Εφιαλτικά είναι τα στοιχεία  που έρχονται από διεθνείς Οργανισμούς, αλλά και από την Τράπεζα της Ελλάδος, ότι πάνω από 3.5 εκατομμύρια των Ελλήνων ευρίσκονται κάτω από τα όρια της πτώχειας, ότι η ανεργία είναι 25%, ενώ εις την πραγματικότητα υπερβαίνει το 30%. Ότι 1 από τους 3 Έλληνες απασχολούμενους είναι άνεργος, και πάνω από 1 εκατ. άνεργοι χωρίς επίδομα ανεργίας, ενώ 1 από τους 3 Έλληνες είναι συνταξιούχος. Ενώ σε δυσθεώρητα ύψη έχει ανέλθει το ποσοστό της ανασφάλιστης εργασίας. Παγκόσμια πρωτιά είναι η ανεργία των νέων έως 24 ετών που υπερβαίνει το 50%,  και η φυγή 1/2 εκατ. νέων εις το εξωτερικό, ενώ  επικίνδυνο είναι και το λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα που φορτώνεται ο Ελληνικός Λαός εξαιτίας των ολέθριων λαθών και της αβελτερίας των Οργάνων της Ε.Ε.!

Δυσοίωνες είναι και οι εκτιμήσεις που κάνει ο κάθε Έλληνας για το μέλλον του, όταν βιώνει τις εφιαλτικές εικόνες εις το περιβάλλον του, τις χιλιάδες αυτοκτονίες, τους συνανθρώπους που ψάχνουν για τροφή εις τους κάδους και τις λαϊκές αγορές, τους χιλιάδες συμπατριώτες που σιτίζονται από τους Δήμους, την Εκκλησία και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις, και τα παιδιά εις τα σχολεία με γάλα και φρούτα, τα οποία ούτε θέρμανση διαθέτουν. Ο καθείς από εμάς που προβληματίζεται να πληρώσει την ΔΕΗ, τα φάρμακα, τις ιατρικές εξετάσεις, λόγω της κατάρρευσης των Ασφαλιστικών Ταμείων, τα αναρίθμητα χαράτσια, τους δυσβάστακτους ληστρικούς φόρους.

Αλλά η ερώτηση που τίθεται και πάλιν από όλους μας είναι: Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά, γιατί φθάσαμε εις την πτώχευση ενός ολόκληρου λαού, αλλά και εις την εθνική ταπείνωση της Πατρίδας μας; Βέβαια την απάντηση δεν θα τη πάρουμε ποτέ από τους ενδογενείς υπεύθυνους και μοιραίους για την εθνική καταστροφή, οι οποίοι με τα διαδοχικά θανατηφόρα «λυτρωτικά μνημόνια της φτωχοποίησης και καταστροφής», μας σερβίρουν εδώ και 7 χρόνια φρούδες ελπίδες και αισιοδοξίες για έξοδο από τα Μνημόνια και την κρίση. Ενώ γνωρίζουν, όπως και τα παιδιά του δημοτικού σχολείου, ότι καμία ανάπτυξη και καμία έξοδος από την κρίση δεν επιτυγχάνεται, με τέτοια επαχθή μέτρα λιτότητας και ληστρικής φορολογίας, με την διαρκή οριζόντια μείωση μισθών και συντάξεων, την δραστική μείωση των προνοιακών επιδομάτων, την συνεχή υπερφορολόγηση των ακινήτων, την εσωτερική υποτίμηση και τα πολλαπλά χαράτσια, και την κατάσχεση της περιουσίας των Ελλήνων. Θανατηφόρα μέτρα τα οποία επιδεινώνουν τη ύφεση, την αύξηση της ανεργίας και αδήλωτης εργασίας, την περεταίρω φτωχοποίηση του Λαού μας, την αύξηση του εθνικού χρέους που οδηγεί εις  την αέναη αιχμαλωσία της Πατρίδας μας.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, τα οποία γνωρίζουν και οι «ευφυείς» ευρωπαίοι Εταίροι μας. Αλλά και οι μοιραίοι εκπρόσωποι του Λαού μας, οι οποίοι επί δεκαετίες, λόγω κομματικού συμφέροντος και πολιτικού κόστους, απέφευγαν να διαπαιδαγωγήσουν τους Έλληνες, δηλαδή τους ψηφοφόρους των, σε θέματα κοινωνικής, οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Ξέρετε, η πολιτική είναι έμφυτη σε κάθε άνθρωπο. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό». Που σημαίνει, η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών εις τα κοινά είναι προς όφελος της κοινωνίας. Αυτό όμως επιτυγχάνεται δια της καλής και ειλικρινής πληροφόρησης και ενημέρωσης κάθε πολίτη. Όμως εις την Πατρίδα μας αυτή η ευθύνη μεταφέρθηκε εις τα κόμματα, τα οποία ως μοιραίοι παντογνώστες και υπεράνω όλων ενεργούν αυθαίρετα «εν ονόματι του απληροφόρητου και ανημέρωτου για τα κοινά πολίτη», ψηφοφόρου της επί δεκαετίες κενού περιεχομένου, αλλά πολυδιαφημιζόμενης ευνομούμενης Δημοκρατίας μας!

Πολλά είναι τα εγκληματικά σφάλματα του πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ένα από τα μεγαλύτερα ήταν η συνεχής απόκρυψη της ολέθριας πραγματικότητας, και η συστηματική πλύση εγκεφάλου. Ότι π.χ. το βιοτικό επίπεδο ενός λαού εξαρτάται από την παραγωγική εργασία και την ανταγωνιστικότητα. Από το παραγόμενο προϊόν της εργασίας κάθε πολίτη και από το αθροιζόμενο γενικό σύνολο όλων των πολιτών προκύπτει το ετήσιο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ). Δυστυχώς όμως το πολιτικό σύστημα εξουσίας απέκρυπτε από τον Λαό μας την σημασία του πραγματικού ΑΕΠ, το οποίο μετά την Μεταπολίτευση νοθευόταν με υπέρογκους δανεισμούς εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και η διασπάθιση των κοινοτικών πόρων οι οποίοι δεν διοχετεύονταν για την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας.

Η πολυεπίπεδη δομική ανομία της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των βασικών Οργάνων του Κράτους, αυτό το νοσηρό συνονθύλευμα και υπόστρωμα της Ελληνικής Πολιτείας, που κατασπαράζει τα σωθικά του Έθνους, ευθύνεται όχι μόνον για την εγκληματική εξαπάτηση του Λαού, αλλά και για την κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία της Πατρίδας μας.  

Μετά από 7 χρόνια, τα θανατηφόρα 3 Μνημόνια της φτωχοποίησης, οι οδυνηρές στερήσεις του Ελληνικού Λαού, η διαγραφή χρέους και το εγκληματικό PSI, το κούρεμα των ομολόγων των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Ιδιωτών, δεν μείωσαν το εθνικό χρέος, ως ισχυρίζονται με εμμονή οι εγχώριοι εμπνευστές-υποστηρικτές της εγκληματικής και θανατηφόρας λιτότητας. Οι εκδικητές, οι δήμιοι και δυνάστες του ίδιου του Λαού τους, τα ανδρείκελα του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας τα οποία υπέκυψαν εις τις πιέσεις των Βρυξελλών και υπέγραψαν την εγκληματική Συμφωνία για την διάσωση των Ιδιωτικών Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών, δηλαδή των Δανειστών, τις τεράστιες ζημίες των οποίων φόρτωσαν εις τις πλάτες των Ελλήνων ως «εθνικό χρέος της Ελλάδος»! Εις την Παγκόσμια Ιστορία μία πρωτοφανής εγκληματική ενέργεια, η οποία συνειδητά πολλαπλασίασε το χρέος της χώρας μας, ώστε για εύλογους λόγους να μη μπορεί να αποπληρωθεί ούτε σε 400 χρόνια. Απόδειξη της καταδίκης ενός ολόκληρου Λαού, εξαιτίας των ολέθριων λαθών του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας και της διάσωσης αυτού, αλλά και της διαπραχθείσης προδοσίας εις βάρος του Έθνους.

Ο Λαός μας δεινοπαθεί εις την πτώχεια, την απελπισία, τις ψευδαισθήσεις, τα ψέματα και φρούδες ελπίδες του κλειστού πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ότι δήθεν με το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και περιουσίας του Λαού μας, κάποιοι αόρατοι εξώτεροι θα φέρουν επενδύσεις και την σωτήρια ανάπτυξη. Όμως μέσα εις την απελπισία και την λιποθυμία αδυνατούμε να συνειδητοποιούμε την οδυνηρή πραγματικότητα. Ότι π.χ. μία συνεργασία με την Κίνα θα μετατρέψει την χώρα μας σε αποθήκη και διαμετακομιστικό κέντρο προώθησης των κινεζικών προϊόντων εις την Ευρώπη, με απειροελάχιστο όφελος για την Πατρίδα μας. Ουδείς όμως λόγος γίνεται για επενδύσεις εις την Πατρίδα μας, με την δημιουργία κινεζικών επιχειρήσεων, κάτι το οποίο είναι ανέφικτο, λόγω του χαμηλού κόστους εργασίας εις την Κίνα που είναι 5 ευρώ ημερησίως. Ενώ το μέσο όρο κόστους εργασίας εις την Ε.Ε. ανέρχεται  εις τα 50 ευρώ ημερησίως, από την οποία θα μπορούσε κανείς να ελπίζει την μεταφορά επιχειρήσεων εις την Ελλάδα, υπό μορφή επενδύσεων, λόγω της μεγάλης καθίζησης του εργατικού κόστους εις την χώρα μας. Δυστυχώς, ούτε αυτό είναι εφικτό, λόγω της τεράστιας αδίστακτης γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας, της πολυνομίας και υπερφορολόγησης και του τόσο αντιαναπτυξιακού  φορολογικού συστήματος, αλλά και της ολοσχερούς τώρα κατάρρευσης της Εθνικής Οικονομίας!

Η νέα γενεά γνωρίζει από τους γονείς και παππούδες την δύσκολη εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου, τις στερήσεις, αλλά και την αντοχή και την ψυχική δύναμη  του Λαού μας. Όμως η επιδρομή των Μνημονίων δεν δημιουργεί μόνον ανείπωτη πτώχεια και εθνική ταπείνωση, αλλά καταστρέφει και τις αντοχές και ψυχικές δυνάμεις ολόκληρου του Έθνους.

Ενώπιον του θανάσιμου αυτού κινδύνου οφείλουμε ενωμένοι τώρα να αντισταθούμε εναντίον όλων εκείνων που επιβουλεύονται την υπόσταση του Έθνους μας.

Έλληνες, ξυπνήστε! Μόνο η Ελλάς έχει την ιστορική ευθύνη απέναντι του εαυτού της, αλλά και για την επαναχάραξη της πορείας της ανθρωπότητας.

