Νίκος Σερετάκης: Το «τελευταίο μίλι» για την επίλυση του Κυπριακού σηματοδοτεί πορεία διχοτόμησης
Ο Αντόνιο Γκουτέρες στη δήλωσή του κατά την ολοκλήρωση της επίσκεψής του στην Κύπρο παραίνεσε τους «δύο ηγέτες» (Χριστοδουλίδης και Ερχιουρμάν) να διανύσουν «το τελευταίο μίλι προς την επίλυση του Κυπριακού». Παρουσίασε μάλιστα ως λαϊκή απαίτηση τους σχετικούς «συμβιβασμούς» που πρέπει γίνουν.
Για κάποιο λόγο όσοι είδαν «παράθυρο» και χαιρέτισαν ως «ευκαιρία» την πρόσφατη πρωτοβουλία και τις δηλώσεις του ΓΓ του ΟΗΕ φαίνεται να αγνοούν πως τις περισσότερες φορές η αναφορά στο «τελευταίο μίλι» σηματοδοτεί πορεία προς αρνητική κλιμάκωση ή οριστική καταδίκη. Στο ομώνυμο βιβλίο του Ντέιβιντ Μπαλντάτσι η σωτηρία του Μέλβιν συνίσταται στο ότι δεν το διαβαίνει, στο «Πράσινο μίλι» του Στήβεν Κίνγκ είναι η πορεία προς την ηλεκτρική καρέκλα. Στα καθ’ υμάς, «το τελευταίο μίλι» του κ. Μητσοτάκη το Δεκέμβρη του 2021 προϋπάντησε το φονικότερο κύμα της πανδημίας.
Η υποστήριξη της άποψης ότι λίγο πριν την έξοδο Γκουτέρες από την θέση του στον ΟΗΕ θα έχουμε λύση συνιστά είτε τραγική αυταπάτη, είτε ωμή πολιτική απάτη: 52 χρόνια τώρα έχουμε γνωρίσει πολλές απόπειρες καλλιέργειας ψευδών προσδοκιών για επίλυση του Κυπριακού προς όφελος του λαού της μεγαλονήσου και των άλλων λαών με βάση σχέδια εξυφασμένα στα ιμπεριαλιστικά επιτελεία και πατροναρισμένα στα συμφέροντα των αστικών τάξεων και των μονοπωλίων.
Όσοι ωραιοποιούν την κατάσταση προσπερνούν με ευκολία ότι οι διαδοχικές «πενταμερείς» αποδιεθνοποίησαν το Κυπριακό, το ενέπλεξαν ακόμη πιο βαθιά στα ιμπεριαλιστικά γρανάζια και παζάρια, αλλά και αναβάπτισαν την κατοχική Τουρκία ως «εγγυήτρια δύναμη».
Στα ψιλά πέρασε ο εκβιασμός Γκουτέρες πως «αν υπάρχει μια στιγμή κατά την οποία η επίλυση του Κυπριακού είναι σημαντική, αυτή είναι τώρα, σε μια περίοδο χάους στην περιοχή και με ορισμένες γεωπολιτικές αλλαγές που θα μπορούσαν ξαφνικά να θέσουν την Κύπρο στο επίκεντρο ανεπιθύμητων εξελίξεων».
Με άλλα λόγια ο ΓΓ του ΟΗΕ συνδέει ευθέως το Κυπριακό με την ένταση των ανταγωνισμών και το ντόμινο εξελίξεων που πυροδοτεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα καθώς διασυνδέεται και συνενώνεται ολοένα και περισσότερο με το πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας.
Είναι πρόσφατο το ουκρανικό πλήγμα σε Ιρανικό πλοίο στη Μαύρη Θάλασσα και ακόμη πιο πρόσφατο το πλήγμα σε αμερικανικούς στόχους στο αιγυπτιακό λιμάνι της Δαμιέτας στη Μεσόγειο, πλήγμα που αποδίδεται στο Ιράν. Θυμίζουμε ότι το λιμάνι αυτό φιγούραρε στη λίστα στόχων Ιρανικών αντιποίνων που είδαν το φως της δημοσιότητας, με ενεργειακές υποδομές στη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη να ακολουθούν ακριβώς από κάτω.
Ταυτόχρονα η ΝΑΤΟϊκή σκιά στο Κυπριακό γίνεται ολοένα και πιο βαριά. Η ύπαρξη των βρετανικών βάσεων αντιμετωπίζεται ως κάτι τόσο φυσικό και αμετακίνητο όπως ο Πενταδάκτυλος και ο Ζελένσκι πρότεινε από το βήμα της… βρετανικής βουλής την αναβάθμιση του περιφερειακού τους ρόλου. Μέσα στο 2026 στην Κύπρο στάθμευσαν δυνάμεις 8 εκ των 32 μελών του ΝΑΤΟ, ενώ ο κύπριος πρόεδρος ζητά την πλήρη ΝΑΤΟποίηση της….
Και ενόσω οι αστικές πολιτικές δυνάμεις πίνουν νερό στο «κοινοτικό κεκτημένο», η ΕΕ αναγορεύει την κατοχική Τουρκία σε «βασικό εταίρο» και στην πρόσφατη έκθεση της για την ενταξιακή της πορεία περιγράφει το ψευδοκράτος ως «λεγόμενη, διεθνώς μη αναγνωρισμένη “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”» και τα Κατεχόμενα «περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας που δεν ελέγχονται από την κυβέρνηση».
Πρόσφατες διαρροές στον διεθνή τύπο ξεκαθαρίζουν που οδηγεί το «τελευταίο μίλι»: στην παγίωση της διχοτόμησης με μια «δομή» την οποία οι Ελληνοκύπριοι θα αποκαλούν ομοσπονδία και οι Τουρκοκύπριοι συνομοσπονδία και στην δήθεν κατάργηση των δυνάμεων κατοχής και του καθεστώτος των «εγγυήσεων» με τη νομιμοποίηση της παρουσίας ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων.
Το ΚΚΕ αντιπαλεύει κάθε απόπειρα νομιμοποίησης της κατοχής και παγίωσης της διχοτόμησης του νησιού με σχέδια τύπου Ανάν ή παρόμοια. Δυναμώνουμε τον αγώνα για Κύπρο ελεύθερη, ενιαία, ανεξάρτητη.
Ένα και όχι δύο κράτη, με μια και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμένιων και Λατίνων, χωρίς κατοχικά και κάθε είδους ξένα στρατεύματα και βάσεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες, με τον λαό της κυρίαρχο και αφέντη στον τόπο του.
