Αρχική Blog Σελίδα 201

100 βιβλία στη Δημοτική Βιβλιοθήκη για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Δημοτική Βιβλιοθήκη δημιούργησε έναν κατάλογο στον οποίο συγκεντρώνει τα σχετικά βιβλία που είναι διαθέσιμα στη συλλογής της.

Πιο συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται βιβλία για την Ελληνική Επανάσταση, για τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές  της, καθώς και βιβλία που κινούνται στο χρονικό πλαίσιο πριν και μετά την Επανάσταση.

Σας θυμίζουμε πως λόγω των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του Covid-19 και μέχρι την επαναλειτουργία της για το κοινό, η Δημοτική Βιβλιοθήκη θα παραδίδει κατ’ οίκον βιβλία αποκλειστικά στα μέλη της που είναι δημότες και κάτοικοι του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας. Επίσης, δίνεται η δυνατότητα παραλαβής των βιβλίων στον προαύλιο χώρο της Βιβλιοθήκης.

Ελληνική Επανάσταση 1821

Βιβλία από τη συλλογή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης

Αγωνίστριες – Αγωνιστές του 1821

Γερμανός, Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Απομνημονεύματα. – Αθήναι: [χ.ε.], 1975. – cxlvi, ξ΄, 216 σ. : εικ. ; 22 εκ.

Δέλιος, Γιώργος. Απομνημονευματογράφοι της εθνεγερσίας. – Θεσσαλονίκη: Νέα Πορεία, 1975. – 103 σ. ; 21 εκ.

Διαμαντόπουλος, Κωνσταντίνος Δ. Απομνημονεύματα: ή αληθή ιστορικά γεγονότα του 1821 μη αναφερόμενα εν ταις ελληνικαίς ιστορίαις. – Αθήναι: [χ.ε.], 1971. – 60 σ. : φωτ. ; 22 εκ.

Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος. Απομνημονεύματα. – [Αθήνα]: Τ. Δρακόπουλος, [χ.χ.]. – 238 σ. ; 20 εκ.

Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος. Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής: από τα 1770 έως τα 1836. – Αθήναι: Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, 1981. – 112, 306, 18 σ. : εικ. ; 22 εκ.

Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος. Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής: από τα 1770 έως τα 1836. – Αθήναι: Πάπυρος, [χ.χ.]. – 210 σ. ; 18 εκ.

Κραψίτης, Βασίλης Ι. Ζώης Πάνου: ο παραμυθιώτης οπλαρχηγός του εικοσιένα και νέστορας των Σουλιωτών (1765-1846). – Αθήναι: Οι φίλοι του Σουλίου, 1973. – 121 σ. : εικ. ; 21 εκ.

Λορεντζάτος, Ζήσιμος. Το τετράδιο του Μακρυγιάννη: (MSS 262). – [Αθήνα]: Δόμος, 1984. – 139 σ. ; 22 εκ.

Μακρυγιάννης, Ιωάννης. Άπαντα Μακρυγιάννη. – [Αθήνα]: Ιστορικές εκδόσεις 1821, [χ.χ.]. – 6 τ. : εικ. ; 24 εκ.

Μακρυγιάννης, Ιωάννης. Απομνημονεύματα. – Αθήναι: Μέλισσα, [χ.χ.]. – λζ΄, 598 σ. : εικ. ; 25 εκ.

Μακρυγιάννης, Ιωάννης. Απομνημονεύματα. – Αθήναι: Πάπυρος, [χ.χ.]. – 2 τ. ; 18 εκ.

Μακρυγιάννης, Ιωάννης. Οράματα και θάματα: φωτομηχανικό ομοιότυπο του χειρογράφου. – Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1985. – 295 σ. ; 25 εκ.

Μελάς, Σπύρος. Άπαντα. [Αθήναι]: Μπίρης, 1957-1971. – 8 τ. ; 22 εκ.

Ροδοπούλου, Σούλα. Οι άσημες και οι ταπεινές του 21: εκλαϊκευμένη ιστορία. – Αθήνα: Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2012. – 247 σ. ; 21 εκ.

Σαρδελής, Κώστας. Το ανθολόγιο της λευτεριάς: λόγος και λογοτεχνία των καπεταναίων. – Αθήνα: Φιλιππότης, 1984. – 334 σ. ; 21 εκ.

Σούτζος, Δημήτρης Σ. Ο εκατόνταρχος του Ιερού Λόχου Δημήτριος Κων. Σούτζος – Αθήνα: [χ.ε.], 1969. – 62 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Σταματόπουλος, Τάκης Α. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός χωρίς θρύλο. – Αθήνα: Κάλβος, 1974. – 83 σ. ; 18 εκ.

Σταμέλος, Δημήτρης. Κατσαντώνης: ιστορικές διαστάσεις του θρύλου του. – Αθήνα: Δωδώνη, [1972]. – 108 σ. : εικ. ; 22 εκ.