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης     

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Η οδυνηρότατη κρίση χρέους που βιώνουμε από το 2009 με τις συνεχείς διαπραγματεύσεις, οι οποίες καταλήγουν σε οδυνηρά Μνημόνια, αλλά και η αναμενόμενη αποτυχία της νυν Κυβέρνησης με τις «κόκκινες γραμμές» οφείλεται εις την ουσία και εις την αποτυχία των Ελλήνων να αντιληφθούμε την  ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα της συμπεριφοράς μας απέναντι της Ευρώπης. Δεν είναι όμως εύκολη υπόθεση η παραδοχή της αλήθειας, αυτής της οδυνηρής πραγματικότητας, ότι όσο περισσότερο συνεχίζονται οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις, τόσο περισσότερο δυσοίωνο διαγράφεται το μέλλον της χώρας μας, αλλά και τόσο περισσότερο αυξάνεται η απαισιοδοξία σε όλες τις πλευρές. Παράλληλα και τόσο περισσότερο δυσχεραίνεται η συνειδητοποίηση και κατανόηση των πραγματικών αιτίων και των συμπεριφορών όλων εκείνων των υπευθύνων που οδήγησαν την χώρα μας εις την καταστροφή.

Όμως η έννοια της καταστροφής συγχέεται με την έννοια της κρίσης. Η οποία εις την πραγματικότητα ξεκίνησε ήδη από το 1981, όπου επικράτησε μία καταναλωτική κουλτούρα σε πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, στηριζόμενη δυστυχώς και κυρίως σε καταχρήσεις κοινοτικών κονδυλίων, επιδοτήσεων και ξένων δανείων, δημιουργώντας έτσι μία σκληρή οικονομική πραγματικότητα.

Εκ του λόγου αυτού η ειλικρινής επικοινωνία εντός της ελληνικής κοινωνίας και εις την πολιτική είναι έννοιες απαραίτητες για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο π.χ. κοινωνική οντότητα. Η έννοια της πολιτικής έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο από τότε που οι άνθρωποι την θέσπισαν ως τρόπο οργάνωσης και επίλυσης των διαφορών τους. Άρα υπό την έννοια αυτή δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ εκείνων που ψηφίζουν, δηλαδή των πολιτών, και εκείνων που εκλέγονται, δηλαδή των Πολιτικών. Διότι η ευθύνη για ότι συμβαίνει σε μία χώρα είναι κοινή για όλους. Ορθώς επιμένουμε για τον «Νόμο περί ευθύνης των Πολιτικών», αλλά ουδείς θα ήθελε π.χ. ένα «Νόμο περί ευθύνης των πολιτών για τις λάθος επιλογές»!

Εις τις προγραμματικές δηλώσεις ενώπιον της Βουλής της 8.Μαίου 2015 ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας ανέφερε ότι «πολιτική απόφαση ήταν η ένταξη της Ελλάδος το 1981 εις την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και πολιτική απόφαση ήταν και η ένταξη της Ελλάδος εις την Ζώνη του Ευρώ το 2001, διότι η χώρα μας δεν πληρούσε και εις τις 2 περιπτώσεις τους όρους της Ε.Ε.».

Εις το σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί η δήλωση του τέως Καγκελαρίου Helmut Schmidt το έτος 1987 προς τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ο οποίος συναίνεσε τον Δεκ.1979 για την ένταξη της Ελλάδος (1981) εις την τότε ΕΟΚ.: «Ο Καραμανλής ήταν ένας φλογερός Ευρωπαίος. Πρέπει να αντιληφθείτε εσείς οι Ελληνες ότι: δεν μπήκε η Ελλάδα εις την Ευρώπη. Ο Καραμανλής  μπήκε εις την Ευρώπη!». Εκδόσεις Λιβάνη, βιβλίο του Γιάννη Βαρβιτσιώτη: «Όπως τα έζησα 1961-1981».

Μόλις 2 ημέρες αργότερα, την 10.Μαίου 2015 ο Γενικός Γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Ρωμανιάς δήλωσε δημοσίως, ότι: «οι κύριες συντάξεις θα κατέλθουν εις το ανώτατο επίπεδο των 200-300 Ευρώ, αν ισχύσει η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος». Αυτό αυτομάτως σημαίνει επαναφορά και των μισθών εις το επίπεδο του έτους 1980!

Αν οι επιγραμματικές αυτές δηλώσεις Πολιτικών Ηγεσιών και διαφόρων Οργάνων είναι άκρως δυσάρεστες για όλους μας, παράλληλα θα θέλαμε να ακούσουμε από όλους αυτούς, όχι μόνον μισόλογα, αλλά τώρα όλες τις αλήθειες για όλα όσα έχουν συμβεί μετά το 1980, τα οποία οδήγησαν την χώρα μας εις την καταστροφή. Ώστε και εμείς ως Λαός να αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες, για τις εσφαλμένες πολιτικές και κομματικές επιλογές που κάναμε τα τελευταία 41 χρόνια. Αλλά και να αναζητήσουμε ευθύνες από όλους εκείνους τους πολιτικούς και συνοδοιπόρους, τους δεκάδες χιλιάδες παρατρεχάμενους κηφήνες, τους χιλιάδες οικονομικούς συμβούλους (!), οι οποίοι χρησιμοποίησαν την Εξουσία, τους Κρατικούς Μηχανισμούς και Θεσμούς για να στήσουν εις την χώρα μας το πάρτι του αιώνα.

Ποίοι ευθύνονται για την μεταστροφή του φρονήματος της εθνικής ευθύνης και φιλοπατρίας των εργατικότατων και έντιμων Ελλήνων σε μία τώρα αντιπαραγωγική και άκρως καταναλωτική κοινωνία η οποία κατέστρεφε κυριολεκτικώς την υπόσταση του Έθνους; Ποίοι ευθύνονται από το 1981 για την λάθος πορεία της χώρας και την ολοκληρωτική εξάρτηση και έλεγχο αυτής από τις επιδοτήσεις, χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε. και τις Διεθνείς Τράπεζες; Ποίοι ευθύνονται για την μείωση και καταστροφή της πρωτογενούς παραγωγής και την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, των επιδοτήσεων και των κοινοτικών κονδυλίων για τον εκσυγχρονισμό και  ανάπτυξη της Εθνικής Οικονομίας, αλλά και την κατασπατάληση των τεραστίων δανείων από εγχώριες και ξένες Τράπεζες; Ποίοι ευθύνονται για την διόγκωση ενός αδηφάγου, άκρως αντιπαραγωγικού, σπάταλου Δημόσιου και Πελατειακού Κράτους με τις εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις, τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, και ως συνέπεια αυτών  και την από δεκαετίες ήδη διαφαινόμενη κατάρρευση των εκατοντάδων Ασφαλιστικών Ταμείων; Ενώ η χώρα μας από το 1981 επέπεσε σε ένα καθεστώς «αντιπαραγωγικότητας» με ταυτόχρονη τεράστια εισαγωγή καταναλωτικών προϊόντων, ποίοι ευθύνονται για τον επταπλασιασμό των μισθών και συντάξεων, τον αυθαίρετο ανταγωνισμό και εξίσωση αυτών με τους μισθούς, συντάξεις και παροχές των χωρών των ισχυρότατων Οικονομιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης;  

Τέλος ποίοι ευθύνονται και για την ενθάρρυνση, την συμμετοχή και προστασία εξωγενών παραγόντων, των μιζαδόρων και κερδοσκόπων εις το πάρτι της Ελλάδος; Το οποίο όχι μόνον κατέστρεψε την χώρα μας, αλλά παράλληλα η Πατρίδα μας ανέχεται τώρα και τις εθνικές ταπεινώσεις, τους εκβιασμούς, τις απειλές και όλων εκείνων οι οποίοι συνεχίζουν να κερδοσκοπούν ακόμη και επάνω εις το κουφάρι της Ελλάδος που δημιούργησαν ενδογενείς και εξωγενείς εθνοκτόνοι.

Δεν μας εκπλήσσουν οι προειδοποιητικές δηλώσεις των Πολιτικών Ηγεσιών και Θεσμικών Οργάνων της χώρας μας, των χιλιάδων πολιτικών και παρατρεχάμενων, των δεκάδων χιλιάδων οικονομικών συμβούλων και  επαγγελματιών Συνδικαλιστών, οι οποίοι επί δεκαετίες γνώριζαν, αλλά σιωπούσαν για ιδιοτελείς λόγους, για τις συνέπειες των αντεθνικών συμπεριφορών των, και παριστάνουν τώρα τους «Αναμάρτητους», τους «Συμβουλάτορες», αλλά και τους «Προφήτες». Μας φοβίζει και μας εξοργίζει όμως αφάνταστα οι προμελετημένες προειδοποιήσεις ότι θα επανέλθουμε σε μισθούς και συντάξεις κάτω από το ανώτατο επίπεδο των 200 έως 300 Ευρώ της προ του 1980 εποχής. Αλλά τώρα δυστυχώς σε μία χώρα με τελείως κατεστραμμένους κοινωνικούς και παραγωγικούς ιστούς, με ένα Λαό  καθημαγμένο από τα επαχθή και καταστροφικά Μνημόνια.

Όμως όλοι οι οποίοι ευθύνονται για την κατάντια της Πατρίδας μας οφείλουν να γνωρίζουν ότι πολύ σύντομα η απάθεια του Λαού μας θα μετατραπεί σε μία ανεξέλεγκτη οργή και έκρηξη, με όλες τις συνέπειες.

Γεώργιος Εμ.Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας

Η σημερινή κατάντια της Πατρίδος μας, με όλες τις παραμέτρους, διαστάσεις και συνέπειες, πρέπει επιτέλους να προβληματίσει όλους εμάς τους Έλληνες, ανεξαρτήτως πολιτικών και κομματικών τοποθετήσεων. Εις την ουσία, το πρόβλημα της κρίσης χρέους της Πατρίδος μας δεν είναι καθαρώς οικονομικό, ως εσφαλμένως υποστηρίζεται και προπαγανδίζεται από τα δεκανίκια του Πολιτικού Συστήματος, αλλά κυρίως Θεσμικό, με εντέλει οικονομικές τώρα διαστάσεις και τεράστιες συνέπειες για την πορεία του Έθνους. Εις την πραγματικότητα πρόκειται για μεγάλη εκτροπή και διαστροφή των Πολιτειακών Θεσμών και Φορέων, η λειτουργία των οποίων όχι μόνον δεν έχει την ανάλογη απήχηση εις την αληθινή Δημοκρατία και εναρμόνιση με αυτήν, αλλά ευρίσκεται τώρα σε αέναη διάσταση και σύγκρουση με την ιστορική υφή αυτού του νοήματος της υπάρξεως ενός ολόκληρου Λαού.  

