπουργό να μας  ομιλεί περί «εξόδου από την κρίση και ανάπτυξη», ότι ανήκουμε εις την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ, και ότι πρωταρχικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η έξοδος από τα Μνημόνια. Όμως αν θέλομε να είμαστε ρεαλιστές το όνειρο αυτό δεν πρόκειται να εκπληρωθεί εφόσον δεν προηγηθεί κάτι βασικότερο. Η αλλαγή της νοοτροπίας και η κοινωνική εξίσωση με τους Ευρωπαίους, από τους οποίους απέχουμε παρασάγγες. Πολλά σχετικά παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν. Όμως επειδή το μέγεθος του άρθρου δεν επιτρέπει μια εκτενή περιγραφή των διαφορών μας με τους Ευρωπαίους, θα περιορισθούμε σε μερικά απλά παραδείγματα.

Η οικονομική και η κοινωνική ανάπτυξη μίας χώρας στηρίζεται πρωτίστως εις την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό ενός Λαού, έννοιες οι οποίες πηγάζουν από την ισονομία και ισοτιμία. Εις την Ελλάδα όμως οι αξίες αυτές ουδέποτε απέκτησαν βάθος, παρά τα υφιστάμενα και γνωστά ευρωπαϊκά πρότυπα. Αυτά, λένε μερικοί δήθεν «ειδήμονες», είναι συνέπειες της Τουρκοκρατίας. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, ένα ψευδές «άλλοθι» που κατασκευάστηκε μετά την δολοφονία του Καποδίστρια και το οποίο πιπιλίζουμε ως καραμέλα μέχρις σήμερα. Για τον λόγο αυτόν επικρατούν εις την «σύγχρονη Ελλάδα» νοοτροπίες, συνήθειες και συμπεριφορές που θυμίζουν άλλες εποχές.

O Γάλλος ή ο Γερμανός Πρόεδρος, οι Αρχηγοί Κρατών, οι Βασιλείς της Ολλανδίας ή των Σκανδιναβικών Χωρών και ούτω καθεξής, κυκλοφορούν άνετα μεταξύ των πολιτών, και οι λιγοστοί φρουροί των είναι σχεδόν αόρατοι ή ανύπαρκτοι. Αντιθέτως  εις την Ελλάδα επικρατεί η αντίληψη, ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει να περιφέρεται ανά την χώρα μας με κουστωδία ένστολων και «μανδαρίνων». Εις δημόσιες εκδηλώσεις και εθνικές εορτές από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, πρέπει να εξευρεθεί και ένας «Θρόνος» για τον κ. Πρόεδρο! Αυτή η προφανής ενσάρκωση της «καρέκλας», δηλαδή του «βολέματος» που γκρέμισε κυριολεκτικά την Ελλάδα.

Ο κ. Ολάντ της Γαλλίας δεν κάθεται εις ένα θρόνο, όταν παρακολουθεί μία εκδήλωση, ούτε ο Γερμανός Πρόεδρος κ. Γκάουκ. Εις τον σύγχρονο κόσμο ισχύει η αρχή του Primus inter pares, δηλαδή του Πρώτου μεταξύ Ίσων. Ποιος τα οργανώνει αυτά εις την Ελλάδα και γιατί, και πως τα ανέχεται ο καθόλα ανεκτικός, αλλά τώρα τελευταία και πολύ λαλίστατος κ. Παυλόπουλος;  Μπορεί να φαντασθεί κανείς τι αλγεινή εντύπωση προκαλεί εις το εξωτερικό η αρρωστημένη αυτή νοοτροπία, αλλά και πολλά άλλα εις την Ελλάδα; Δεν διακατέχονται όμως από μεσαιωνική νοοτροπία μόνον αυτοί που οργανώνουν τις περιοδείες του κ. Προέδρου, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, δυστυχώς, και ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός!