Τσελάλης, Αγησίλαος. Πλαπούτας: βιογραφία, ανέκδοτο αρχείο, απομνημονεύματα, διορθώσεις και παρατηρήσεις στην ιστορία του Σπ. Τρικούπη, επίσημα ανέκδοτα έγγραφα – γράμματα – σημειώματα, αλληλογραφία. – Αθήναι : Γιαννίκος, [1962]. – 695 σ. : εικ., φωτ. ; 25 εκ.

Φωτιάδης, Δημήτρης. Κανάρης. – Αθήνα: Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος, [χ.χ.]. – 902 σ. ; 18 εκ.

Ελληνική Επανάσταση

Αγγέλου, Άλκης. Οι λόγιοι και ο αγώνας. – Αθήναι: Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1971. – 150 σ. ; 21 εκ.

Αλεξανδρής, Κωνσταντίνος Α. Το ναυτικόν του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος του 1821-29 και η δράσις των πυρπολικών. – Αθήναι: Σύλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1968. – 152 σ. ; 21 εκ.

Βαρδιάμπασης, Νίκος. Ιστορία των Ελλήνων. Αθήνα : Δομή, [2008;]. [Τόμος. 8: Ο ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία (1453-1821) – Τόμος 9: Η ελληνική επανάσταση 1821]

Βασδραβέλλης, Ιωάννης Κ. Ο Φιλικός και αγωνιστής Γιάννης Φαρμάκης: η ηρωική άμυνα στη Μολδαβία. – Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 1972. – 62 σ. : φωτ. ; 25 εκ.

Βασδραβέλλης, Ιωάννης Κ. Ο αγώνας του 1821 στη Μακεδονία. – Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 1969. – 146 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Βασδραβέλλης, Ιωάννης Κ. Οι Μακεδόνες εις τους υπέρ της ανεξαρτησίας αγώνας: 1796-1832. – Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 1950. – ι΄, 346 σ. : εικ. ; 25 εκ.

Βασδραβέλλης, Ιωάννης Κ. Οι Μακεδόνες συνεργάτες του Ρήγα Βελενστινλή και τα επαναστατικά ρεύματα της εποχής. – Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 1968. – 17 σ. ; 24 εκ.

Βουρνάς, Τάσος. Φιλική Εταιρία. Α., Τα παράνομα ντοκουμέντα. Β., Απομνημονεύματα αγωνιστών (Ε. Ξανθός – Γ. Λεβέντης). – [Αθήνα]: Εκδόσεις Τ. Δρακόπουλου, [χ.χ.]. – 200 σ. ; 20 εκ.

Γουδής, Χρίστος. 1821: η εικονογραφία της Ελληνικής επανάστασης. Θεσσαλονίκη: Κάδμος, 2012. 3 τ. : εικ. ; 24 εκ. [Τόμος 1: Η εποχής της αυτογνωσίας – Τόμος 2: Η μεγάλη έκρηξη – Τόμος 3: Η δικαίωση του αγώνα]

Γέροντας, Δημήτρης. Οι Αθηναίοι στην Επανάσταση του 1821. Τόμος δεύτερος. – Αθήνα: Σύλλογος των Αθηναίων, 1991. – 387 σ. ; 24 εκ.

Δάβος, Βύρων. Η Ηλεία πριν και μετά την επανάσταση του 1821. – Αθήνα: [χ.ε.], 1995. – 64 σ. ; 21 εκ.

Καρατζένης, Δημήτριος Φ. Η προς Ήπειρον εκστρατεία το 1822 και η μάχη του Πέτα. – Αθήναι: [χ.ε.], 1980. – 131 σ. : φωτ. ; 25 εκ.

Καργάκος, Σαράντος Ι. Η ελληνική επανάσταση του 1821: θεωρητικές προσεγγίσεις, επαναστατική προεργασία, δυνάμεις εμπόλεμων, έναρξη του επαναστατικού αγώνα. Α΄ μέρος. – Αθήνα: Real news, 2014. – 368 σ. : εικ. ; 21 εκ.

Καρύδης, Γιάννης. Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. – Αθήνα: Μαυρίδης, 2008. – 649 σ. ; 21 εκ.

Κατσούλης, Γεώργιος Δ. Οικονομική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως. Τόμος πρώτος, Από την Φιλική Εταιρεία μέχρι και του Α΄ εξωτερικού δανείου (1824). – Αθήναι: Δίφρος, 1974. – 366 σ. : πίν. ; 22 εκ.

Κόκκινος, Διονύσιος Α. Η ελληνική επανάστασις. – Αθήναι: Μέλισσα, 1967-1969. – 6 τ. : εικ., φωτ. ; 29 εκ.

Κόκκινος, Διονύσιος Α. Η ελληνική επανάστασις. Τόμος πρώτος, Το 1821. – Αθήναι: [χ.ε.], 1931. – δ΄, η΄, 462 σ. ; 24 εκ.

Κορδάτος, Γιάννης Κ. Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας. – Αθήνα: 20ος αιώνας, 1956. [Τόμος 9: Νεώτερη Α΄ 1453-1821 – Τόμος 10: Νεώτερη Β΄ 1821-1832]

Κουγέας, Σωκράτης Β. Λόγοι εκατονταέτηροι. Αθήναι: Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1959. – 129 σ. ; 21 εκ.

