Πριν λίγο, εγκαταστάθηκε στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας κλιμάκιο οικονομικού ελέγχου από το Τμήμα Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγο.
Πριν λίγο, εγκαταστάθηκε στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας κλιμάκιο οικονομικού ελέγχου από το Τμήμα Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγο.
Ο,τι αξιοθαύμαστο, αθάνατο και μεγαλειώδες υπάρχει εις την Παγκόσμια Ιστορία και Πολιτισμό έχει τις ρίζες του εις την Ελλάδα, η λάμψη της ανθρωπότητας. Όμως με θλίβει αφάνταστα η νυν κατάπτωση της Πατρίδος μας.
Η χώρα μας χρειάζεται τώρα μια πολιτική της διαφάνειας και της ανασυγκρότησης, η οποία θα απαλλάξει τον Ελληνικό Λαό από την μακροχρόνια κηδεμονία και απολυταρχία του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος εξουσίας και σκοταδισμού, αυτού τώρα του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού.
Ο άνθρωπος εκείνος ο οποίος δεν είναι εκτός της ζώνης άνεσής του, δεν θα μάθει τίποτε. Ότι για να επιστρέψει ένας Λαός εις το δημιουργικό παρελθόν του και για να αντιμετωπίσει παράλληλα και τους εθνικούς κινδύνους, πρέπει να απαλλαγεί από το καταστροφικό παρόν που είναι δημιούργημά του. Ο Λαός επιθυμεί αξιοπρέπεια και σεβασμό μιας όμως «ελεύθερης βούλησής του», δεν θέλει όμως ποτέ λίγα από τους πολλούς και όχι πολλά από τους λίγους.
Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε.
Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο “Η Γέννηση της Τραγωδίας” (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.
Διαβάστε το χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο:
«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.
Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.
Μα ποιοι, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος;
Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες.
Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».
Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
Αρθρογράφος
Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.
Συνολικά πάνω από 8 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας συγκεντρώθηκαν στους ενοριακούς ναούς της τοπικής μας Εκκλησίας, μεταξύ αυτών καινούργια κλινοσκεπάσματα, εμφιαλωμένα νερά, όσπρια, γάλατα μακράς διαρκείας και πακέτα ρυζιού, όπου ομάδα συνεργατών της Ιεράς Μητροπόλεως το ταξινόμησε κατά είδος και το συσκεύασε σε ειδικά κιβώτια.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος απευθύνει θερμότατες ευχαριστίες τόσο προς όλους όσους ανταποκρίθηκαν με θέρμη στο κάλεσμά της και με πνεύμα αλληλεγγύης προσέφεραν από το υστέρημά τους για να ανακουφίσουν τους πληγέντες συνανθρώπους μας, όσο και προς τους υπεύθυνους κληρικούς των Ενοριακών Φιλοπτόχων Ταμείων για την άοκνη και ουσιαστική τους βοήθεια.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
Δευτέρα 6/3/2023 στις 7 μ.μ. Πέμπτος κύκλος διαλέξεων φιλοσοφίας με κύρια θεματική “Εκδοχές βίας στο σύγχρονο κόσμο και η Φιλοσοφία”.
Χαιρετίζουμε τους μαθητές των σχολείων της Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις και δράσεις με το δικό τους τρόπο και στίγμα.
Πέρα από την έκφραση της συμπαράστασης μας, προς τις οικογένειες των αδικοχαμένων θυμάτων, απαιτούμε την αποκάλυψη όλων αιτιών του προδιαγεγραμμένου αυτού εγκλήματος.
Στην τυπική λήξη του Εθνικού πένθους και ενώ η τραγωδία δεν έχει τελειωμό, τα συντρίμμια καπνίζουν και οι συγγενείς ‘’περιμένουν’’, η έκφραση της οδύνης μας ενώνεται με ολόκληρης της κοινωνίας, για τη δικαίωση των ανθρώπων που τόσο τραγικά έχασαν τη ζωή τους σε ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα.
Δυναμώνουμε σήμερα τη φωνή μας εκφράζοντας την απαίτησή μας να μη μείνει τίποτα στο σκοτάδι της συγκάλυψης των ευθυνών που θεωρούμε ασέβεια και προσβολή στα θύματα.
Η οποιαδήποτε διασπορά ευθυνών των πραγματικών υπευθύνων, η προσπάθεια για προσχηματικές επιτροπές εξέτασης του δυστυχήματος, η θρασύτητα μέσω του αποπροσανατολισμού που διαφαίνεται, δεν απαντά στα συλλογικά και εύλογα ερωτήματα για την κατάσταση των σιδηροδρόμων της χώρας μας για την σύρεται στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια.
Δεν απαντά στις έγκαιρες πολλαπλές προειδοποιήσεις και καταγγελίες των εργαζομένων σχετικά με τα προβλήματα ασφάλειας.