Το πρόβλημα όμως είναι γενικότερο. Η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ κατήργησε εις την ουσία τις προγραμματισμένες 400 πεζές περιπολίες αστυνομικών εις τις γειτονιές  της Αθήνας. Αλλά και εις τις πόλεις της Περιφέρειας. Την ίδια στιγμή η εγκληματικότητα σε εθνική κλίμακα κάμνει θραύση  και οι διαρρήκτες  έχουν γίνει συνέταιροι εις το σπιτικό κάθε πολίτη. Οι λόγοι της έλλειψης  αστυνομικών οργάνων είναι πολλοί. Μεταξύ αυτών όμως και διότι σχεδόν κάθε επώνυμος κυβερνητικός, βουλευτής ή επώνυμη πολιτική προσωπικότητα αλλά και μεγαλοδημοσιογράφος απαιτεί και αποκτά σωματοφύλακες. Χιλιάδες αστυνομικοί απασχολούνται για τον σκοπό αυτόν, ακόμη και όταν η πλειοψηφία  των Ελλήνων υφίσταται τις οδυνηρότατες συνέπειες της οικονομικής, κοινωνικής χρεοκοπίας, της ολοσχερούς φτωχοποίησης, τώρα και της νέας λαίλαπας των λαθρομεταναστών, και ως συνέπεια όλων αυτών ευρίσκεται και κάτω από τα όρια της πτώχειας. Βεβαίως εδώ και δεκαετίες όλοι μας γνωρίζομε, ότι πολλοί εξ αυτών «απασχολούνται ως ένστολες Φιλιππινέζες» από τα διάφορα «τσόκαρα», που νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Πάπα από τα γένια….!

Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση διαμαρτύρεται, ότι πολλά δημοσιεύματα του Διεθνούς Τύπου εκφράζουν αμφιβολίες για το ποιόν της Δημοκρατίας εις την χώρα μας, για την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος και των κυβερνώντων, αλλά και ανησυχίες για την δημόσια ασφάλεια εις την Ελλάδα. Δικαίως διαμαρτύρεται η Κυβερνητική Εκπρόσωπος;  Να έχει χάριν όμως, ότι δεν ευρέθη κάποιος «κουτόφραγκος» να την ερωτήσει: «Μα εφόσον δεν έχετε πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας και εγχώριας τρομοκρατίας εις την Ελλάδα, τι τους θέλουν τόσους σωματοφύλακες οι πολιτικοί σας και όλοι οι παρατρεχάμενοι;» Πως εξηγείται το απαράδεκτο φαινόμενο, ότι ένα σημαντικό τμήμα των Αστυνομικών Δυνάμεων της Χώρας υπηρετεί την φύλαξη χιλιάδων πολιτικών προσώπων και προσωπικοτήτων και όχι τους Έλληνες πολίτες;» Τι θα τους απαντήσει η κ. Γεροβασίλη, ότι «εδώ είναι Ελλάδα»;

Πρόκειται και εδώ περί μιας πολύ καθυστερημένης αντιλήψεως περί της έννοιας της πραγματικής Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου, της νοσηρής νοοτροπίας και συνηθειών των Ελλήνων οι οποίοι επί δεκαετίες ανέχονται αυτήν την κατάσταση, αλλά και πολλά άλλα, τα οποία κοινωνικώς και οικονομικώς μας κρατάνε πολύ μακριά από τους άλλους Λαούς της Ευρώπης. Δεν είναι όμως ανάγκη ούτε να απεργήσουμε δια την κατάσταση αυτήν ούτε να προσφύγουμε εις την βία κατά των φαινομένων αυτών, τα οποία μας μειώνουν ως Λαό, ως «αξιοσέβαστους» ανθρώπους, και ως δήθεν «δημοκρατικούς πολίτες». Χρειάζεται μόνον διαμαρτυρία δια του ήρεμου λόγου και της γραφής. Τουλάχιστον για να γνωρίζουν όλοι, ότι υπάρχουν πολίτες εις την χώρα αυτήν που βλέπουν και ακούνε, αλλά και οι οποίοι γνωρίζουν τις αιτίες της μιζέριας, της κατάντιας και των αθλιοτήτων μας. Βεβαίως τα «τσόκαρα» δεν ενδιαφέρονται για το τι  βλέπουμε, τι λέγομε και τι γράφουμε, αλλά και τι αισθανόμαστε εμείς όλοι. Αυτά την «Φιλιππινέζα» των να έχουν. Οι άλλοι όμως;