Κυριαζής, Παύλος. Ο ρόλος των εμπόρων εις την επανάστασιν του 1821: μνήμη Φιλικής Εταιρείας. – Αθήναι: Εμπορικόν και Βιομηχανικόν Επιμελητήριον Αθηνών, 1972. – 94 σ. : εικ. ; 28 εκ.

Κυριακόπουλος, Κώστας Α. Σκόρπιες δάφνες του εικοσιένα: 40 ιστορήματα. – Αθήναι: Εθνικό Ίδρυμα “Ο Βασιλεύς Παύλος”, 1971. – 260 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Κωνσταντίνης, Μωυσής Κ. Το ταχυδρομείον κατά την ελληνικήν επανάστασιν 1821-1827. – Αθήναι: Ελληνικά Ταχυδρομεία, 1971. – 143 σ. ; 24 εκ.

Κώνστας, Παναγιώτης Ε. Ναυτική εποποιία του 1821. – Αθήναι: Έκδοσις Αρχηγείου Ναυτικού, 1971. – 268 σ. : εικ., φωτ., χάρτ. ; 28 εκ.

Λάζος, Χρήστος Δ. Η Αμερική και ο ρόλος της στην Επανάσταση του 1821. Τόμος Β΄. – Αθήνα: Παπαζήσης, 1984. 699 σ. : εικ. ; 21 εκ.

Μάγερ, Κώστας. Επαμεινώνδας Δεληγεώργης: ο πρόμαχος της ελευθερίας. – Αθήνα: [χ.ε.], 1962. – 230 σ. : φωτ. ; 22 εκ.

Μάγερ, Κώστας. Το ημερολόγιο της επαναστάσεως του 1821: αγώνες – θυσίες – ηρωισμοί. – Αθήναι: [χ.ε.], 1961. – 108 σ. ; 22 εκ.

Μαυρόγιαννης, Διονύσης. Κοινωνιολογική θεώρηση του 1821. – Αθήνα: Φιλιππότης, 1985. – 72 σ. ; 20 εκ.

Μελάς, Εμμανουήλ Μ. Η Κάρπαθος: στον αγώνα της παλιγγενεσίας. – Αθήνα: Όμιλος Καρπαθίων Νέων, 1972. – 60 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Μπότσαρης, Δημήτριος Νότης Τ. Μνήμη Σουλίου. – Αθήναι: Έκδοσις του Εν Αθήναις Συλλόγου “Οι φίλοι του Σουλίου”, 1791-1973. – 2 τ. : εικ., φωτ. ; 29 εκ.

Ξάνθος, Εμμανουήλ. Απομνημονεύματα περί της Φιλικής Εταιρίας. – Αθήναι: Πάπυρος, [χ.χ.]. – 210 σ. ; 18 εκ.

Παναγόπουλος, Θεόδωρος Δ. Όλα στο φως. – Αθήνα: Ενάλιος, 2012. – 811 σ. ; 21 εκ.

Παναγόπουλος, Θεόδωρος Δ. Τα ψιλά γράμματα της ιστορίας: άγνωστες σελίδες γύρω από την Επανάσταση του ’21, γεγονότα ου αποσιώπησε, απέκρυψε και παραποίησε η επίσημη ιστορία, μέσα από τις αφηγήσεις των ίδιων των αγωνιστών, των αυτοπτών μαρτύρων και των ξένων ταξιδιωτών. – Αθήνα: Ενάλιος, 2009. – 511 σ. ; 21 εκ.

Παπαγιώργης, Κωστής. Τα καπάκια: Βαρνακιώτης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος. – Αθήνα: Καστανιώτης, 2003. – 290 σ. ; 22 εκ.

Παπαδόπουλος, Κάρπος. Απάνθισμα του ιστορικού αγώνος των Ελλήνων. – Αθήνα: Παπαζήσης, 1976. 211 σ. ; 23 εκ.

Παπαναγιώτου, Τριαντάφυλλος Δ. Η Φθιώτις στο ʹ21: έκδοσις πανηγυρική 150ετηρίδος. – Αθήναι: [χ.ε.], 1971. – 126 σ. : φωτ. ; 24 εκ.

Παπαρρηγόπουλος, Κωνσταντίνος Δ. Ιστορία του ελληνικού έθνους. – Αθήνα : Ν. Δ. Νίκας, [χ.χ.]. [Τόμος 7: Από της επαναστάσεως του 1821 μέχρι της τελευταίας περιόδου του αγώνος – Tόμος 8: Από της τελευταίας περιόδου του Αγώνος του 1821 μέχρι του 1930]

Περραιβός, Χριστόφορος. Άπαντα. – Αθήνα: Σεφερλής, 1956. – 636 σ. : εικ. ; 25 εκ.

Πρωτοψάλτης, Εμμανουήλ Γ. Η δίκη του στρατηγού Μακρυγιάννη: τα ανέκδοτα κείμενα των πρακτικών της δίκης. – Αθήνα: Πύρφορος, 1963. – 525 σ. : εικ., φωτ. ; 25 εκ.

