Προσφυγικό/μεταναστευτικό: διαχείριση με αποτελεσματικότητα, αλλά και σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

0
12

α’ ) Καλό είναι να αποφύγουμε τον (εύκολο) αντι-τουρκισμό και τον (εύκολο επίσης) αντι-ευρωπαϊσμό. Μόνο σε συνεργασία με την Τουρκία αφενός, και με την ΕΕ αφετέρου, μπορεί να υπάρξουν κάποιες διέξοδοι.

β’ ) Η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν καλύπτει τον Έβρο. Αφορά τα νησιά. Επομένως, κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας για παραβίαση της Συμφωνίας δεν στέκουν.

γ’ ) Οι Ευρωπαίοι πρέπει να δώσουν στην Τουρκία τα υπόλοιπα χρήματα (περίπου το 1/3 του συνολικού ποσού), που της χρωστάνε για τους μέχρι σήμερα πρόσφυγες.

δ’ ) Η Τουρκία δεν έχει αναλάβει υποχρέωση να κρατήσει και τα επιπλέον προσφυγικά/μεταναστευτικά κύματα που θα έρθουν. Εκεί χρειάζεται νέα συζήτηση.

ε’ ) Τα περί πλήρους οργάνωσης και συντονισμού της μεταφοράς προσφύγων/μεταναστών από την κυβέρνηση Ερντογάν, πρέπει να τα ακούμε με σκεπτικισμό. Δεν έχουν αποδειχθεί επαρκώς. Οπωσδήποτε ο Ερντογάν “μισανοίγει” τις πύλες και τους ενθαρρύνει, αλλά αυτό έχει μεγάλη διαφορά.

στ΄) Ορθώς η Μέρκελ δίνει κάποια χρήματα και υποστήριξη στην Τουρκία για την αντιμετώπιση των επιπλέον κυμάτων από την Συρία (επίσης ας μην ξεχνάμε ότι, η Γερμανία δέχτηκε 1 εκατομμύριο Σύρους πρόσφυγες όταν ξέσπασε ο εμφύλιος στην Συρία)

ζ΄) Είναι σημαντικό ότι ο Γιοζέπ Μπορέλ (νέος Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική), πήγε στην Τουρκία για να συζητήσει το Συριακό. Από εκεί θα προέλθει το νέο κύμα προσφύγων. Στο Ιντλίμπ έχουν μαζευτεί περίπου 2 εκατομμύρια άμαχοι, τόσο από την ίδια περιοχή, όσο και από άλλες περιοχές της Συρίας για να προστατευθούν. Πρέπει να υπάρξει κατάπαυση του πυρός μεταξύ συριακού Στρατού και ρωσικής αεροπορίας, από την μια πλευρά, και τουρκικών στρατευμάτων, από την άλλη, όπως ζητάει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, καθώς και οι Μακρόν και Μέρκελ. “Η λύση στην Συρία δεν μπορεί να είναι στρατιωτική, αλλά πολιτική” (Αντόνιο Γκουτέρες, Γ.Γ. ΟΗΕ)

η’ ) Η συζήτηση για να βάλει η ελληνική κυβέρνηση “βέτο” σε όλες τις αποφάσεις της ΕΕ είναι λανθασμένη. Πρώτον, διότι γνωρίζουμε τα όρια και τις συνέπειες του “βέτο” (και της απειλής για “βέτο”), γενικά. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να στρέψουμε τους εταίρους εναντίον μας. Ακόμα περισσότερο, αν υπάρχει σκέψη να βάλουμε “βέτο” στον Προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συζητείται τώρα. Είναι αυτοχειριασμός. Διότι οι μεγάλες χώρες δεν θέλουν να δώσουν από την δική τους τσέπη, αυτά που θα λείψουν από την αποχώρηση της Βρετανίας. Είναι σα να λέμε, δεν πειράζει, μην δίνετε χρήματα στις μικρότερες χώρες και στην Ελλάδα.

θ’ ) Το κλείσιμο των συνόρων μπροστά σε μία κρίση, είναι λογικό. Αυτό όμως δεν μπορεί παρά να είναι ολιγοήμερο, για μια εβδομάδα κλπ. Δεν μπορούν να μένουν τα σύνορα κλειστά επ΄ άπειρον, σε μεταφορές, εμπόριο, τουρισμό κλπ κλπ. (Για να μην θυμηθούμε τι έλεγαν όλοι στην Ελλάδα το 2015, όταν έκλεισαν τα σύνορα, η πγδ Μακεδονίας, η Σερβία, η Ουγγαρία, η Αυστρία, η Πολωνία, αλλά και η Ιταλία του Μπερλουσκόνι και του Σαλβίνι). Πρέπει να ετοιμαστούμε για ένα θέμα που θα διαρκέσει πολύ.