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ. Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Προγράμματα βελτιώσεως της υποδομής και αναπτύξεως της Επαρχίας έχουν παραπεμφθεί εις τα χρονοντούλαπα του Κράτους του Κολωνακίου, τώρα με την δικαιολογία, ότι εξαιτίας της κρίσης δεν υπάρχουν χρήματα. Το σεβόμεθα αυτό. Εκείνο που δεν πρέπει να δεχθούμε, είναι να έλθει και πάλιν να μας δηλώσει, ότι πάλιν δεν υπάρχουν χρήματα για την Επαρχία, λόγω τώρα αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής.

Η Επαρχία να μη περιμένει ότι θα αντιδράσουν οι πολιτικές της ηγεσίες. Και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι Βουλευτές μας θα παπαγαλίζουν και πάλιν ότι τους λέγει το Κέντρο, δεν υπάρχουν χρήματα κ.τ.λ. Η αντίδραση πρέπει να προέλθει από τις τοπικές κοινωνίες, από τον Λαό, από εμάς τους πολίτες. Για να επιζήσει η Επαρχία πρέπει να αποσυμφορηθεί το Κέντρο, να παύσει η Αττική να συγκεντρώνει το ήμισυ του πληθυσμού της Χώρας. Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει να φύγουν οπωσδήποτε εκατοντάδες Υπηρεσίες από την Αττική και να μετακομίσουν εις την Επαρχία. Για ποίο λόγο π.χ. ο Οργανισμός Βάμβακος ευρίσκεται εις την Λεωφόρο Συγγρού και όχι εις τα Τρίκαλα ή εις την Αλεξανδρούπολη; Τα Κεντρικά του ΙΚΑ του ΟΤΕ γιατί να ευρίσκονται εις την Αθήνα και όχι εις την Φλώρινα και τα Γρεβενά; Υπάρχουν εκατοντάδες Εθνικοί Οργανισμοί, τούς οποίους το Κράτος θα μπορούσε να μεταθέσει εις την Επαρχία, χωρίς αυτό να μειώσει την αποδοτικότητά των. Απεναντίας θα μείωνε το κόστος λειτουργίας.

Παρόλο ότι μια τέτοια ενέργεια θα ήταν σωτήριος και για το Έθνος και για την Επαρχία και για την υδροκέφαλη Αθήνα, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, όχι μόνον διότι τα ενδιαφέροντα των ιθυνόντων του Κράτους του Κολωνακίου δεν φθάνουν μέχρις εκεί, αλλά διότι υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι προτιμούν να ανατρέφουν τα παιδιά των εις τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών της υποβαθμισμένης Κυψέλης – η οποία είναι η πλέον πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης! – ή το επίσης υποβαθμισμένο Παγκράτι, και δεν δέχονται να φύγουν από την Αθήνα. Οι μόνιμοι αξιωματικοί μας, οι υπηρετούντες εις τα Σώματα Ασφαλείας, οι Δάσκαλοι, οι Δικαστές, ανήκουν, βλέπετε σε άλλη κατηγορία Ελλήνων από τους απασχολούμενους εις τα Κεντρικά του ΟΣΕ, του ΟΤΕ, της ΔΕΗ ή της ΕΥΠ κ.λπ. Έτσι μαραζώνει η Επαρχία, έτσι φθείρεται η νεολαία μας εις τις καφετέριες, έτσι αργοπεθαίνει ολόκληρος ο Λαός, το Έθνος μας.