Πρωτοψάλτης, Εμμανουήλ Γ. Η Φιλική Εταιρεία: αναμνηστικόν τεύχος επί τη 150 ετηρίδι. Αθήναι: Ακαδημία Αθηνών, 1964. – 295 σ. : εικ. ; 32 εκ.

Σαρδελής, Κώστας. Το συναξάρι του γένους. – [Αθήνα]: Το Ελληνικό Βιβλίο, [1969]. – 330 σ. : εικ. ; 22 εκ.

Σίμψας, Μάριος Γ. Ναβαρίνον: η ναυμαχία που εθεμελίωσε την ελευθερία της Ελλάδος. – Αθήναι: [χ.ε.], 1974. – 256 σ. : φωτ. ; 24 εκ.

Σκαρίμπας, Γιάννης. Το 21 και η αλήθεια. – Αθήνα: Κείμενα, 1971. – 151 σ. ; 21 εκ.

Σκαρίμπας, Γιάννης. Το ’21 και η αριστοκρατία του. – Αθήνα: Κάκτος, 1978. – 165 σ. ; 21 εκ.

Σκαρίμπας, Γιάννης. Η τράπουλα: [συμπλήρωμα του Α’ και Β’ τόμου του έργου “Το 21 και η αλήθεια”]. – [Αθήνα]: Κάκτος, 1974. – 69 σ. ; 21 εκ.

Σούτζος, Δημήτρης Σ. Οι φιλέλληνες των Βαλκανίων στην επανάστασι [sic] του 21. – Αθήνα: Ελληνική ανεξαρτησία, 1976. – 62 σ. : εικ. ; 22 εκ.

Στασινόπουλος, Χρήστος Α. Λεξικό της ελληνικής επαναστάσεως του 1821. – Αθήνα: Δεδεμάδης, 1976. – 3 τ. : εικ. ; 25 εκ.

Σωτηράκης, Νίκος Δ. Ο Κοραής οι πρασσακάκηδες και το εικοσιένα. – Αθήνα: [χ.ε.], 1974. – 48 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Τζάκης, Διονύσης. Γεώργιος Καραϊσκάκης. – Αθήνα: Τα Νέα, 2009. – 159 σ. : εικ. ; 29 εκ.

Τρικούπης, Σπυρίδων. Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως. – Αθήναι: Εκδοτικός οίκος Χρ. Γιοβάνη, 1978. – 4 τ. ; 21 εκ.

Φαγκρίδας, Ανάργυρος. Σούλι: το ορμητήριο του επαναστατικού αγώνα. – Αθήνα: Περισκόπιο, 2003. – 104 σ. : εικ. ; 28 εκ.

Φωτιάδης, Δημήτρης. Η δίκη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα. – Αθήνα: Κυψέλη, 1962. – 411 σ. ; 25 εκ.

Φωτιάδης, Δημήτρης. Η επανάσταση του εικοσιένα. – Αθήναι: Μέλισσα, 1971-1972. – 4 τ. : εικ., φωτ., χάρτ. ; 29 εκ.

Φωτιάδης, Δημήτρης. Καραϊσκάκης. – Αθήνα: Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος, 1995. – 911 σ. ; 18 εκ.

Αμερικανοί φιλέλληνες στα χρόνια του ’21. – Αθήναι: [χ.ε.], 1971. – 57 σ. : εικ. ; 27 εκ.

Ιστορία του ελληνικού έθνους. – Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1970-1978. [Τόμος Ι΄: Ο ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία (περίοδος 1453-1669) – Τουρκοκρατία – Λατινοκρατία – Τόμος ΙΑ΄: Ο ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία (περίοδος 1669-1821) – Τουρκοκρατία – Λατινοκρατία – Τόμος ΙΒ΄: Η ελληνική επανάσταση και η ίδρυση του ελληνικού κράτους

Ο ξεσηκωμός του Γένους 1821: η ελληνική επανάσταση και η αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. – Αθήνα: National Geographic, 2010. – 159 σ. : φωτ. ; 30 εκ.

Dakin, Douglas. Ο αγώνας των ελλήνων για την ανεξαρτησία 1821-1833. – Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1983. – 438 σ. : χάρτ. ; 25 εκ.

Ελληνική Επανάσταση – Μυθοπλασία

Βικέλας, Δημήτριος. Λουκής Λάρας. Αθήνα: Οδυσσέας, 1988. – 157 σ. ; 18 εκ.

Δροσίνης, Γεώργιος. Ο Μπαρμπαδήμος: διηγήσεις αγωνιστού. – Αθήναι: Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1964. – 102 σ. ; 21 εκ.

Ξένος, Στέφανος Θ. Η ηρωίς της ελληνικής επαναστάσεως: ήτοι σκηναί εν Ελλάδι από έτους 1821-1828. – Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 1988. – 2 τ. (582, 491 σ.) ; 22 εκ.

Ξένος, Στέφανος Θ. Η ηρωίς της ελληνικής επαναστάσεως. – Αθήναι: Εκδόσεις Ρομάντσου, c 1955. – ζ, 302 σ. : εικ. ; 21 εκ.