Δεν απαντά στην μείωση του προσωπικού και κυρίως δεν απαντά στο γιατί το σύστημα τηλεδιοίκησης, σήμανσης και ασφαλείας δεν ολοκληρώθηκε το 2020, όπως προέβλεπε η σχετική σύμβαση.
“Ο θρίαμβος των δημαγωγών είναι βραχύβιος. Τα ερείπια όμως είναι αιώνια” (Charles Péguy).
Γραφείο Επικοινωνίας ‘’ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΒΗΜΑ’’
Oι καπνιστές είναι αθώοι για το πρόστιμο και για την απειλή του που τους επιβάλονται και όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τον επόμενο ομόλογό τους όσον αφορά το κάπνισμα τόσο μέσα όσο και έξω και τις ίδιες υποχρεώσεις για τον ίδιο λόγο.
Ενώ η οδήγηση διαπερνώντας κόκκινο φωτεινό σηματοδότη επιφέρει κυρώσεις και έχει συνέπειες, το κάπνισμα σε δημόσιο χώρο δεν είναι το ίδιο τιμωρητικό γεγονός χωρίς να ανήκει στην ίδια κατηγορία που δεν έχει συνέπειες, αλλά εξαρτάται από το επίπεδο της ελευθερίας που είναι διαθέσιμο υπό όρους.
Συμβαίνει ότι τα δικαιώματα τα οποία διαθέτουμε μας αποδίδονται φυσικά και δεν εξαρτώνται από το νομικό πλαίσιο του συντάγματος μιας χώρας στην οποία ανήκουν οι άνθρωποι που τα έχουν, πόσο μάλλον ότι δεν εξαρτώνται από νόμους οι οποίοι δεν τα σέβονται και τιμωρούν την ύπαρξή τους με φυλάκιση ή πρόστιμα.
Ο καθένας γεννήθηκε ελεύθερος με το δικαίωμα να καπνίζει και μέσα και έξω και να το επιλέγει, και το κάψιμο της άκρης ενός τσιγάρου είτε μέσα είτε έξω είναι ο προβλεπόμενος τρόπος χρήσης και κατανάλωσης του, αφού το έχει αποκτήσει ο ιδιοκτήτης του που έχει να μην κάνει τίποτα περισσότερο για να το καταναλώσει με τον προβλεπόμενο τρόπο από το να πληρώσει γι’ αυτό και να μην υποβληθεί στον χρηστικό εξαναγκασμό της περιουσίας του. Τίποτα περισσότερο σαν την απομάκρυνσή τους από εκεί που ήδη βρίσκονται, όπως αυτό συμβαίνει ως χρηστικός εξαναγκασμός.
Όσον αφορά το υποχρεωτικό και αποκλειστικά κάπνισμα σε εξωτερικούς χώρους, σκεφτείτε ότι το κάπνισμα και το περπάτημα για να το κάνετε αυτό είναι δύο ξεχωριστές πρωτοβουλίες του ίδιου ατόμου που πρέπει να παραμένουν ξεχωριστά μεταξύ τους. Δεν θα πρέπει να τις αποκτήσουν για τον ίδιο λόγο ενώ έχουν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα χωρίς να υποχρεωθούν, που είναι ένα νομικά κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα που αξιοποιούμε όλοι. Γιατί όχι και όσοι καπνίζουνε οι οποίοι πρέπει να ελέγξουν το Άρθρο 13 του Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και να το συγκρίνουν με αυτό που συμβαίνει το οποίο οι ίδιοι βιώνουν. Δεν είναι προφανές λαμβάνοντας υπόψη την έννοια της κυκλοφορίας κατά τη μετακίνηση ότι η απαγόρευση του καπνίσματος δεν σέβεται και δεν τηρεί το δικαίωμα του καθενός στην ελεύθερη κυκλοφορία με πρώτα και κύρια αυτούς που καπνίζουν να έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με όλους τους άλλους, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο;
Επιπλέον, η ομοιόμορφη ατυποποίητη συσκευασία καπνικών ειδών που επιβάλεται σε 19 χώρες του κόσμου έχει να κάνει με το δικαίωμα να διατηρείτε τους καρπούς της εργασίας σας και δεν το σέβεται για όλους όπως θα έπρεπε, και η υπερβολική φορολογία των προϊόντων καπνού που επιβάλεται σε ορισμένες χώρες αντιτίθεται περαιτέρω στο δικαίωμα ισοκατάνομης και δίκαιης φορολογίας που εισπράττεται δίκαια όπως αυτή κατανέμεται.
Μπροστά στον πόλεμο κατά του καπνίσματος το κράτος και οι πολίτες του να προτιμήσουν την ειρήνη.