Το Σύνταγμα της Ελλάδος μας δίδει την δυνατότητα να αγωνισθούμε κατά της καταστάσεως αυτής. Να οργανωθούμε και να απαιτήσουμε την μεταφορά Δημοσίων Οργανισμών εις την Επαρχία, βεβαίως συμπεριλαμβανομένων και των Νήσων. Να ζητήσουμε να μας εξηγήσει το φαύλο και επικίνδυνο για το Έθνος Κράτος του Κολωνακίου γιατί τα Κεντρικά Γραφεία των ΕΛΤΑ δεν μπορούν να εγκατασταθούν εις την Ρόδο ή εις την Κατερίνη και της ΔΕΗ εις την Δράμα. Αλλά η απαίτηση αυτή πρέπει να προέλθει εκ των κάτω, από εμάς τους πολίτες. Ας μας εκθέσει  τουλάχιστον τα επιχειρήματά του, γιατί πρέπει να υπάρχει το υδροκέφαλο Κέντρο με το ήμισυ του πληθυσμού της Χώρας και να μαραζώνει η Επαρχία. Να προσέξουν όμως οι «ιθύνοντες» του Κράτους του Κολωνακίου. Το πρώτο επιχείρημά των πρέπει να είναι: Ναι, υπάρχει πράγματι αυτός ο υδροκεφαλισμός εις την Ελλάδα, όπως υπάρχει και εις το τάδε κράτος του κόσμου. Για να μάθουμε και εμείς οι Επαρχιώτες, πού αλλού εις τον κόσμο υπάρχει ένα τόσο ανεύθυνο και διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο.

Με αφορμή την εφαρμογή σαρωτικών διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων για την αναδιοργάνωση του Κράτους πληροφορηθήκαμε για τα σχέδια της Κυβέρνησης και τις προθέσεις του κ. Πρωθυπουργού για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την σύσταση Συνταγματικού Δικαστηρίου. Εάν η αναγκαιότητα του σπουδαίου αυτού Θεσμού γίνει πραγματικότητα, ευελπιστούμε ότι η Κυβέρνηση θα επιλέξει ως έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου μία πόλη της Επαρχίας π.χ. την Ξάνθη, ως πρώτο δείγμα της προσπάθειας  αποκέντρωσης και αναζωογόνησης της Επαρχίας. Κατά τα πρότυπα των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως π.χ. της Γερμανίας εις την οποία από συστάσεως της Γερμανικής Δημοκρατίας, οι έδρες του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου ευρίσκονται εις την Καρλςρούη (Karlsruhe), μία πόλη κοντά εις τα σύνορα της Γαλλίας, και όχι εις το Βερολίνο. Παρομοίως χιλιάδες άλλοι Εθνικοί Οργανισμοί και Ανώτατα Όργανα της Γερμανίας είναι εγκατεστημένα επίσης εκτός του Βερολίνου π.χ. και η έδρα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Bundesnachrichten Dienst BND) εις το Pullach, μία μικρή κωμόπολη της Βαυαρίας.

Η Ξάνθη διαθέτει αρκετά ιστορικά μνημεία, όπως π.χ. οι εγκαταλειμμένες Καπναποθήκες, αυτά τα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα του παρελθόντος, όπως π.χ. η ανακαινισμένη Καπναποθήκη «Π», μία των οποίων μετά από μία ανακαίνιση θα μπορούσε να στεγάσει το Συνταγματικό Δικαστήριο, το Ανώτατο αυτό Όργανο της Ελληνικής Πολιτείας. Η ακριτική Ξάνθη και η Θράκη αναμένουν την ανταπόκριση του κ. Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης του εις το αίτημα αυτό της Επαρχίας.  

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Τέλη της δεκαετίας του ’60 οι Γερμανοί απεφάσισαν να δημιουργήσουν ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων κάτω από την πλατεία, την ευρισκόμενη προ του καθεδρικού ναού της Κολωνίας. Ο ναός είναι γοτθικού ρυθμού και έχει δύο κωδωνοστάσια ύψους 167 μέτρων έκαστο. Αποτελεί το μεγαλύτερο αξιοθέατο της πόλεως. Πιθανολογούταν και τότε, ότι κάπου εκεί πλησίον θα έπρεπε να ευρίσκεται το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος της πόλεως. Και η Γερμανία διαθέτει Αρχαιολογική Υπηρεσία, ανάλογη της Ελληνικής. Η διαφορά έγκειται εις το ότι η Γερμανική Αρχαιολογική Υπηρεσία φροντίζει πράγματι τόσον για τις αρχαιότητες εις την Γερμανία όσο και για την πρόοδο της σημερινής Γερμανίας. Δεν ασκεί δικτατορία, δεν πνίγει την πρόοδο και προ παντός δεν είναι ούτε υστερική ούτε ανέχεται διαπλεκόμενα συμφέροντα. Άρχισαν, λοιπόν, οι ανασκαφές για την κατασκευή του μεγάλου υπογείου γκαράζ αυτοκινήτων και ευρέθηκε το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος. Αμέσως, τονίζομε το «αμέσως», όχι μετά από μερικά χρόνια, το τείχος απομονώθηκε, περιβλήθηκε από ισχυρούς υαλοπίνακες και συνεχίσθηκε η κατασκευή του υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Σήμερα, όποιος χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό έχει την δυνατότητα να δει το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος  μέσα εις την προθήκη του.