Βιβλία για παιδιά

Κυριακοπούλου, Καλλιόπη. 21 από το ’21. – Αθήνα: Εμπειρία εκδοτική, 2002. – 223 σ. : εικ. ; 24 εκ.

Στρατίκης, Πότης. Το Αθάνατο 1821. Τόμος Β΄. – Αθήνα: Στρατίκης, 1990. – 92 σ. : εικ. ; 31 εκ.

Γενικά βιβλία

Κωστής, Κώστας Π. “Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας”: η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους, 18ος-21ος αιώνας. – Αθήνα: Πόλις, 2013. – 894 σ. ; 21 εκ.

Τουρκοκρατία

Αγγέλου, Άλκης. Το κρυφό σχολειό: χρονικό ενός μύθου. – Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1997. – 81 σ. ; 21 εκ.

Αλεξανδρής, Κωνσταντίνος Α. Η αναβίωσις της θαλασσίας μας δυνάμεως κατά την τουρκοκρατίαν. – Αθήναι: Ιστορική Υπηρεσία Β. Ν., 1960. – 411 σ. : εικ., φωτ. ; 25 εκ.

Δαβαλάς, Δημήτριος. Μία σκιαγραφία του Αλή Πασά και του κράτους του. – Αθήναι : Ηπειρωτική Εταιρεία Αθηνών, 1980. – 39 σ. ; 24 εκ.

Ευαγγελίδης, Τρύφων. Αθήναι : [χ.ε.], 1973. – στ΄, 110 σ. ; 24 εκ.

Ζιώγας, Παναγιώτης Χ. Προβλήματα παιδείας του Ελληνισμού κατά τον πρώτο αιώνα της Τουρκοκρατίας: η βυζαντινή παράδοση, το καθεστώς της δουλείας και οι ιδεολογικοί στόχοι των Ελλήνων ως ρυθμιστές της μορφής και του περιεχομένου της παιδείας. – Θεσσαλονίκη: [χ.ε.], 1982. – 197 σ. ; 24 εκ.

Καραβασίλης, Νίκος. Χάθηκαν αμνημόνευτοι. – Άρτα: [χ.ε.], [1976]. – 122 σ. : φωτ. ; 21 εκ.

Καρολίδης, Παύλος. Ιστορία της Ελλάδος: μετʹ εικόνων : από της υπό των οθωμανών αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως (1453) μέχρι της Βασιλείας Γεωργίου του Αʹ. – Εν Αθήναις : Ελευθερουδάκης, 1925. – 31, 813 σ. : εικ. ; 23 εκ.

Μεταλληνός, Γεώργιος Δ. Τουρκοκρατία: οι Έλληνες στην Οθωμανική αυτοκρατορία. – Αθήνα : Ακρίτας, 2000. – 269 σ. : εικ. ; 23 εκ.

Παπαδόπουλος, Στέφανος Ι. Εκπαιδευτική και κοινωνική δραστηριότητα του Ελληνισμού της Μακεδονίας κατά τον τελευταίο αιώνα της Τουρκοκρατίας. – Θεσσαλονίκη: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 1970. – 290 σ. : φωτ. ; 25 εκ.

Πετρίδης, Παύλος Β. Η ευρωπαϊκή πολιτική του Ιωάννη Καποδίστρια: θέσεις και προτάσεις για μια προοδευτικότερη τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη 1814-1821. – Αθήνα: Αφοί Τολίδη, 1988. – 196 σ. ; 22 εκ.

Τσιλιγιάννης, Κωνσταντίνος Α. Τουρκοκρατούμενη Άρτα και κλήρος. – Άρτα: [χ.ε.], 1992. – 128 σ. : φωτ. ; 24 εκ.

Χατζημιχάλης, Θεόδωρος. Ένα πανηγύρι στα χρόνια της σκλαβιάς. – Εν Αθήναις: Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1975. – 149 σ. : φωτ. ; 18 εκ.

Για περισσότερα βιβλιογραφικά στοιχεία επισκεφτείτε τον κατάλογο της βιβλιοθήκης στο https://filadelfeialib.openabekt.gr

 

Δημοτική Βιβλιοθήκη Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας

Ν. Τρυπιά 45 (Πνευματικό Κέντρο), 143 41 Νέα Φιλαδέλφεια

Τηλ.: 210-2582466, 210-2585773, 210-2525634

e-mail: [email protected]

Διαδικτυακός κατάλογος: https://filadelfeialib.openabekt.gr/

Facebook: https://www.facebook.com/2037093556531878

 

* Η αφίσα του Δήμου είναι εμπνευσμένη από τον πίνακα: “Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» 1826 του Ευγένιου Ντελακρουά.
Ελαιογραφία σε καμβά, Μουσείο καλών τεχνών, Μπορντό – Γαλλίας”.