ι’ ) Κάθε χώρα υποχρεούται (από τις Διεθνείς Συμβάσεις) να έχει ανοιχτό ένα τουλάχιστον ασφαλές πέρασμα για πρόσφυγες/μετανάστες. Ώστε να μην κινδυνεύουν ζωές και να δίνεται η δυνατότητα σε όσους προτίθενται, να υποβάλλουν αίτημα για άσυλο. Το αν κάποιος είναι πρόσφυγας ή όχι, δεν το αποφασίζουν οι κυβερνήσεις, οι αστυνομίες κλπ. Εξετάζεται εξατομικευμένα για τον κάθε αιτούντα, από ειδικές επιτροπές. Η αναστολή του δικαιώματος υποβολής αιτήματος ασύλου από την Ελλάδα, είναι παραβίαση του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, και ήδη μας έχουν καταγγείλει το Συμβούλιο της Ευρώπης (ο αρμόδιος Επίτροπος σε ειδική Έκθεση του), η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η Διεθνής Αμνηστία κλπ. Το ίδιο παράνομη είναι η αναγκαστική επιστροφή πίσω στην Τουρκία όσων έχουν κατορθώσει να περάσουν αυτές τις μέρες τα σύνορα, χωρίς καταγραφή τους και χωρίς δυνατότητα υποβολής αιτήματος ασύλου. Μπορείς να συλλάβεις κάποιους, αλλά υποχρεούσαι να τους κρατήσεις, και να προχωρήσεις στην διαδικασία. Για τους απέξω, ακόμα και μέσα από το συρματόπλεγμα πρέπει κάποια στιγμή να δώσεις την δυνατότητα να σου δίνουν τα χαρτιά τους.

ια’ ) Φυσικά το θέμα κατανομής προσφύγων σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι κεντρικό. Αν όμως ονομάζεις τους πρόσφυγες/μετανάστες “εισβολείς”, “ασύμμετρη απειλή” , “υβριδικό πόλεμο” κλπ, πώς θα τους δεχτούν οι άλλες χώρες; Θα δεχτούν εισβολείς…;;;

ιβ’ ) Η ευρωπαϊκή βοήθεια των 700 εκατομμυρίων, παρά την κριτική που ασκείται, αποδομεί τους παραπάνω χαρακτηρισμούς. Δεν τα δίνουν φυσικά για «εισβολείς», «παράνομους», «αποφυλακισμένους ποινικούς» κλπ, αλλά για πρόσφυγες/μετανάστες. Είναι ανθρωπιστική βοήθεια, διότι φοβούνται ανθρωπιστική κρίση και όχι κρίση ασφαλείας.

ιγ’ ) Όλες οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να “βάλουν πλάτη” σε προσπάθεια κατανομής προσφύγων/μεταναστών από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου στην ηπειρωτική Ελλάδα.

ιδ’ ) Στα διεθνή ΜΜΕ πληθαίνουν τα ρεπορτάζ για βίαιη αντιμετώπιση των προσφύγων/μεταναστών από την Ελλάδα (Deutche Welle κλπ). Επίσημη δήλωση της Προέδρου των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, Σκα Κέλλερ, για τα δακρυγόνα της ελληνικής αστυνομίας. Καταγγελίες προσφύγων/μεταναστών για ξυλοδαρμό, κλοπή κινητών και πορτοφολιών, κακομεταχείριση και κατόπιν βίαιη επιστροφή τους σε τουρκικό έδαφος. Αναφέρεται και νεκρός, που αποδίδεται σε ευθύνη της ελληνικής πλευράς. Είναι η αστυνομία, οι συνοριοφύλακες, ο Στρατός, οι παραστρατιωτικές ομάδες πολιτών ; Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει διεθνώς κατηγορούμενη. Απαιτείται έρευνα, όχι συγκάλυψη.

ιε’ ) Γενικά υπάρχει θέμα με την ενημέρωση του ελληνικού λαού. Οι δημοσιογράφοι δεν επιτρέπεται να μπαίνουν στην ζώνη των γεγονότων, αλλά πρέπει να κάθονται πολύ μακριά. Οι πηγές είναι ελεγχόμενες από αστυνομία, στρατό, Λιμενικό. Υπάρχει πρόβλημα μονομέρειας.

Προηγούμενο άρθροΑνακοίνωση της Ο.Μ. ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για το προσφυγικό
Επόμενο άρθροΕνέργειες Ελλήνων Προσκόπων μετά την εμφάνιση κρουσμάτων κορωνοϊού Covid-19 στην Ελλάδα
Θεόδωρος Τσίκας
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στην Ελλάδα και έκανε μεταπτυχιακά στη Γαλλία. Ασχολείται με θέματα διεθνούς, εξωτερικής και ευρωπαϊκής πολιτικής. Μετά την μετεξέλιξη του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ σε "Ελληνική Αριστερά" - Ε.ΑΡ. το 1987, αναλαμβάνει το Γραφείο Ευρωβουλής του κόμματος στην Αθήνα. Το 2000 αποχώρησε από τον Συνασπισμό, λόγω πολιτικών διαφωνιών, μαζί με άλλα στελέχη που διακήρυσσαν την ανάγκη σύγκλισης των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς. Συμμετέχει στην Επιτροπή Θεσμών της παράταξης ''Δικαίωμα στην πόλη" του δημάρχου Αθηναίων, Γ.Καμίνη και στην Γραμματεία του Τομέα-Εργαστηρίου Επικοινωνίας του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Ταυτοχρόνως είναι μέλος του Τομέα Αυτοοργάνωσης (Οργανωτικού) του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.