Ας πούμε τα πράγματα πιο απλά. Χωρίς τον Λαό, χωρίς τις Αξίες, τις Αρχές, την παρακαταθήκη των προγόνων, τα θεμελιώδη δικαιώματα του, χωρίς την ελευθερία και την βούληση του να αυτοπροστατεύεται δεν νοείται και δεν πρέπει να υπάρχουν Πολιτειακοί Θεσμοί και Φορείς που να είναι υπεράνω του νοήματος της Δημοκρατίας, δηλαδή υπεράνω αυτής της βαθιάς έννοιας της υπάρξεως ενός Λαού. Διάφοροι νομικοί, συνταγματολόγοι, σύγχρονοι δήθεν φιλόσοφοι, πολλοί άλλοι άσχετοι ειδήμονες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.α. μολυσμένοι από το καρκίνωμα της υλικής επιρροής του χρήματος, παρερμηνεύουν τώρα την πραγματική  φύση του ανθρώπου, τις Αξίες, Αρχές και δικαιώματα αυτού του ίδιου του Λαού. Η υπεροψία, η αλαζονεία, η διαστροφή και ηθικός εκφυλισμός έχει απομακρύνει αυτούς από τον Ελληνικό Λαό, με τον οποίο εις την πραγματικότητα ευρίσκονται εδώ και δεκαετίες σε διαρκή δυσαρμονία.

Ισχυρίζονται ευθαρσώς, ως να μη συνέβη απολύτως τίποτε, ακόμη και εν μέσω της οξύτατης κρίσης, της κατάρρευσης και ολοκληρωτικής φτωχοποίησης του Λαού μας, της εθνικής ταπείνωσης και ευτελισμού της Πατρίδος μας, ότι  το Αξίωμα της Διακρίσεως των Εξουσιών, η Εκτελεστική, η Νομοθετική και η Δικαιοσύνη, αλλά και οι συνακόλουθοι Θεσμοί και Φορείς των, είναι «οι πυλώνες της Δημοκρατίας»! Oι ασυγχώρητοι, αμετανόητοι και ατιμώρητοι δεν θέλουν να αποδεχθούν, ότι υπεράνω όλων, πυλώνας της Δημοκρατίας είναι μόνο ο Λαός. Ότι αυτή  η δυσαρμονία και ως επακόλουθο αυτής η επί δεκαετίες διαστροφή και παρεκτροπή ευθύνεται για την τεράστια οικονομική χρεοκοπία και εθνική κρίση, την μεγαλύτερη εις την Ιστορία του Έθνους, που βιώνει τώρα η Πατρίδα και ο Λαός μας.

Το ανεξήγητο όμως που συμβαίνει τώρα εις την χώρα μας, είναι ότι παρά όλες τις ολέθριες συνέπειες της οικονομικής κατάρρευσης, της υποθήκευσης τώρα για γενεές ολόκληρες του μέλλοντος του  Ελληνικού Λαού και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, δυστυχώς ουδείς λόγος γίνεται για όλους εκείνους τους ενόχους που ευθύνονται για την εθνική καταστροφή. Διότι η τεράστια οικονομική χρεοκοπία της Πατρίδος μας, πρωτόγνωρη και μοναδική εις τα παγκόσμια χρονικά, και η απώλεια τώρα και της εθνικής μας κυριαρχίας, δεν είναι συνέπεια μιας απώλειας ενός πολέμου ή τεράστιας φυσικής καταστροφής. Οφείλεται εις την ολοκληρωτική αποτυχία του Πολιτικού Συστήματος, των Πολιτειακών Θεσμών και Κομμάτων που εδώ και δεκαετίες κατέληξαν να είναι ένα αντεθνικό, συνωμοτικό συνονθύλευμα όλων των ενόχων-μαριονέτων οι οποίοι ακόμη και τώρα εν μέσω βαθύτατης κρίσης καπηλεύονται την εμπιστοσύνη, προσβάλλουν την αξιοπρέπεια του Λαού μας, την παρακαταθήκη των προγόνων μας, αλλά παράλληλα ατιμώρητοι, ανενόχλητοι και ανερυθρίαστοι ξεπουλάνε τώρα την Πατρίδα και υποθηκεύουν το μέλλον του Ελληνικού Λαού.

Ασφαλώς το υπό αμφισβήτηση εδώ και δεκαετίες «Σύνταγμα της Ελλάδος» (!) εξασφαλίζει την επανεκλογή των Κομμάτων και το εκλογικό δικαίωμα κάθε πολίτη. Η εκλογή και επανεκλογή όμως των Κομμάτων δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και απαλλαγή αυτών από οιαδήποτε ευθύνη, όπως δυστυχώς αυτό παρερμηνεύεται εδώ και δεκαετίες. Εκ του λόγου αυτού σκόπιμα δεν γίνεται ουδεμία αναφορά εις το Σύνταγμα για τον καταλογισμό ευθυνών και καταδίκη όλων εκείνων των ενόχων που ευθύνονται για την μεγαλύτερη εις την Ιστορία του Έθνους εθνική καταστροφή, αλλά ούτε γίνεται αναφορά για το δικαίωμα του Λαού να αποφασίσει μέσω ενός Δημοψηφίσματος για την καταδίκη των ενόχων για εσχάτη προδοσία. Θεμελιώδη Δικαιώματα προστασίας ενός Λαού και ενός Έθνους τα οποία υπάρχουν εις τα Συντάγματα όλων των σύγχρονων Δημοκρατιών.

Απεναντίας, οι επί δεκαετίες αμετανόητοι και ατιμώρητοι εθνοκτόνοι ένοχοι για την μεγάλη τώρα συμφορά του Έθνους όχι μόνον επικαλούνται κάθε τόσο την ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού που στοχεύει μόνο εις την σωτηρία του διεφθαρμένου και εγκληματικού Πολιτικού Συστήματος και των υποστηρικτών του, αλλά παράλληλα μετά την ανυπολόγιστη χρεοκοπία και την εξασφαλισμένη από το Σύνταγμα ατιμωρησία ξεπουλάνε τώρα ανενόχλητοι επί πινακίω φακής και την Πατρίδα μας και το μέλλον του Έθνους.

Αναμφισβήτητα ήταν και είναι ολέθριο λάθος των Ελλήνων να επιλέγουν επί δεκαετίες ανίκανους, ανεπαρκείς και μοιραίους πολιτικούς, χωρίς εθνικό όραμα, χωρίς εθνική ευθύνη και συνείδηση, χωρίς ιδανικά και ιδέες, πίστη και προσήλωση προς την Πατρίδα. Όμως ενόψει του τεράστιου εθνικού κινδύνου της ολοκληρωτικής υποδούλωσης και ταπείνωσης ούτε το Σύνταγμα, αλλά ούτε οι δημοκρατικές διαδικασίες αποτελούν τώρα διελκυστίνδα για τον Λαό να ανυψώσει και πάλιν το ανάστημα του εις την εκτέλεση του εθνικού καθήκοντος για την υπεράσπιση και σωτηρία της Πατρίδος.

Η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει εις τα χέρια των Ελλήνων. Το δήθεν ευρωπαϊκό κεκτημένο καταστρέφει την Ελλάδα με την ανοχή, την σιωπή και τα ανομήματα εκείνων που προδίδουν τον Λαό, την Δημοκρατία, την Πατρίδα και το Έθνος.

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.

Η άσκηση πολιτικής προϋποθέτει γνώση της Ιστορίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και ψυχολογία ως εργαλείο για να ερμηνεύει και να αντιμετωπίζει κανείς  τους  συλλογισμούς, τις προθέσεις και τα σχέδια των άλλων. Είναι ο μόνος τρόπος για να προστατεύεται ο καθείς από τις αντιδράσεις εσωτερικών και διεθνών κυρίως παραγόντων.

Η οξύτατη κρίση που βιώνει ο Λαός μας, αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει η χώρα μας οφείλεται εις τις αδυναμίες του Πολιτικού Συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και εις την αρρωστημένη εσωστρέφεια του. Αυτές οι διαιωνίζουσες αδυναμίες κράτησαν την χώρα μας μακριά από το παγκόσμιο γίγνεσθαι.  Η σχέση π.χ. Δημοκρατίας και Οικονομίας δεν είναι ευθύγραμμη υπόθεση. Με δεδομένη την ορθότητα της ρήσης του Κλάουζεβιτς, ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα», οι πολεμικές ενέργειες των δημοκρατικών δυτικών κοινωνιών, επιπλέον, συχνά λαμβάνουν ποικίλες μορφές που δεν συνεπάγονται, κατ’ ανάγκη, άσκηση φυσικής βίας. Οι περιπτώσεις άσκησης εξαναγκασμών μέσω απειλών εφάμιλλων της άσκησης πολεμικής βίας ως προς τις συνέπειες της είναι πολλές και για τον προσεκτικό παρατηρητή της διεθνούς πολιτικής σχεδόν καθημερινές.

Κατά τις 3 τελευταίες δεκαετίες η Ευρωπαϊκή Ένωση διολίσθησε και μετασχηματίσθηκε  σε μία πρωτοκαθεδρία των «αγγλοσαξονικών προτύπων» με τις δικές τους ψευτο-ηθικοκανονιστικές αξίες, με την ανάπτυξη τώρα του Κοινωνικού Δαρβινισμού σε ευρωπαϊκό και μετέπειτα σε παγκόσμιο επίπεδο. Βασικός πυρήνας της φιλοσοφίας αυτής είναι ότι η Κυβέρνηση δεν πρέπει να παρεμβαίνει εις τις φυσικές διεργασίες της εξέλιξης εις την κοινωνία χρηματοδοτώντας και προστατεύοντας τους φτωχούς και αδυνάτους, διότι έτσι διαστρεβλώνεται η ροή της επιβίωσης των ισχυροτέρων και πλουσίων που θα δημιουργήσουν τελικά υγιέστερες κοινωνικές δομές. Που αυτό σημαίνει τον τερματισμό των φιλανθρωπιών, για να επέλθει η διαιώνιση των περισσότερο προσαρμοσμένων.

Μία φιλοσοφία η οποία εις την πραγματικότητα, και όπως ήδη την βιώνουμε εδώ και 6 χρόνια με τα επαχθή, επαίσχυντα και επονείδιστα Μνημόνια, καταργεί το Κράτος Δικαίου και τη Κρατική Κυριαρχία, το οποίο αποτελεί το μόνο εφικτό καθεστώς των διεθνών σχέσεων και ο μόνος τρόπος οργάνωσης των συλλογικών ανθρωπίνων σχέσεων εις τον παγκόσμιο χώρο. Αυτό το Κράτος το οποίο κατά συνέπεια είναι κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού εις τις διακρατικές σχέσεις και η κατίσχυση του συμβολίζει την ελευθερία-ανεξαρτησία των λαών και την αποτυχία των Δαρβινικού χαρακτήρα αυτοκρατορικών και ηγεμονικών αξιώσεων για δημιουργία παγκόσμιων κατεξουσιαστικών δομών. Ο διαφαινόμενος αυτός κίνδυνος εις τον ευρωπαϊκό ορίζοντα μας υπενθυμίζει την εθνοκτόνο, ληστρική και βάρβαρη συμπεριφορά των αγγλοσαξόνων εις την εποχή της Αποικιοκρατίας απέναντι εκατοντάδων λαών, με την κατάργηση και υποταγή κρατικών οντοτήτων και καταστροφή πολιτισμών άλλων εθνών.