                                                                                                                                                                                                                                        Από το γραφείο Τύπου

Στο πλευρό των σεισμοπαθών της Ελασσόνας ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας

Η «αποστολή αγάπης» του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας με τα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης που συνέλεξαν την περασμένη εβδομάδα οι συμπολίτες μας, παραδόθηκε στο Δήμο Ελασσόνας από την Αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής & Προαγωγής της Δημόσιας Υγείας κ. Ανθή Παπακώστα και υπαλλήλους της Τεχνικής μας Υπηρεσίας το Σάββατο 20 Μαρτίου.

Μέσα σε λίγες ημέρες συγκεντρώθηκαν σημαντικές ποσότητες από: κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλάρια, παπλώματα, κλινοσκεπάσματα, απολυμαντικά, καθαριστικά και είδη προσωπικής υγιεινής, ατομικές συσκευασίες με τρόφιμα μακράς διάρκειας, ατομικοί μικροί χυμοί – σοκολατούχα γάλατα, εμφιαλωμένα νερά κλπ.

Την κ. Παπακώστα υποδέχθηκε στο Δημαρχείο Ελασσόνας η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πρόνοιας, Πολιτισμού & Διοικ. Θεμάτων κ. Καρκαβανίδου – Σκρέτα Ευφροσύνη.

Ο Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας Γιάννης Βούρος δήλωσε σχετικά: «Ευχαριστώ από καρδιάς τους συμπολίτες μας για την άμεση ανταπόκρισή τους σε αυτή την πράξη ανιδιοτελούς προσφοράς. Μέσα σε λίγες μέρες όλοι μαζί καταφέραμε να γεμίσουμε το φορτηγάκι του Δήμου μας με είδη πρώτης ανάγκης. Ήταν το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε. Εύχομαι καλή δύναμη και καλό κουράγιο στους κατοίκους των σεισμόπληκτων περιοχών της Θεσσαλίας».

Ο Εθνικός Ύμνος για πρώτη φορά στη νοηματική γλώσσα σε ένα εκπληκτικό βίντεο

Βίντεο με τον Εθνικό Ύμνο στην ελληνική, νοηματική γλώσσα δημιούργησε ο Σύλλογος Διδασκότων της νοηματικής στην Ελλάδα.

Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο Εθνικός Ύμνος «αποτυπώνεται» με τη γλώσσα της νοηματικής, μέσα από ένα βίντεο.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, η κ.Αγάπη Δημοπούλου, μέλος του Δ.Σ. των διδασκόντων της ελληνικής, νοηματικής γλώσσας, είπε πως η ιδέα γεννήθηκε πριν από έναν χρόνο και ανήκει σε εκπαιδευτικό του σχολείου κωφών Πεύκης. Στη συνέχεια, ο Σύλλογος επικοινώνησε με την Επιτροπή «Ελλάδα 2021», που βρήκε την ιδέα πρωτότυπη και συνέδραμε στην υλοποίηση της.

Καθώς πρόκειται για ένα λογοτεχνικό έργο, δεν θα μπορούσε να γίνει κοινή μετάφραση από την ελληνική γλώσσα στη νοηματική. Έτσι, συστάθηκε 18μελής επιτροπή με γλωσσολόγους, φιλόλογους, θεολόγους και δασκάλους νοηματικής, στην πλειονότητά τους κωφοί και οι ίδιοι.

Το αποτέλεσμα ήρθε μετά από πολύμηνη και δύσκολη εργασία, αφού όλες οι διασκέψεις γίνονταν μέσω zoom εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης και των περιοριστικών μέτρων.

Σύμφωνα με την ίδια, η παραγωγή του βίντεο έγινε με χορηγίες, από την Τράπεζα της Ελλάδος κι εν συνεχεία – με την συμβολή της πρ. βουλευτού Δ. Αράπογλου, που είναι και η ίδια κωφή- από τη Βουλή των Ελλήνων.

Το βίντεο προβλήθηκε στην ΕΡΤ.

Η δήλωση του Κώστα Τομπούλογλου στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου

Ήμασταν σίγουροι!

Δεν το είπαμε αόριστα!

Κάποιοι «χάρηκαν», κάποιοι έχυσαν «κροκοδείλια» δάκρυα. Φοβήθηκαν να καταδικάσουν τον χουλιγκανισμό, φοβήθηκαν να πουν ότι ο Κώστας κινδύνεψε να πληρώσει με τη ζωή του την άποψη του. Κάποιοι που παριστάνουν τους θεματοφύλακες της νομιμότητας, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτοί που δεν ενδιαφέρονται για την πόλη μας και τους ανθρώπους της . Η δήλωση του Κώστα άγγιξε όλους τους σκεπτόμενους δημοκρατικά δημότες, εκτός από τη δημοτική αρχή που σκόπιμα εθελοτυφλεί. Σας την παραθέτουμε αυτούσια:

«Την Πέμπτη 17-03-2021 στις 17.30, έπεσα θύμα δολοφονικής επίθεσης, στοχοποιήθηκα εγώ και η οικογένεια μου, θα μπορούσα κάλλιστα να είμαι νεκρός. Όλοι ξέρουμε τους ηθικούς αυτουργούς. Τους φυσικούς τους αναζητούν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Ποτέ στη ζωή μου δεν ενέδωσα σε εκβιασμούς. Ούτε όταν η πατρίδα μας μου ανέθεσε εθνική αποστολή και ήμουν όμηρος των Τούρκων οι οποίοι έως και σήμερα ζητούν την έκδοση μου. Στέκομαι όρθιος σταθερός στις αξίες μου, σταθερός στις απόψεις μου, σταθερός στα πιστεύω μου. Αυτό έμαθα από την οικογένεια μου, αυτό μετέδωσα και στα παιδιά μου. Δύο παιδιά 13 ετών που είδαν τον πατέρα τους αιμόφυρτο και χτυπημένο έξω από το σπίτι του.»