Ποίος ενθυμείται τι έγινε εις την Πλατεία Κοτζιά, εις το κέντρο την Αθηνών και απέναντι από το Δημαρχείο της Αθήνας, όταν ανασκάφηκε για την κατασκευή επίσης υπογείου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων; Ευρέθηκε αρχαίο ελληνιστικό-ρωμαϊκό νεκροταφείο. Επενέβησαν οι Νεοσουλτάνοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας μας, το έργο σταμάτησε και έμεινε περίπου για μία δεκαπενταετία ο λάκκος μόνον. Θα μπορούσατε να τον «θαυμάσετε» και σήμερα, αν ο τεράστιος λάκκος δεν γέμιζε σκουπίδια και δεν καθίστατο  «πάρκο» τεραστίων αρουραίων εκ της πλησίον ευρισκομένης κρεαταγοράς των Αθηνών. Οι περίοικοι ξεσηκώθηκαν και το «Κράτος του Κολωνακίου» αναγκάσθηκε να περατώσει το έργο.

Έτσι συμπεριφέρεται η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία, προκειμένου, λέει, να προστατεύσει την εθνική κληρονομιά. Βεβαίως, εθνική κληρονομιά θεωρείται εις το «Κράτος του Κολωνακίου» κυρίως ότι ευρίσκεται εις την Αττική ή έστω πλησίον των μεγάλων αστικών κέντρων. Η Ανατ. Μακεδονία-Θράκη δεν έχει μεγάλα αστικά κέντρα και, συνεπώς, είναι «παρακατιανή», και εις αυτό συμβάλλουν, δια της ανοχής των τόσον η Τοπική Αυτοδιοίκηση με την Περιφέρεια όσον και οι τοπικές κοινωνίες. Όλη η περιοχή έχει πολλά ιστορικά μνημεία, αρχαία και βυζαντινά, αλλά και Μεταβυζαντινής Περιόδου. Δεν αξιοποιούνται όμως, διότι ουδείς ενδιαφέρεται για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Μία από τις γυναίκες του Πριάμου ήτο η Καστιάνειρα, από την Αισύμη της Θράκης. Ο Δάρδανος, ο προπάππους του Πριάμου, καταγόταν  από την Σαπαία Θράκης. Υπάρχουν ακόμη τα ίχνη των. Αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί, όπως δεν έχει αξιοποιηθεί και η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου εις την Μάκρη του Έβρου, κοντά εις την Αλεξανδρούπολη. Η σπηλιά αυτή υπάρχει, είναι γνωστή από τον Όμηρο και ευρίσκεται 150  μέτρα από την θάλασσα.

Δεν γνωρίζω πόσοι Θρακιώτες, πόσοι Έλληνες, έχουν ποτέ επισκεφθεί  την σπηλιά αυτή. Γνωρίζω όμως, ότι τουρίστες, που επισκέπτονται την Θράκη, αλλά και κατά την πορεία τους προς την Κωνσταντινούπολη, θέλουν να την επισκεφθούν. Έχουν διαβάσει Όμηρο και γνωρίζουν την ύπαρξή της. Εύχομαι εις όλους τους Θρακιώτες να μη δεχθούν ένα ξένο επισκέπτη, ο οποίος να τους ζητήσει, να του δείξουν την Σπηλιά του Κύκλωπα. Διότι αν τους την δείξει, θα εντραπεί, ότι είναι Έλληνας. Διότι η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν αποτελεί, δυστυχώς, αξιοθέατο, αλλά ένα κοπρόλακκο, ανάλογο εκείνου της Πλατείας Κοτζιά, που άνω της δεκαπενταετίας «κοσμούσε» το Κέντρο των Αθηνών.