Από την αρχή της κρίσης η βάρβαρη συμπεριφορά των Αγγλοσαξόνων Δαρβινιστών και πρωταγωνιστών της Ε.Ε. απέναντι της Ελλάδος, αλλά και απέναντι άλλων χωρών,  αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των επικίνδυνων για την Ευρώπη προθέσεων των γνωστών σε όλους πια υπευθύνων για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους. Οι οποίοι, βάσει σχεδίου, προκάλεσαν συστηματικά τις δημοσιονομικές ανισότητες και τις χρεοκοπίες των άλλων μελών, με σκοπό  την κατάργηση του σεβασμού  της ετερότητας των επιμέρους κοινωνιών και της πολιτικής τους κυριαρχίας και την εμπέδωση μίας κατεξουσιαστικής ηγεμονικής οργάνωσης της Ευρώπης, ως προαναφέρθηκε κατά το πρότυπο του Κοινωνικού Δαρβινισμού.

Όμως όσο περισσότερο εντείνεται η πίεση, εκβιαστική και βάρβαρη συμπεριφορά της ΤΡΟΙΚΑ και των Δαρβινιστών εντολοδόχων της απέναντι της Ελλάδος, αλλά και απέναντι άλλων κρατών-μελών, τόσο περισσότερο διαφαίνεται ο φόβος και η αγωνία των εκβιαστών περί αποτυχίας του πειθαναγκαστικού εγχειρήματος αποδοχής του Κοινωνικού Δαρβινισμού  εις την Ευρώπη, ο οποίος όμως είναι όλως αντίθετος με την καθαρότητα και την ανωτερότητα του Ελληνικού Πνεύματος.

Διάφοροι πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές σε παρασκηνιακές τώρα συζητήσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικεντρώνονται τελευταία εις το ενδεχόμενο μίας αιφνίδιας μεταστροφής της ελληνικής πολιτικής απέναντι της ΤΡΟΙΚΑ και των εντολοδόχων Δαρβινιστών της ή ακόμη και μίας εξέγερσης του Ελληνικού Λαού. Η οποία θα συμπαρασύρει και άλλες χώρες της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης κατά της πολιτικής θανάσιμης λιτότητας αλλά και σε συλλογική τώρα και αποφασιστική άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους τους.

Η παρατηρούμενη άκρως εντεινόμενη πιεστική συμπεριφορά της ΤΡΟΙΚΑ και των εντολοδόχων της, εις τους τελευταίους μήνες, για την ολοκληρωτική υποταγή του Ελληνικού Λαού, είναι απόδειξη του ανέκφραστου και απόκρυφου φόβου και αγωνίας των. Ότι ο κίνδυνος  εξέγερσης του Ελληνικού Λαού, και ως συνέπεια αυτής και άλλων λαών του Νότου, κατά της ΤΡΟΙΚΑ και των Δαρβινιστών, οι οποίοι επιδιώκουν την υποταγή της Ευρώπης, θα οδηγήσει εις την διάλυση της Ευρωζώνης και σε τεράστιες απώλειες των δανειστών και των χρηματαγορών.

Ο Ελληνικός Λαός οφείλει τώρα να ανυψώσει το ανάστημά του και να δώσει και πάλιν ένα μάθημα σε όλους εκείνους οι οποίοι επιβουλεύονται την εθνική του υπόσταση, την Ιστορία του και ανθρώπινη αξιοπρέπεια του.   

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.

Η Πατρίδα μας έχει χρεοκοπήσει. Αυτό είναι κοινή διαπίστωση όλων μας. Εδώ και 7 σχεδόν χρόνια παραληρούμε καθημερινώς για όλα αυτά που συμβαίνουν εις την χώρα μας, για όλα αυτά που πληρώνει ο Λαός μας. Η αριθμομανία κατατρέχει τώρα όλους τους Έλληνες, η οποία όμως, δυστυχώς, μας έχει διαχωρίσει σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας, οι οποίοι πιστοί και λάτρεις αυτού, αποφασίζουν αυθαίρετα δια αλλεπάλληλων Μνημονίων, βάρβαρων, τιμωρητικών  νομοθετημάτων και ποινικών προαπαιτούμενων, πόσα οφείλει να πληρώνει η πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, το επιλεχθέν εξιλαστήριο θύμα. Εξαντλημένο από τα πολλαπλά εξοντωτικά μέτρα των ατιμώρητων του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας, οι οποίοι ευθύνονται για την χρεοκοπία και την ταπείνωση της Πατρίδας μας. Και απελπισμένο από την ανέχεια, την ανείπωτη φτώχεια, τον ανηλεή βομβαρδισμό των φορολογικών μέτρων, των μειώσεων μισθών και συντάξεων, την απαξίωση και εκμηδένιση της αξίας των ακινήτων, την εκποίηση του εθνικού πλούτου και το ξεπούλημα της Ελλάδος, αλλά τώρα και την λαίλαπα των λαθρομεταναστών, με απλωμένα τα χέρια από την απελπισία, αναφωνεί καθημερινώς: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑ!

Όμως η αριθμομανία των Κυβερνώντων και του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας που εκπροσωπούν, αδιαφορεί για την απελπισία του εξιλαστήριου θύματος. Ενεργεί βάσει ενός δολοφονικού Σχεδίου εναντίον της Πατρίδας μας που εκπορεύεται από το έρεβος του νεοναζιστικού μεσαίωνα το οποίο το βροντοφωνάζει η ίδια η πραγματικότητα. Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός, ότι τα ανδρείκελα αποκρύπτουν την εθνοκτόνο συμπεριφορά τους, όπως οι δολοπλόκοι που συλλαμβάνονται με την γίδα εις τον ώμο τους και από επάνω μας παίζουν και τους τιμητές.  Ούτε μας εκπλήσσει η δουλικότητα, η αδιαντροπιά και η σιωπή τους απέναντι εις την κατάπτυστη δήλωση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jeans Stoltenberg (19 Δεκ. 2015), γιατί ενώ οι  «φίλοι μας Εταίροι» πήραν το μέρος των Τούρκων, που κατέρριψαν το ρωσικό αεροπλάνο, δεν αναγνωρίζουν και εις τους Έλληνες το ίδιο δικαίωμα, όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν εδώ και 40 χρόνια δεκάδες χιλιάδες φορές τον ελληνικό εναέριο χώρο. Δηλώνοντας και το προκλητικό και απίστευτο, ότι «το δικαίωμα αυτό το έχουν μόνο οι Γερμανοί, διότι η χρεοκοπημένη Ελλάδα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία και ευρίσκεται υπό γερμανική κατοχή!»

Καθήκον των αληθινών Ηγετών είναι να υπηρετούν τον Λαό και το Έθνος, και για την διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων να παρακολουθούν το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Δυστυχώς, δεν μας εκπλήσσει η αδιαφορία, η ανικανότητα, η δολιότητα και τα ψέματα αυτών εις βάρος της Πατρίδας μας. Η εδώ και 71 ολόκληρα χρόνια τερατώδης ατολμία και υποταγή τους απέναντι της «ανωτερότητας της ναζιστικής κακουργίας και εγκλημάτων» κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, και εν συνεχεία η προκλητική δειλία για την διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου. Η ενδοτικότητα απέναντι της Τουρκίας εις το θέμα των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας εις το Αιγαίο, της υφαλοκρηπίδας και της αιγιαλίτιδας ζώνης επί τη βάσει των Θεμελιωδών Αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Τα επανωτά χαστούκια και προσβολές που δέχεται η Πατρίδα μας, αλλά και οι απειλές της Τουρκίας με το Casus belli κατά της Ελλάδος, το οποίο εις την πραγματικότητα εδώ και 21 χρόνια (8.6.1995) όχι μόνον αμφισβητεί την εθνική μας κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα, αλλά αποτελεί ένα απροκάλυπτο εργαλείο του επεκτατισμού αυτής εις βάρος της Ελλάδος.

Αυτοί οι οποίοι χρεοκόπησαν των χώρα μας χάριν των δικών τους συμφερόντων και των πατρώνων  τους,  εκ του λόγου αυτού και μόνον αδυνατούν να παρακολουθήσουν και το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Ότι με την παγκοσμιοποίηση αλλάζει ο παγκόσμιος χάρτης, αλλά και οι επεκτατικές συμπεριφορές των πρωταγωνιστών της παγκόσμιας πολιτικής. Φιλοσοφία των οποίων τώρα είναι η αποφυγή μεγάλων  παγκόσμιων πολεμικών συρράξεων με οδυνηρότατες συνέπειες εις βάρος των δικών των Λαών, και ως εκ τούτου η αναίμακτη κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας άλλων χωρών με το εργαλείο της οικονομικής τους ισχύος και της κατευθυνόμενης χρεοκοπίας εκείνων που είναι επιλεγμένοι στόχοι του υποχθόνιου εις την  Παγκόσμια Ιστορία επαίσχυντου και κατάπτυστου Σχεδίου επεκτατισμού τους.   

Ως εκ τούτου η Τουρκία, για τα εθνικά της συμφέροντα και μόνον, εκμεταλλεύεται την ελεγχόμενη σύγκρουση μερικών Δυνάμεων εις την περιοχή της Μέσης Ανατολής, και χρησιμοποιεί τώρα προκλητικά ως εργαλείο τους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες, για να απειλεί την Ε.Ε. ότι θα «πνίξει αυτή με εκατομμύρια λαθρομετανάστες και τζιχαντιστές». Οι πρόσφατες απειλές της Τουρκικής Ηγεσίας (19 και 20 Απριλίου 2016) προς την Ε.Ε., ότι «η Ε.Ε. έχει ανάγκη την Τουρκία και όχι η Τουρκία την Ε.Ε.» δηλώνει του λόγου το αληθές. Ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί την κρίση εις την Μέση Ανατολή για να επεκτείνει τον Ηγεμονισμό της. Όμως κύριος στόχος της Τουρκίας είναι η Πατρίδα μας, διότι γνώριζε εκ των προτέρων ότι η Ε.Ε. κάποια στιγμή θα αντιδρούσε εις τις απειλές και εκβιασμούς αυτής και θα απέφευγε το λαθρομεταναστικό κύμα, κλείνοντας τα σύνορά της με την ανεπίσημη κατάργηση της Συνθήκης του Σένγκεν.