Ανεξάρτητη Δημοτική παράταξη Νέας Φιλαδέλφειας- Νέας Χαλκηδόνας

«Η Πόλη της Καρδιάς μας»

Ψήφισμα του Δ.Σ. της ΚΕΔΝΦΝΧ αναφορικά με την επίθεση στον κύριο Κ. Τομπούλογλου

ΝΕΑ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ : 17/03/21

ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ                                                           ΑΡ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ : 1711

ΔΗΜΟΥ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ – Ν. ΧΑΛΗΔΟΝΑΣ                               

Ταχ.Δ / νση : Αγ. Αναργύρων 11                                                   

Ταχ. Κώδικας : 14343 Ν.Χαλ / δόνα

ΤΗΛ : 210-2526255 – 2102514446

FAX: 210-2526295

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινωφελούς επιχείρησης του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας εκφράζει τον αποτροπιασμό του για την τραμπούκικη επίθεση που δέχθηκε έξω από το σπίτι του ο δημοτικός σύμβουλος Κώστας Τομπούλογλου. Το δικαίωμα στην έκφραση γνώμης είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο στη χώρα μας και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να βρίσκεται αντιμέτωπο με απειλές και επιθέσεις. Εκφράζουμε την αμέριστη στήριξη στον κ. Τομπούλογλου και την οικογένειά του και απαιτούμε από την πολιτεία να αποδώσει ευθύνες, οδηγώντας τους υπαίτιους στη δικαιοσύνη. Καταδικάζουμε με κάθε τρόπο την βία από όπου και εάν προέρχεται.

 

 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας καταδικάζει με ψήφισμα την επίθεση στον Κ. Τομπούλογλου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας καταδικάζει το άρρωστο κλίμα των βίαιων πράξεων κατά της ζωής καθώς και την αιφνίδια επίθεση που έγινε απρόκλητα και ανυποψίαστα μπροστά στο σπίτι του,   σε βάρος του Δημοτικού Συμβούλου Κώστα Τομπούλογλου.

Δεν μας εκφράζει και αποτελεί απόπειρα που δεν έχει καμία σχέση με το δημοκρατικό λαό του Δήμου μας.

Η δημοκρατική μας πόλη βρίσκεται και θα βρίσκεται πάντα απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές και πρακτικές.

Καταδικάζουμε απερίφραστα, ομόφωνα και με αποτροπιασμό την άνανδρη επίθεση που δέχτηκε το μέλος του Δ.Σ. μας.

Η ορμή της ζωής και η λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου δεν θα υποταχτεί στο φόβο από όπου και αν αυτός εκπορεύεται.

Με συνέπεια στις αρχές και στα πιστεύω μας θα συνεχίσουμε απερίσπαστοι το έργο του Δημοτικού μας Συμβουλίου χωρίς φόβο και αναστολές με γνώμονα το καλό της πόλης και των Δημοτών μας.

Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στον Κώστα Τομπούλογλου και την οικογένειά του, ευχόμενοι παράλληλα ταχεία ανάρρωση.

 

* (Το ψήφισμα εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία).

Η Ομάδα Γυναικών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας καλεί σε συγκέντρωση τις γυναίκες του δήμου

Η Ομάδα Γυναικών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας (μέλος της ΟΓΕ) καλεί τις γυναίκες του μόχθου να συμμετέχουν μαζικά και μαχητικά σε συγκέντρωση στις 21 Μάρτη στις 12:00 στην Νέα Φιλαδέλφεια (Πλατεία Πατριάρχου), για να διεκδικήσουμε την υπεράσπιση της υγείας μας και των δικαιωμάτων των δικών μας και των οικογενειών μας, για να δώσουμε δυναμική απάντηση στην αστυνομοκρατία και τον αυταρχισμό.

Εργαζόμενες και άνεργες, νέες μητέρες, φοιτήτριες, συνταξιούχοι,

Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την αρχή της πανδημίας και παραμένουμε απροστάτευτες εμείς και οι οικογένειές μας στο “έλεος” του υποβαθμισμένου και εμπορευματοποιημένου δημόσιου συστήματος υγείας εν μέσω πανδημίας, χωρίς τις ΜΕΘ που χρειάζονται, χωρίς το απαιτούμενο μόνιμο ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό, χωρίς κέντρα Π.Φ.Υ. εξοπλισμένα και στελεχωμένα για να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών μας. Βιώνουμε την αθλιότητα της μετατροπής των νοσοκομείων σε «κλινικές μίας νόσου» σε βάρος της αντιμετώπισης άλλων εξίσου σοβαρών ασθενειών και επειγόντων περιστατικών. Μπροστά στη διασφάλιση των κερδών των βιομηχάνων πάνε περίπατο τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Ο συγχρωτισμός απαγορεύεται, όχι όμως για τα εργοστάσια που ο ένας δουλεύει πάνω στο άλλο, όχι για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που μας στοιβάζουν σαν σαρδέλες.