Αυτά είναι τα χάλια και η κατάντια όλων, και του «Κράτους του Κολωνακίου» και των τελείως Ανεπαρκών της Τοπικής Αδιαφορίας και Διαφθοράς.

‘Ελληνες! Η Ελλάς, το Αιώνιο Λίκνο του Πολιτισμού αν κατά την μακραίωνη πορεία της Ιστορίας της καταλήφθηκε από βαρβάρους, δεν υποτάχθηκε ποτέ, άντεξε και αντιστάθηκε. Όμως για το σημερινό δράμα της Πατρίδας μας, το οποίο δεν έχει τελειωμό, ευθύνονται οι Ψεύτες, Λαοκάπηλοι και  Προδότες  της, οι οποίοι με την ψήφο των Ελλήνων λεηλατούσαν επί δεκαετίες την Πατρίδα μας και τον μόχθο των Ελλήνων. Τώρα και πάλιν για την δική τους και μόνο  σωτηρία, οι μόνοι  υπαίτιοι για την κατάντια μας, την  χρεοκοπία και την εθνική καταστροφή,  παρά την θέληση του Ελληνικού Λαού, τώρα και με τα  θανατηφόρα Μνημόνια ταπεινώνουν  τους ‘Ελληνες, ξεπουλάνε και εκποιούν την Πατρίδα μας, οδηγούνε αυτή και τον Λαό μας εις την έσχατη εξαθλίωση και την αιώνια υποδούλωση.   

‘Ελληνες! Η σωτηρία της Πατρίδας μας, η επανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, η αποκατάσταση της τιμής του Έθνους μας, η ανάκτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μας, αλλά και η τιμωρία όλων των υπευθύνων και επικίνδυνων εθνομηδενιστών  είναι εθνική υπόθεση και ευθύνη μόνον όλων των Ελλήνων.

Ύστατη έκκληση! Έλληνες, η Πατρίδα μας κινδυνεύει. Αντισταθείτε με εθνική ομοψυχία!

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Τους Πομάκους τους γνωρίζομε όλοι. Οι ανόητοι κυβερνούν το Κράτος των Αθηνών, και αυτό το γνωρίζομε. Αλλά πρώτα ας μείνομε εις τους Πομάκους μας. Είναι πράγματι γεγονός, ότι δεν υπάρχουν επιστημονικώς αδιάψευστα στοιχεία περί της καταγωγής των. Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος η Σόφια εκμεταλλεύτηκε το γεγονός αυτό και ισχυρίσθηκε, ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισθέντες Βούλγαροι. Τον ισχυρισμό αυτόν τον απέρριψαν Βούλγαροι ιστορικοί ως ο καθηγητής Στρασιμίρωφ. Προηγουμένως, το 1789, ο Τσέχος καθηγητής Γίρατσεκ, διατελέσας υπουργός Παιδείας της Ηγεμονίας της Βουλγαρίας, κατέληξε εις το συμπέρασμα, ότι οι Πομάκοι είναι μάλλον Έλληνες. Εις το συμπέρασμα αυτό κατέληξε ο Γίρατσεκ βάσει γλωσσολογικών, μάλλον, παρά ιστορικών ερευνών. Έκτοτε η ιστορική έρευνα ξεπέρασε τα όρια που έθεσε η έρευνα του Γίρατσεκ.

Επιστημονικώς αναμφισβήτητο είναι, ότι εις την αρχαιότητα ζούσανε εις την περιοχή που ζούνε σήμερα οι Πομάκοι οι Αγριάνες. Ο βασιλεύς των Λαγαρός ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο εις την κατά της Περσίας εκστρατεία του. Μετά τον 4ον αιώνα οι Αγριάνες εκχριστιανίσθηκαν. Και αυτό είναι επιστημονικώς αναμφισβήτητο. Έκτοτε όμως τα ίχνη των Αγριάνων χάθηκαν εις την δύνη των αδιάλειπτων βαρβαρικών φύλων εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Βούλγαροι, οι οποίοι κατέκτησαν την περιοχή των Αγριάνων.