Όπως προαναφέρθηκε, ότι η οικονομική ισχύς και η προγραμματισμένη χρεοκοπία ενός κράτους αποτελεί ένα νέο εργαλείο απειλής, επίθεσης και κατοχής μίας άλλης χώρας, παρομοίως και η Τουρκία, βάσει Σχεδίου, χρησιμοποιεί ένα νέο εργαλείο της συστηματικής προώθησης και εγκλωβισμού εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών εις την χώρα μας, για να αλλοιώσει την εθνική πληθυσμιακή σύνθεση, να υπονομεύσει εκ των έσω την Εθνική μας Άμυνα, και να υποτάξει χωρίς πόλεμο αναίμακτα την Ελλάδα.

Όμως η πασιφανής υποχθόνια συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι της Ελλάδος, ως απροκάλυπτη απειλή κατά της εθνικής μας ακεραιότητας, πρέπει να αναδειχθεί από την Πατρίδα μας εις Casus belli.

Αλλά τέτοιου είδους ηγετικά μηδενικά αποτελούν ντροπή για την Ιστορία και τον Πολιτισμό της Πατρίδας μας. Δεδομένου ότι έργο των αληθινών ηγετών είναι να υπηρετούν το Λαό και τα συμφέροντα του Έθνους. Για την αντιμετώπιση των μεγάλων εθνικών κινδύνων που διατρέχει τώρα το Έθνος μας οφείλει ο Ελληνικός Λαός να αναζητήσει πατριώτες ηγέτες οι οποίοι θα απαλλάξουν την Πατρίδα μας από τους υπεύθυνους της εθνικής αποτυχίας.

www.Γεώργιος Εμ. Δημητράκης.gr

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Αλήθεια είναι η υπαρκτότητα μίας κατάστασης ή η πραγματικότητα ενός γεγονότος. Ως αλήθεια δεχόμαστε αυτό που αντιλαμβάνονται ως πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν αντιλαμβάνονται και βιώνουν κάτι με όμοιο τρόπο και αυτό γίνεται αποδεκτό ως αλήθεια.

Ψέμα είναι η πρόταση και η προσπάθεια που γίνεται από κάποιον με σκοπό να πείσει τους άλλους ότι είναι αληθής, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση και η προσπάθειά του είναι αναληθής. Πολλές φορές η λέξη ψέμα χρησιμοποιείται και για να δηλώσει κάποιος το μη αληθές.

Δυστυχώς εις την χώρα μας, εδώ και δεκαετίες εις τον βωμό της θεοποιημένης Εξουσίας και των παραγώγων της, δηλαδή το πολιτικό σύστημα εξουσίας, οι Κυβερνώντες, τα Κόμματα και οι Θεσμοί της Πολιτείας θυσιάζουν το σύνολο των ανθρωπίνων αξιών, όπως τη ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και ισονομία,  ακόμη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό από όλους τους Έλληνες  και αναμφισβήτητο από όλους τους διεθνείς παράγοντες ότι η Πατρίδα μας έχει καταρρεύσει. Ότι η γενεσιουργός αιτία της χρεοκοπίας της χώρας δεν οφείλεται εις ένα τυχαίο γεγονός, αλλά εις την ολοκληρωτική αποτυχία του πολιτικού συστήματος εξουσίας και της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών. Το οποίο επί δεκαετίες δια της αλαζονείας, της διαφθοράς, της διαπλοκής και της ατιμωρησίας υπερχρέωνε την χώρα, κατέστρεφε τον παραγωγικό της ιστό, καταλήστευε τους εθνικούς πόρους και τους Έλληνες, και απομάκρυνε τον Ελληνικό Λαό από τους Ευρωπαίους, αλλά και από τους κανόνες της Παγκόσμιας Οικονομίας.

Η ανικανότητα και αναίδεια του πολιτικού συστήματος εξουσίας και των φορέων της έγινε  ακόμη εμφανέστερη και μετά την κατάρρευση της χώρας μας, όταν μετά την επίσημη πλέον χρεοκοπία της Πατρίδας μας, συνεχίζει να μη αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα και την επικινδυνότητα της όλης κατάστασης που δημιούργησε με δική του και μόνο ευθύνη. Ώστε από μόνο του, ως όφειλε, να αναλάβει ευθύς αμέσως τις δέουσες πρωτοβουλίες με την σύνταξη ενός Προγράμματος Σωτηρίας της Πατρίδας μας. Η απραξία αυτή και ή έλλειψη εθνικής ευθύνης, συνεννόησης και συναίνεσης είχε ως αποτέλεσμα την επέμβαση της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Με την επιβολή του 1ου Μνημονίου, το οποίο διευρύνθηκε με τα επόμενα 2 άκρως και πιο επαχθή Μνημόνια και τα ποινικά προαπαιτούμενα, εξαιτίας της δυσθυμίας και αρνήσεως του πολιτικού συστήματος εξουσίας να εφαρμόσει ένα ολοκληρωτικό πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Το οποίο θα επανίδρυε εξ θεμελίων την Λειτουργία του Κράτους, του στενού και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, θα αποκαθιστούσε το Κράτος Δικαίου κατά τα πρότυπα πολλών ευρωπαϊκών κρατών, θα αναπτέρωνε το ηθικό της ελληνικής κοινωνίας και θα επανέφερε εις την χώρα την ανάπτυξη και την πραγματική οικονομία.

Ο 7-ετής αρνησισμός και εναντίωση του πολιτικού συστήματος εξουσίας για διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά και για μεταρρυθμίσεις και εις το Δημόσιο Τομέα, τον κύριο υπεύθυνο για την χρεοκοπία της Πατρίδας μας, αλλά επί δεκαετίες το Προπύργιο ύπαρξης και στήριγμα ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος, επιδεινώνει και καθιστά όλως αβέβαιο το μέλλον της Ελλάδος. Διότι προκαλεί και αναγκάζει την ΤΡΟΙΚΑ να φορτώνει την εξυπηρέτηση του χρέους και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, με συνεχή και κάθε τόσο νέα τιμωρητικά προαπαιτούμενα εις τις πλάτες μόνο του χειμαζόμενου και εξαθλιωμένου επί 7 τώρα χρόνια Ελληνικού Λαού. Αυτή είναι η οδυνηρή αλήθεια και πραγματικότητα, η οποία ως εφιάλτης θα κατατρέχει όλους εμάς τους Έλληνες για πολλές δεκαετίες. Η εξαθλίωση ενός ολόκληρου Λαού εν καιρώ ειρήνης, μετά το 1821 η χείριστη εις την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδος, εξαιτίας της ολέθριας και αντεθνικής συμπεριφοράς των Εθνοκτόνων χαμαιλεόντων.

Αυτή η αναμφισβήτητη πια αλήθεια, η οποία είναι επίσης γνωστή σε όλους Ευρωπαίους και τους διεθνείς φορείς, οι οποίοι παράλληλα παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς και καθημερινώς την πολιτική αστάθεια και τους διαξιφισμούς των Κομμάτων και των ανάλγητων πολιτικών Ηγεσιών των. Οι ολέθριοι Εθνοκτόνοι οι οποίοι ευθύνονται για την κατρακύλα και  κατάρρευση της χώρας και  την ολοκληρωτική φτωχοποίηση και εξόντωση του Ελληνικού Λαού. Οι οποίοι συνεχίζουν το ολέθριο έργο εις βάρος του Έθνους ευαγγελιζόμενοι με το ψέμα και την αυθάδεια τους τουτέστιν και  την «έξοδο από την εποχή των μνημονίων, την επανεκκίνηση της Οικονομίας, την ανάδειξη της χώρας ως προπύργιο της σταθερότητας, με ένα λαό ο οποίος παρέμεινε όρθιος παρά την μακροχρόνια ύφεση» (!) Είναι οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις όλων των Κυβερνώντων. Απίστευτο, σε μία ολοσχερώς κατεστραμμένη χώρα την οποία οι ασυνείδητοι εθνοκτόνοι μετέτρεψαν σε ένα απύθμενο βαρέλι χρέους και ανείπωτης ένδειας.

Η άρνηση της ΤΡΟΙΚΑ για ολοκλήρωση της αξιολόγησης εξαιτίας της άρνησης του πολιτικού συστήματος για ολοκληρωτική Συνταγματική Αναθεώρηση, την κατάργηση της ατιμωρησίας, των προνομίων Πρωθυπουργών και Πολιτικών, αλλά και εκείνων εις τον στενό και ευρύτερο Δημόσιο τομέα και τον παράλληλο δραστικό περιορισμό αυτού. Την διατήρηση και συντήρηση του οποίου φορτώνεται, από την έναρξη της κρίσης,  εξ ολοκλήρου ο εξαντλημένος και ήδη νεκρός Ιδιωτικός Τομέας, μαζί με τα επαχθή Μνημόνια της Φτωχοποίησης του Ελληνικού Λαού.  

Η αλαζονεία των Κυβερνώντων και των Κομμάτων για την εξασφάλιση και άσκηση εξουσίας και μόνον, η έλλειψη συνεννόησης και εθνικής συναίνεσης για την από κοινού αντιμετώπιση των εθνικών κινδύνων, μάλιστα ακόμη και η πρόσφατη εκλογή ενός Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι  συνυπεύθυνος για την χρεοκοπία της Πατρίδας μας, αποτελούν οδυνηρές πραγματικότητες και αλήθειες. Ότι το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας, ακάθεκτο, αμετανόητο, ατιμώρητο, αδιαφορεί εδώ και 7 χρόνια για την κατάρρευση της Πατρίδας μας, την ανθρωπιστική κρίση και την φτωχοποίηση του Λαού μας και τους εθνικούς κινδύνους που διατρέχει το Έθνος.

Όμως  σύσσωμος ο  Ελληνικός Λαός, ο οποίος επί δεκαετίες βιώνει τα ψέματα, τώρα και την χρεοκοπία, το μη βιώσιμο και δυσβάστακτο χρέος, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, αλλά και  την ανείπωτη ένδεια, οφείλει να αποτινάξει τους Εθνοκτόνους χαμαιλέοντες του.  

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Όσο περισσότερο βαθαίνει η κρίση εις την Ελλάδα, τόσο περισσότερο γίνεται δυσοίωνο το μέλλον των Ελλήνων. Διότι ως Λαός αδυνατούμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε γιατί η οικονομική κρίση προκαλεί απειράριθμες ανατροπές σε όλα αυτά που επί δεκαετίες εθεωρούντο δεδομένα, όπως π.χ. εις την κρατική κυριαρχία, τα ατομικά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια, η εκπαίδευση, τον δημόσιο χαρακτήρα βασικών αγαθών κ.λπ. Εδώ, δυστυχώς, κυριαρχεί η εσφαλμένη έννοια του «φορέα του δημοσίου συμφέροντος», ότι μόνο οι πολιτικοί και τα αρμόδια όργανα του κράτους μπορούν να αποφασίζουν για όλα και όχι ουδείς άλλος, με συνέπεια να περιττεύουν οι διαμαρτυρίες των πολιτών.