Ο νόμος να υπάρχει για να ρυθμίσει μόνο το κάπνισμα ότι επιτρέπεται για τους ενήλικους ώστε να μην καπνίζουν ανήλικοι και ότι πρέπει να περιέχεται από καπνό και όχι άλλες ουσίες, για να μην καπνίζονται ναρκωτικές ουσίες, όχι γιατί είναι αντικαπνιστικός ο νόμος που μπορεί να λέει «να βγείτε έξω για να καπνίσετε την μαριχουάνα σας» αρκεί να είσαστε έξω. Για αυτό χρειάζεται ο νόμος σε σχέση με το κάπνισμα. Και αυτό μόνο να λέει και να προβλέπει και να απαιτεί. Τα άλλα που προβλέπονται από τον αντισυνταγματικό αντικαπνιστικό νόμο καλύπτονται από το εθνικό σύνταγμα κάθε χώρας και δεν αποτελούν αρμοδιότητες του νόμου που τιμωρείται αλλά του Συντάγματος που κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας και τις πολιτικές ελευθερίες.
Η ανεύθυνη χρήση του νόμου που τιμωρείται επειδή κάποιος υπουργός υγείας διάλεξε και προτίμησε να τιμωρήσει αυτούς που καπνίζουν απαγορεύεται τόσο σε μας όσο και σε εκείνο. Γίνεται δε εις βάρος όσων καπνίζουν και εμμέσως και των άλλων και απαγορεύεται αντί του Συντάγματος να προβλέπεται η καθημερινότητα των πολιτών δια του νόμου και της νομοθεσίας που τιμωρείται.
Όχι κατευθείαν με τον νόμο αλλά από το Σύνταγμα κατοχυρώνονται τα δικαιώματα που πρέπει να γίνονται σεβαστά από τον νόμο και να αναγνωρίζονται από αυτόν.
Κάποιος υπουργός υγείας δείχνει ότι δεν ξέρει τι σημαίνει πρωτοβουλία για την πρωτοβουλία κανείς να μετακινηθεί σε σύγκριση με την πρωτοβουλία του να καπνίσει, η οποία διαφέρει και δεν πρέπει να υπάρχει για τον ίδιο λόγο, δείχνει να μην ξέρει την έννοια της λογικής συνέπειας διότι το ένα δεν αποτελεί την λογική συνέπεια του άλλου, και δείχνει να μην ξέρει την διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε έναν κανόνα που απαγορεύει το κάπνισμα λόγω κινδύνου και από ανάγκη και τον νόμο που δεν πρέπει να τιμωρεί τους διαφόρους κανόνες αδίκως ώστε να μην εκλαμβάνεται και ο νόμος από κανόνας. Δείχνει έτσι ότι είναι αγνώμων.
Ο αντισυνταγματικός και αντικαπνιστικός νόμος προβλέπει την προσκόμιση προστίμου για το έγκλειστο κάπνισμα το οποίο επεκτείνεται και για τους ιδιοκτήτες των δημοσίων χώρων όπου συμβαίνει σύμφωνα με τις ίδιες ανθρώπινες ικανότητες. Το χρηματικό αυτό πρόστιμο συγκρίνεται ποσοτικά με εκείνο που προσκομίζεται για παραβάσεις για τις οποίες η επιβολή του κρίνεται απαραίτητη, όπως την διέλευση των οχημάτων ή οχήματος αντίθετα με την φωτεινή κυκλοφοριακή σηματοδότηση.
Προκειμένου να διαφοροποιήσεις την περίπτωση προστίμου γιατί περνάει κάποιος με κόκκινο οδηγώντας με το αυτοκίνητό του οπότε τιμωρείται, και την περίπτωση που κάποιος καπνίζει γιατί είναι αθώος, χρειάζεται να διαθέτεις λογική για να μην συγκρίνεις το ένα με το άλλο και το αποκαλέσεις «δευτερεύουσα προτεραιότητα».
Η λογική εμπνέεται από την εκπαίδευσή μας και επιβάλεται από τον αντίστοιχο νόμο της λογικής που απαγορεύεται να παραβιάζεται πάνω στον κόσμο, γιατί μεταποιούν τους νόμους της λογικής οι μηχανές για να δουλεύουν. Αν δεν ίσχυε ο νόμος της λογικής δεν θα δούλευαν οι μηχανές και θα έπρεπε να εργαστούμε προς το ίδιο αποτέλεσμα. Ο αντισυνταγματικός αντικαπνιστικός νόμος καταπατά τον νόμο της λογικής καθώς και το εθνικό Σύνταγμα μιας χώρας, των οποίων η εκπλήρωση κατέχει προτεραιότητα.
Πολλά χειρωνακτικά επαγγέλματα έχουν από αντίδοτο την ξεκούραση που προσφέρει το κάπνισμα ενώ η ομαδική αναψυχή και διασκέδαση προϋποθέτουν την ύπαρξη της ελευθερίας για τον προσδιορισμό της ανάλογης αυτοδιάθεσης και όχι τον νόμο από αντικαπνιστικό και την φυλακή αποτελώντας το αντίθετο. Ο αγώνας για την κατάργηση του αντισυνταγματικού και αντικαπνιστικού νόμου θα ενταθεί από κάθε δίκαιο και δημοκρατικό άνθρωπο μέχρι να νικήσει η πρωτοβουλία του και η ελεύθερη θέληση των άλλων.