Υπάρχουν βυζαντινές ιστορικές πηγές, οι οποίες ονομάζουν την περιοχή που κατοικούν και σήμερα οι Πομάκοι «Αχρίδα». Αυτό είναι φυσικό, εις τα τέλη της πρώτης  χιλιετίας ολόκληρος η Θράκη και η σημερινή Βουλγαρία αποκαλούντο Μακεδονία, με μακεδονικά τοπωνύμια  Η μακεδονική βυζαντινή δυναστεία του Αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄ κλπ. αποκαλείτο Μακεδονική, αν και καταγόταν από την Αδριανούπολη. Την εποχή εκείνη οι Αγριάνες εμφανίζονται εις τις βυζαντινές ιστορικές πηγές ως Αχρίδαι. Αυτοί οι Αχρίδαι δεν είναι δυνατόν παρά να ήσαν οι αρχαίοι Αγριάνες. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Αυτοί οι Αχρίδαι εξισλαμίστηκαν βιαίως μεταξύ 1656 και 1660 εις την Φιλιππούπολη υπό του Σεχμεντίν Πασά. Αυτοί οι εξισλαμισθέντες Αγριάνοι και οι Αχρίδαι είναι οι σημερινοί Πομάκοι. Και εδώ δεν υπάρχει άλλη εξήγηση πολλώ μάλλον αφού η τύχη των είναι μοναδική εις τα Βαλκάνια: Σέρβοι, Αλβανοί και Έλληνες υπέστησαν τα ίδια. Εις όλες αυτές τις περιπτώσεις το θρησκευτικό συναίσθημα νίκησε την εθνική συνείδηση.  Ίδετε και σήμερα την Ιταλία. Οι ‘Ελληνες της Σικελίας και Νοτίου Ιταλίας έγιναν πρώτα Καθολικοί και κατόπιν απώλεσαν την εθνική τους συνείδηση.

Έτσι οι Αγριάνοι-Αχρίδαι έγιναν μουσουλμάνοι μέχρι που ο Ατατούρκ τους είπε, όπως εις όλους τους  μουσουλμάνους της Μ.Ασίας και της Ευρώπης, ότι είναι Τούρκοι. Οι Αγριάνοι-Πομάκοι δεν το απεδέχθησαν απολύτως, όπως και δεν το απεδέχθησαν και οι Κούρδοι της Μ. Ασίας. Τους Κούρδους τους κατασφάζουν οι Τούρκοι από το 1925. Τους Πομάκους τους προστάτευσαν και η Βουλγαρία και η Ελλάδα.

Και ερχόμαστε τώρα εις τους επικίνδυνους για το Έθνος,  εις τους ανόητους του Κράτους του Κολωνακίου:

1. Αγνόησαν την μετατροπή των Μουσουλμάνων εις Τούρκους από τον Ατατούρκ.
2. Την εποχή του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου μετέτρεψαν ολόκληρη την Ελληνική Θράκη εις ένα μεγάλο Γκέτο. «Μέσα» σε αυτό όλοι: Έλληνες, Μουσουλμάνοι και Πομάκοι!
3. Σε συνέχεια άρχισαν τις οσφυοκαμψίες έναντι της «φίλης» Τουρκίας και ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ, παρά τας αντιδράσεις των, τους Πομάκους να αποδεχθούν το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα!

Μάλιστα! Αυτοί είναι οι ανόητοι του Κράτους του Κολωνακίου, οι επικίνδυνοι εθνοκτόνοι. Ας ψάξουν όπου θέλουν εις τον κόσμο: Να βρούνε ένα Εθνικό Κράτος, το οποίον υποχρέωσε μία μειονότητα του να αποδεχθεί το εκπαιδευτικό σύστημα μίας ομόρου χώρας, η οποία εγείρει απαιτήσεις για την εθνική καταγωγή της δικής του μειονότητας!

Αυτά συμβαίνουν μόνον εις το ανόητο Κράτος του Κολωνακίου. Θαυμάστε το!

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.