Η κατάντια της χώρας μας ως συνέπεια της κρίσης οφείλεται εις την παρερμηνεία του ορισμού και της  έννοιας του Κράτους. Κράτος εις τα αρχαία ελληνικά σημαίνει «δύναμη», η οποία στηρίζεται εις την οργάνωση των πολιτών, με κοινό τόπο διαμονής. Η δύναμη και η θέληση των πολιτών προσδιορίζει όχι μόνον την ουσιώδη έννοια του Κράτους, αλλά  παράλληλα επιλέγει την θέσπιση των Οργάνων του όπως π.χ. Κυβέρνηση και την ψήφιση Νόμων και Κανόνων για την διατήρηση και λειτουργία της οργανωμένης πολιτικής οντότητας, για την  άμβλυνση των αντιθέσεων και συγκρούσεων μεταξύ των πολιτών. Οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να απολαμβάνουν τα  αγαθά και δικαιώματα της ισοτιμίας και ισονομίας. Ως εκ τούτου το Κράτος, με την βαθιά του έννοια, είναι η αναγνωρισμένη κυριαρχία όλων των πολιτών.

Το Κράτος δημιουργήθηκε από την στιγμή εκείνη που ο άνθρωπος άρχισε να συγκροτεί τις πρώτες πρωτόγονες αγροτικές κοινωνίες, να παράγει πλεονάσματα των αγαθών και να δημιουργεί το εμπόριο για να πουλά αυτά τα αγαθά. Από την οργανωμένη αυτή δραστηριότητα του ανθρώπου π.χ. τώρα του πολίτη και κοινωνίας, με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της ανθρωπότητας έχουμε  την ανάπτυξη της οικονομίας, ως μοναδικό και  βασικό κυριαρχικό πυλώνα του Κράτους.

Όπως προαναφέρθηκε, το Κράτος είναι προϊόν της κοινωνίας των πολιτών, η οποία δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου μπερδεύτηκε σε μία αξεδιάλυτη αντίφαση με τον ίδιο τον εαυτόν της, διασπάστηκε σε ασυμφιλίωτες αντιθέσεις που τώρα είναι ανήμπορη να παραμερίσει.. Και για να μη φθείρουν αυτές οι αντιθέσεις, οι τάξεις και τα αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα τον εαυτό τους και την κοινωνία σε έναν άκαρπο αγώνα, έγινε αναγκαία μια δύναμη που φαινομενικά στέκεται πάνω από την κοινωνία, για να μετριάζει τη σύγκρουση, για να την κρατάει μέσα εις τα όρια της «τάξης». Και η δύναμη αυτή που βγήκε από την κοινωνία, αλλά που τοποθετήθηκε πάνω από αυτήν, που όλο και περισσότερο αποξενώνεται από αυτήν, είναι ο Κρατισμός του Ελληνικού Δημοσίου. Το οποίο ταχύτατα κατέστη Κράτος εν Κράτει και αντίπαλος και εχθρός της κοινωνίας δηλαδή του αποκαλούμενου εξ ορισμού «Ιδιωτικού Τομέα» που παράγει όλο τον πλούτο και όλα τα πλεονάσματα της Εθνικής Οικονομίας.  

Ο Καθηγητής Χάρης Παμπούκης (Κράτος και κρατισμός…) πριν γίνει Υπουργός, είχε πει συνοπτικά ποιος είναι ο «Κρατισμός»: «Ο Κρατισμός στηρίζεται εις την φοβία, περιορίζει την αυτονομία του ατόμου, ρημάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών εις τους Θεσμούς, υποσκάπτει τους κανόνες και τις αξίες, υποθηκεύει την αξιοκρατία, δεν στηρίζει την κοινωνική αναδιανομή εισοδημάτων και την ισότητα δικαιωμάτων και δυνατοτήτων. Το κυριότερο όμως αποτέλεσμα της κοινωνικά εγκληματικής του δράσης είναι ότι οργανώνει την φαυλότητα και αποστερεί από το Έθνος την αυτοπεποίθησή του. Συγκροτεί πολιτισμικά μια αντικοινωνική νοοτροπία, μια νοοτροπία περί μη τηρήσεως κανόνων που υποθάλπει τη διαφθορά. Συντηρεί κανόνες δύο ταχυτήτων και πλήττει καίρια την ισονομία και την ισοπολιτεία». Είναι αυτός τελικά; Ναι είναι αυτός, είναι ο Ελληνικός Κρατισμός τον οποίο δεν εμπιστεύονται πια οι ‘Ελληνες!

Το Δημόσιο φαντάζει εις την λαϊκή φαντασία ως δυνάστης, αλλά συνάμα και ως απελευθερωτής. Η σχέση πολίτη με το Κράτος συνθέτει το περισσότερο, ίσως, αντιπροσωπευτικό στοιχείο της νεοελληνικής αντιφατικότητας. Διότι, ενώ ως παγκοσμίως γνωστόν, ο Ιδιωτικός Τομέας είναι ο βασικός και κυρίαρχος πυλώνας της Παγκόσμιας Οικονομίας, ο οποίος παράγει πλούτο. Ο Δημόσιος Τομέας της χώρας μας, αντί να διαχειρίζεται με ευσυνειδησία και φειδώ τον παραγόμενο πλούτο και φόρους και εισφορές του Ιδιωτικού Τομέα, αυτής της ίδιας της κοινωνίας, εις την οποία οφείλει την ύπαρξη του, κατασπαταλά και καταβροχθίζει αφειδώς και ασυνείδητα τους πόρους του Έθνους. Διότι εις την χώρα μας έχει παρερμηνευθεί ο όρος και ο σκοπός του Δημοσίου Τομέα. Εις την ουσία ως ένα Οργανισμό και Διαχειριστή των πόρων του Ιδιωτικού Τομέα, αυτής δηλαδή της Ελληνικής Κοινωνίας. Να διατηρεί και να συντηρεί τις απαραίτητες κοινωνικές λειτουργίες του Κράτους, ως όφειλε, προς όφελος των πολιτών. Και παράλληλα να διαθέτει το πλεόνασμα των εσόδων, με την επιστροφή αυτών, σε δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες εξασφαλίζουν την διεύρυνση των δραστηριοτήτων του Ιδιωτικού Τομέα, την διασφάλιση και αύξηση της παραγωγικότητας και των θέσεων εργασίας.

Δυστυχώς αντί αυτού έχουμε  την δυσανάλογη και τεράστια διόγκωση του Δημόσιου Τομέα, στενού και ευρύτερου,  ο οποίος πριν από την κρίση βάσει εκτιμήσεων υπερέβαινε το 1.2 εκατ. υπαλλήλων, αν και ως ήδη γνωστόν εδώ και 25 χρόνια είχε επέλθει ο εξοπλισμός του με εκατοντάδες χιλιάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ένα τεράστιο αντιπαραγωγικό, πλουσιοπάροχα υπεραμειβόμενο, – σε αντίθεση με τον Ιδιωτικό Τομέα! -,  με πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και προνόμια υδροκέφαλο τέρας. Το οποίο επί δεκαετίες  όχι μόνον  απομυζούσε και καταβρόχθιζε  τους πόρους του Έθνους, όχι μόνον  αποστερούσε από τον Ιδιωτικό Τομέα κεφάλαια και επενδύσεις, οι οποίες με μία  χρηστή διαχείριση έπρεπε να επιστρέφουν εις αυτόν, αλλά φρόντιζε και μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων και δανεισμών δισεκατομμυρίων Ευρώ να διασφαλίζει την εγκληματική και τόσο επώδυνη για το Έθνος ύπαρξη του. Αυτή η απίστευτη εχθρότητα του Δημόσιου Τομέα εις το τέλος κατέστρεψε και τον Ιδιωτικό Τομέα ή έστρεψε αυτόν σε φυγή εις το εξωτερικό, αλλά χρεοκόπησε και την Ελλάδα.

Βάσει εκτιμήσεων, και σε σύγκριση με άλλες χώρες, ακόμη και αυτής της Ε.Ε., ο Δημόσιος Τομέας εις την χώρα μας, με το ΑΕΠ του έτους 2008, το οποίο ήταν μόλις 250 δις ευρώ, και με το ΑΕΠ του 2014, το οποίο ανέρχεται μόλις εις το 170 δις Ευρώ, δεν έπρεπε να απασχολεί περισσότερους από 200 χιλιάδες και 150 χιλιάδες αντιστοίχως. Για τον λόγο αυτόν αυτή η αντιφατικότητα εις την χώρα μας, για την σημασία της διατήρησης του Κρατισμού όχι μόνον πρέπει να εξαλειφθεί, για να εξέλθει και να σωθεί η Πατρίδα μας από την κρίση, αλλά παράλληλα να αποκατασταθεί και να αναβαθμισθεί τώρα σε νέες βάσεις η ευθύνη, ο ρόλος και η θέση του Ιδιωτικού Τομέα. Ο οποίος με την δημιουργία ενός Φορέα π.χ. «Οργανισμός Διαχείρισης Εθνικών Εσόδων» να διαχειρίζεται με εθνική ευθύνη τους καταβαλλόμενους φόρους, να προωθεί ένα μέρος αυτών εις εκείνο μόνο το τμήμα του Δημοσίου Τομέα το οποίο είναι απαραίτητο για την λειτουργία του Κράτους, των Θεσμικών Οργάνων, την Εθνική Άμυνα, Εκπαίδευση, Υγεία/Κοινωνική Ασφάλιση, Εθνικά ‘Έργα, το δε υπόλοιπο υπό την μορφή των επενδύσεων να επιστρέφεται εις την παραγωγή και την εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή εις την ανάπτυξη της Εθνικής Οικονομίας.

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Καυχόμαστε όλοι μας  ότι είμαστε  δημοκράτες και ακούμε ευχαρίστως τον κ. Πρωθυπουργό να μας  ομιλεί περί «εξόδου από την κρίση και ανάπτυξη», ότι ανήκουμε εις την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ, και ότι πρωταρχικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η έξοδος από τα Μνημόνια. Όμως αν θέλομε να είμαστε ρεαλιστές το όνειρο αυτό δεν πρόκειται να εκπληρωθεί εφόσον δεν προηγηθεί κάτι βασικότερο. Η αλλαγή της νοοτροπίας και η κοινωνική εξίσωση με τους Ευρωπαίους, από τους οποίους απέχουμε παρασάγγες. Πολλά σχετικά παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν. Όμως επειδή το μέγεθος του άρθρου δεν επιτρέπει μια εκτενή περιγραφή των διαφορών μας με τους Ευρωπαίους, θα περιορισθούμε σε μερικά απλά παραδείγματα.

Η οικονομική και η κοινωνική ανάπτυξη μίας χώρας στηρίζεται πρωτίστως εις την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό ενός Λαού, έννοιες οι οποίες πηγάζουν από την ισονομία και ισοτιμία. Εις την Ελλάδα όμως οι αξίες αυτές ουδέποτε απέκτησαν βάθος, παρά τα υφιστάμενα και γνωστά ευρωπαϊκά πρότυπα. Αυτά, λένε μερικοί δήθεν «ειδήμονες», είναι συνέπειες της Τουρκοκρατίας. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, ένα ψευδές «άλλοθι» που κατασκευάστηκε μετά την δολοφονία του Καποδίστρια και το οποίο πιπιλίζουμε ως καραμέλα μέχρις σήμερα. Για τον λόγο αυτόν επικρατούν εις την «σύγχρονη Ελλάδα» νοοτροπίες, συνήθειες και συμπεριφορές που θυμίζουν άλλες εποχές.

O Γάλλος ή ο Γερμανός Πρόεδρος, οι Αρχηγοί Κρατών, οι Βασιλείς της Ολλανδίας ή των Σκανδιναβικών Χωρών και ούτω καθεξής, κυκλοφορούν άνετα μεταξύ των πολιτών, και οι λιγοστοί φρουροί των είναι σχεδόν αόρατοι ή ανύπαρκτοι. Αντιθέτως  εις την Ελλάδα επικρατεί η αντίληψη, ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει να περιφέρεται ανά την χώρα μας με κουστωδία ένστολων και «μανδαρίνων». Εις δημόσιες εκδηλώσεις και εθνικές εορτές από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, πρέπει να εξευρεθεί και ένας «Θρόνος» για τον κ. Πρόεδρο! Αυτή η προφανής ενσάρκωση της «καρέκλας», δηλαδή του «βολέματος» που γκρέμισε κυριολεκτικά την Ελλάδα.

Ο κ. Ολάντ της Γαλλίας δεν κάθεται εις ένα θρόνο, όταν παρακολουθεί μία εκδήλωση, ούτε ο Γερμανός Πρόεδρος κ. Γκάουκ. Εις τον σύγχρονο κόσμο ισχύει η αρχή του Primus inter pares, δηλαδή του Πρώτου μεταξύ Ίσων. Ποιος τα οργανώνει αυτά εις την Ελλάδα και γιατί, και πως τα ανέχεται ο καθόλα ανεκτικός, αλλά τώρα τελευταία και πολύ λαλίστατος κ. Παυλόπουλος;  Μπορεί να φαντασθεί κανείς τι αλγεινή εντύπωση προκαλεί εις το εξωτερικό η αρρωστημένη αυτή νοοτροπία, αλλά και πολλά άλλα εις την Ελλάδα; Δεν διακατέχονται όμως από μεσαιωνική νοοτροπία μόνον αυτοί που οργανώνουν τις περιοδείες του κ. Προέδρου, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, δυστυχώς, και ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός!

Το πρόβλημα όμως είναι γενικότερο. Η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ κατήργησε εις την ουσία τις προγραμματισμένες 400 πεζές περιπολίες αστυνομικών εις τις γειτονιές  της Αθήνας. Αλλά και εις τις πόλεις της Περιφέρειας. Την ίδια στιγμή η εγκληματικότητα σε εθνική κλίμακα κάμνει θραύση  και οι διαρρήκτες  έχουν γίνει συνέταιροι εις το σπιτικό κάθε πολίτη. Οι λόγοι της έλλειψης  αστυνομικών οργάνων είναι πολλοί. Μεταξύ αυτών όμως και διότι σχεδόν κάθε επώνυμος κυβερνητικός, βουλευτής ή επώνυμη πολιτική προσωπικότητα αλλά και μεγαλοδημοσιογράφος απαιτεί και αποκτά σωματοφύλακες. Χιλιάδες αστυνομικοί απασχολούνται για τον σκοπό αυτόν, ακόμη και όταν η πλειοψηφία  των Ελλήνων υφίσταται τις οδυνηρότατες συνέπειες της οικονομικής, κοινωνικής χρεοκοπίας, της ολοσχερούς φτωχοποίησης, τώρα και της νέας λαίλαπας των λαθρομεταναστών, και ως συνέπεια όλων αυτών ευρίσκεται και κάτω από τα όρια της πτώχειας. Βεβαίως εδώ και δεκαετίες όλοι μας γνωρίζομε, ότι πολλοί εξ αυτών «απασχολούνται ως ένστολες Φιλιππινέζες» από τα διάφορα «τσόκαρα», που νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Πάπα από τα γένια….!

Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση διαμαρτύρεται, ότι πολλά δημοσιεύματα του Διεθνούς Τύπου εκφράζουν αμφιβολίες για το ποιόν της Δημοκρατίας εις την χώρα μας, για την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος και των κυβερνώντων, αλλά και ανησυχίες για την δημόσια ασφάλεια εις την Ελλάδα. Δικαίως διαμαρτύρεται η Κυβερνητική Εκπρόσωπος;  Να έχει χάριν όμως, ότι δεν ευρέθη κάποιος «κουτόφραγκος» να την ερωτήσει: «Μα εφόσον δεν έχετε πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας και εγχώριας τρομοκρατίας εις την Ελλάδα, τι τους θέλουν τόσους σωματοφύλακες οι πολιτικοί σας και όλοι οι παρατρεχάμενοι;» Πως εξηγείται το απαράδεκτο φαινόμενο, ότι ένα σημαντικό τμήμα των Αστυνομικών Δυνάμεων της Χώρας υπηρετεί την φύλαξη χιλιάδων πολιτικών προσώπων και προσωπικοτήτων και όχι τους Έλληνες πολίτες;» Τι θα τους απαντήσει η κ. Γεροβασίλη, ότι «εδώ είναι Ελλάδα»;

Πρόκειται και εδώ περί μιας πολύ καθυστερημένης αντιλήψεως περί της έννοιας της πραγματικής Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου, της νοσηρής νοοτροπίας και συνηθειών των Ελλήνων οι οποίοι επί δεκαετίες ανέχονται αυτήν την κατάσταση, αλλά και πολλά άλλα, τα οποία κοινωνικώς και οικονομικώς μας κρατάνε πολύ μακριά από τους άλλους Λαούς της Ευρώπης. Δεν είναι όμως ανάγκη ούτε να απεργήσουμε δια την κατάσταση αυτήν ούτε να προσφύγουμε εις την βία κατά των φαινομένων αυτών, τα οποία μας μειώνουν ως Λαό, ως «αξιοσέβαστους» ανθρώπους, και ως δήθεν «δημοκρατικούς πολίτες». Χρειάζεται μόνον διαμαρτυρία δια του ήρεμου λόγου και της γραφής. Τουλάχιστον για να γνωρίζουν όλοι, ότι υπάρχουν πολίτες εις την χώρα αυτήν που βλέπουν και ακούνε, αλλά και οι οποίοι γνωρίζουν τις αιτίες της μιζέριας, της κατάντιας και των αθλιοτήτων μας. Βεβαίως τα «τσόκαρα» δεν ενδιαφέρονται για το τι  βλέπουμε, τι λέγομε και τι γράφουμε, αλλά και τι αισθανόμαστε εμείς όλοι. Αυτά την «Φιλιππινέζα» των να έχουν. Οι άλλοι όμως;

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ. Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Προγράμματα βελτιώσεως της υποδομής και αναπτύξεως της Επαρχίας έχουν παραπεμφθεί εις τα χρονοντούλαπα του Κράτους του Κολωνακίου, τώρα με την δικαιολογία, ότι εξαιτίας της κρίσης δεν υπάρχουν χρήματα. Το σεβόμεθα αυτό. Εκείνο που δεν πρέπει να δεχθούμε, είναι να έλθει και πάλιν να μας δηλώσει, ότι πάλιν δεν υπάρχουν χρήματα για την Επαρχία, λόγω τώρα αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής.

Η Επαρχία να μη περιμένει ότι θα αντιδράσουν οι πολιτικές της ηγεσίες. Και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι Βουλευτές μας θα παπαγαλίζουν και πάλιν ότι τους λέγει το Κέντρο, δεν υπάρχουν χρήματα κ.τ.λ. Η αντίδραση πρέπει να προέλθει από τις τοπικές κοινωνίες, από τον Λαό, από εμάς τους πολίτες. Για να επιζήσει η Επαρχία πρέπει να αποσυμφορηθεί το Κέντρο, να παύσει η Αττική να συγκεντρώνει το ήμισυ του πληθυσμού της Χώρας. Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει να φύγουν οπωσδήποτε εκατοντάδες Υπηρεσίες από την Αττική και να μετακομίσουν εις την Επαρχία. Για ποίο λόγο π.χ. ο Οργανισμός Βάμβακος ευρίσκεται εις την Λεωφόρο Συγγρού και όχι εις τα Τρίκαλα ή εις την Αλεξανδρούπολη; Τα Κεντρικά του ΙΚΑ του ΟΤΕ γιατί να ευρίσκονται εις την Αθήνα και όχι εις την Φλώρινα και τα Γρεβενά; Υπάρχουν εκατοντάδες Εθνικοί Οργανισμοί, τούς οποίους το Κράτος θα μπορούσε να μεταθέσει εις την Επαρχία, χωρίς αυτό να μειώσει την αποδοτικότητά των. Απεναντίας θα μείωνε το κόστος λειτουργίας.

Παρόλο ότι μια τέτοια ενέργεια θα ήταν σωτήριος και για το Έθνος και για την Επαρχία και για την υδροκέφαλη Αθήνα, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, όχι μόνον διότι τα ενδιαφέροντα των ιθυνόντων του Κράτους του Κολωνακίου δεν φθάνουν μέχρις εκεί, αλλά διότι υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι προτιμούν να ανατρέφουν τα παιδιά των εις τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών της υποβαθμισμένης Κυψέλης – η οποία είναι η πλέον πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης! – ή το επίσης υποβαθμισμένο Παγκράτι, και δεν δέχονται να φύγουν από την Αθήνα. Οι μόνιμοι αξιωματικοί μας, οι υπηρετούντες εις τα Σώματα Ασφαλείας, οι Δάσκαλοι, οι Δικαστές, ανήκουν, βλέπετε σε άλλη κατηγορία Ελλήνων από τους απασχολούμενους εις τα Κεντρικά του ΟΣΕ, του ΟΤΕ, της ΔΕΗ ή της ΕΥΠ κ.λπ. Έτσι μαραζώνει η Επαρχία, έτσι φθείρεται η νεολαία μας εις τις καφετέριες, έτσι αργοπεθαίνει ολόκληρος ο Λαός, το Έθνος μας.

Το Σύνταγμα της Ελλάδος μας δίδει την δυνατότητα να αγωνισθούμε κατά της καταστάσεως αυτής. Να οργανωθούμε και να απαιτήσουμε την μεταφορά Δημοσίων Οργανισμών εις την Επαρχία, βεβαίως συμπεριλαμβανομένων και των Νήσων. Να ζητήσουμε να μας εξηγήσει το φαύλο και επικίνδυνο για το Έθνος Κράτος του Κολωνακίου γιατί τα Κεντρικά Γραφεία των ΕΛΤΑ δεν μπορούν να εγκατασταθούν εις την Ρόδο ή εις την Κατερίνη και της ΔΕΗ εις την Δράμα. Αλλά η απαίτηση αυτή πρέπει να προέλθει εκ των κάτω, από εμάς τους πολίτες. Ας μας εκθέσει  τουλάχιστον τα επιχειρήματά του, γιατί πρέπει να υπάρχει το υδροκέφαλο Κέντρο με το ήμισυ του πληθυσμού της Χώρας και να μαραζώνει η Επαρχία. Να προσέξουν όμως οι «ιθύνοντες» του Κράτους του Κολωνακίου. Το πρώτο επιχείρημά των πρέπει να είναι: Ναι, υπάρχει πράγματι αυτός ο υδροκεφαλισμός εις την Ελλάδα, όπως υπάρχει και εις το τάδε κράτος του κόσμου. Για να μάθουμε και εμείς οι Επαρχιώτες, πού αλλού εις τον κόσμο υπάρχει ένα τόσο ανεύθυνο και διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο.

Με αφορμή την εφαρμογή σαρωτικών διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων για την αναδιοργάνωση του Κράτους πληροφορηθήκαμε για τα σχέδια της Κυβέρνησης και τις προθέσεις του κ. Πρωθυπουργού για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την σύσταση Συνταγματικού Δικαστηρίου. Εάν η αναγκαιότητα του σπουδαίου αυτού Θεσμού γίνει πραγματικότητα, ευελπιστούμε ότι η Κυβέρνηση θα επιλέξει ως έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου μία πόλη της Επαρχίας π.χ. την Ξάνθη, ως πρώτο δείγμα της προσπάθειας  αποκέντρωσης και αναζωογόνησης της Επαρχίας. Κατά τα πρότυπα των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως π.χ. της Γερμανίας εις την οποία από συστάσεως της Γερμανικής Δημοκρατίας, οι έδρες του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου ευρίσκονται εις την Καρλςρούη (Karlsruhe), μία πόλη κοντά εις τα σύνορα της Γαλλίας, και όχι εις το Βερολίνο. Παρομοίως χιλιάδες άλλοι Εθνικοί Οργανισμοί και Ανώτατα Όργανα της Γερμανίας είναι εγκατεστημένα επίσης εκτός του Βερολίνου π.χ. και η έδρα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Bundesnachrichten Dienst BND) εις το Pullach, μία μικρή κωμόπολη της Βαυαρίας.

Η Ξάνθη διαθέτει αρκετά ιστορικά μνημεία, όπως π.χ. οι εγκαταλειμμένες Καπναποθήκες, αυτά τα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα του παρελθόντος, όπως π.χ. η ανακαινισμένη Καπναποθήκη «Π», μία των οποίων μετά από μία ανακαίνιση θα μπορούσε να στεγάσει το Συνταγματικό Δικαστήριο, το Ανώτατο αυτό Όργανο της Ελληνικής Πολιτείας. Η ακριτική Ξάνθη και η Θράκη αναμένουν την ανταπόκριση του κ. Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης του εις το αίτημα αυτό της Επαρχίας.  

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

Τέλη της δεκαετίας του ’60 οι Γερμανοί απεφάσισαν να δημιουργήσουν ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων κάτω από την πλατεία, την ευρισκόμενη προ του καθεδρικού ναού της Κολωνίας. Ο ναός είναι γοτθικού ρυθμού και έχει δύο κωδωνοστάσια ύψους 167 μέτρων έκαστο. Αποτελεί το μεγαλύτερο αξιοθέατο της πόλεως. Πιθανολογούταν και τότε, ότι κάπου εκεί πλησίον θα έπρεπε να ευρίσκεται το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος της πόλεως. Και η Γερμανία διαθέτει Αρχαιολογική Υπηρεσία, ανάλογη της Ελληνικής. Η διαφορά έγκειται εις το ότι η Γερμανική Αρχαιολογική Υπηρεσία φροντίζει πράγματι τόσον για τις αρχαιότητες εις την Γερμανία όσο και για την πρόοδο της σημερινής Γερμανίας. Δεν ασκεί δικτατορία, δεν πνίγει την πρόοδο και προ παντός δεν είναι ούτε υστερική ούτε ανέχεται διαπλεκόμενα συμφέροντα. Άρχισαν, λοιπόν, οι ανασκαφές για την κατασκευή του μεγάλου υπογείου γκαράζ αυτοκινήτων και ευρέθηκε το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος. Αμέσως, τονίζομε το «αμέσως», όχι μετά από μερικά χρόνια, το τείχος απομονώθηκε, περιβλήθηκε από ισχυρούς υαλοπίνακες και συνεχίσθηκε η κατασκευή του υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Σήμερα, όποιος χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό έχει την δυνατότητα να δει το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος  μέσα εις την προθήκη του.

Ποίος ενθυμείται τι έγινε εις την Πλατεία Κοτζιά, εις το κέντρο την Αθηνών και απέναντι από το Δημαρχείο της Αθήνας, όταν ανασκάφηκε για την κατασκευή επίσης υπογείου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων; Ευρέθηκε αρχαίο ελληνιστικό-ρωμαϊκό νεκροταφείο. Επενέβησαν οι Νεοσουλτάνοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας μας, το έργο σταμάτησε και έμεινε περίπου για μία δεκαπενταετία ο λάκκος μόνον. Θα μπορούσατε να τον «θαυμάσετε» και σήμερα, αν ο τεράστιος λάκκος δεν γέμιζε σκουπίδια και δεν καθίστατο  «πάρκο» τεραστίων αρουραίων εκ της πλησίον ευρισκομένης κρεαταγοράς των Αθηνών. Οι περίοικοι ξεσηκώθηκαν και το «Κράτος του Κολωνακίου» αναγκάσθηκε να περατώσει το έργο.

Έτσι συμπεριφέρεται η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία, προκειμένου, λέει, να προστατεύσει την εθνική κληρονομιά. Βεβαίως, εθνική κληρονομιά θεωρείται εις το «Κράτος του Κολωνακίου» κυρίως ότι ευρίσκεται εις την Αττική ή έστω πλησίον των μεγάλων αστικών κέντρων. Η Ανατ. Μακεδονία-Θράκη δεν έχει μεγάλα αστικά κέντρα και, συνεπώς, είναι «παρακατιανή», και εις αυτό συμβάλλουν, δια της ανοχής των τόσον η Τοπική Αυτοδιοίκηση με την Περιφέρεια όσον και οι τοπικές κοινωνίες. Όλη η περιοχή έχει πολλά ιστορικά μνημεία, αρχαία και βυζαντινά, αλλά και Μεταβυζαντινής Περιόδου. Δεν αξιοποιούνται όμως, διότι ουδείς ενδιαφέρεται για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Μία από τις γυναίκες του Πριάμου ήτο η Καστιάνειρα, από την Αισύμη της Θράκης. Ο Δάρδανος, ο προπάππους του Πριάμου, καταγόταν  από την Σαπαία Θράκης. Υπάρχουν ακόμη τα ίχνη των. Αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί, όπως δεν έχει αξιοποιηθεί και η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου εις την Μάκρη του Έβρου, κοντά εις την Αλεξανδρούπολη. Η σπηλιά αυτή υπάρχει, είναι γνωστή από τον Όμηρο και ευρίσκεται 150  μέτρα από την θάλασσα.

Δεν γνωρίζω πόσοι Θρακιώτες, πόσοι Έλληνες, έχουν ποτέ επισκεφθεί  την σπηλιά αυτή. Γνωρίζω όμως, ότι τουρίστες, που επισκέπτονται την Θράκη, αλλά και κατά την πορεία τους προς την Κωνσταντινούπολη, θέλουν να την επισκεφθούν. Έχουν διαβάσει Όμηρο και γνωρίζουν την ύπαρξή της. Εύχομαι εις όλους τους Θρακιώτες να μη δεχθούν ένα ξένο επισκέπτη, ο οποίος να τους ζητήσει, να του δείξουν την Σπηλιά του Κύκλωπα. Διότι αν τους την δείξει, θα εντραπεί, ότι είναι Έλληνας. Διότι η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν αποτελεί, δυστυχώς, αξιοθέατο, αλλά ένα κοπρόλακκο, ανάλογο εκείνου της Πλατείας Κοτζιά, που άνω της δεκαπενταετίας «κοσμούσε» το Κέντρο των Αθηνών.

Αυτά είναι τα χάλια και η κατάντια όλων, και του «Κράτους του Κολωνακίου» και των τελείως Ανεπαρκών της Τοπικής Αδιαφορίας και Διαφθοράς.

‘Ελληνες! Η Ελλάς, το Αιώνιο Λίκνο του Πολιτισμού αν κατά την μακραίωνη πορεία της Ιστορίας της καταλήφθηκε από βαρβάρους, δεν υποτάχθηκε ποτέ, άντεξε και αντιστάθηκε. Όμως για το σημερινό δράμα της Πατρίδας μας, το οποίο δεν έχει τελειωμό, ευθύνονται οι Ψεύτες, Λαοκάπηλοι και  Προδότες  της, οι οποίοι με την ψήφο των Ελλήνων λεηλατούσαν επί δεκαετίες την Πατρίδα μας και τον μόχθο των Ελλήνων. Τώρα και πάλιν για την δική τους και μόνο  σωτηρία, οι μόνοι  υπαίτιοι για την κατάντια μας, την  χρεοκοπία και την εθνική καταστροφή,  παρά την θέληση του Ελληνικού Λαού, τώρα και με τα  θανατηφόρα Μνημόνια ταπεινώνουν  τους ‘Ελληνες, ξεπουλάνε και εκποιούν την Πατρίδα μας, οδηγούνε αυτή και τον Λαό μας εις την έσχατη εξαθλίωση και την αιώνια υποδούλωση.   

‘Ελληνες! Η σωτηρία της Πατρίδας μας, η επανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, η αποκατάσταση της τιμής του Έθνους μας, η ανάκτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μας, αλλά και η τιμωρία όλων των υπευθύνων και επικίνδυνων εθνομηδενιστών  είναι εθνική υπόθεση και ευθύνη μόνον όλων των Ελλήνων.

Ύστατη έκκληση! Έλληνες, η Πατρίδα μας κινδυνεύει. Αντισταθείτε με εθνική ομοψυχία!

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.