Την ίδια ώρα, με πρόσχημα την πανδημία, η κυβέρνηση βρίσκει ευκαιρία να περάσει νέα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα και χαρίζει απλόχερα δισεκατομμύρια ευρώ στο δολοφονικό μηχανισμό του ΝΑΤΟ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και στους επιχειρηματικούς ομίλους, με δάνεια, επιχορηγήσεις και διευκολύνσεις, για να θωρακίσουν την κερδοφορία τους .

    Για να επιβάλουν την αντιλαϊκή πολιτική τους, που χτυπάει τα δικαιώματα μας, χρησιμοποιούν την καταστολή και τον αυταρχισμό για να χτυπήσουν τους αγώνες μας. Να ρίξουν για ακόμα μία φορά στον λαό την καραμέλα της “ατομικής ευθύνης” για τη βαρβαρότητα που βιώνει.

Το κλίμα φόβου που θέλουν να καλλιεργήσουν δεν θα περάσει !!!

Η κρατική και εργοδοτική βία και η καταστολή δεν μπορεί να σταματήσει τους αγώνες μας για τα αυτονόητα δικαιώματα στην Υγεία, την Εργασία, την Παιδεία.

Δεν συμβιβαζόμαστε με την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων που είναι κομμένη και ραμμένη στις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων θυσιάζοντας τις δικές μας ανάγκες, την προστασία της υγείας μας, το δικαίωμα των παιδιών μας στην μόρφωση, τα εργασιακά μας δικαιώματα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

1. Επίταξη ΕΔΩ και ΤΩΡΑ του ιδιωτικού τομέα υγείας χωρίς καμία αποζημίωση των κλινικαρχών.

2. Να γίνουν άμεσα όλες οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα σε Νοσοκομεία και δομές Π.Φ.Υ. Να εξασφαλιστεί άμεσα ο αναγκαίος ιατρικός και τεχνολογικός εξοπλισμός στις δημόσιες μονάδες υγείας.

3. Μέτρα προστασίας της Υγείας και της Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, στα ΜΜΜ, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.

4. Να σταματήσει τώρα η κρατική βία και καταστολή.

5. Έξω η αστυνομία από τα πανεπιστήμια. Να ανοίξουν τα πανεπιστήμια για τους φοιτητές. Όχι στο νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοϊδη.

6. Όχι στους νόμους για την απαγόρευση των διαδηλώσεων και των απεργιών.

7. Μακριά η αστυνομία από τις λαϊκές εκδηλώσεις και τους φορείς του κινήματος.

ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΗ

ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ, ΣΤΗ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

Η Μάνη γιορτάζει την επέτειο έναρξης της επανάστασης του ’21

Κάθε χρόνο η Μάνη γιορτάζει με ιδιαίτερες τιμές την επέτειο έναρξης της επανάστασης του ’21 σε συνεχείς τριήμερες εκδηλώσεις όπως η παρέλαση, η κατάθεση στεφάνων, παραδοσιακά χορευτικά κ.α. Στις εκδηλώσεις κάθε χρόνο παρευρίσκεται πλήθος ανθρώπων από όλη την Ελλάδα, φίλοι της Μάνης, αλλά και μέλη συλλόγων και φορέων της πολιτείας.
 
Φέτος λόγω των συνθηκών οι εκδηλώσεις θα είναι περιορισμένες, ωστόσο τους Μανιάτες ήρωες και τα 200 χρόνια της απελευθέρωσης από τους Τούρκους θα τιμήσουν με τη παρουσία τους η πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Σακελαροπούλου και η πρόεδρος της επιτροπής κ. Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, οι οποίες θα καταθέσουν στεφάνι.
 
 

Το χρονικό της έναρξης της επανάστασης στη Μάνη

 
Η κήρυξη της επανάστασης στην Τσίμοβα (τη σημερινή Αρεόπολη) της Μάνης, στην ιστορική αυτή περιοχή της Πελοποννήσου, έλαβε χώρα στις 17 Μαρτίου του 1821, όταν σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες οι πρόκριτοι της περιοχής και όλοι οι ένοπλοι Μανιάτες με αρχηγό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που είχε εκλεγεί αρχηγός από τη Συνέλευση των Κιτριών και τελούσαν υπό προνομιακό καθεστώς, τέλεσαν δοξολογία μπροστά στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών, ύψωσαν το λάβαρο του Αγώνα, δηλαδή τη Μανιάτικη Σημαία, η οποία ήταν λευκή με μπλε σταυρό στη μέση, στην πάνω πλευρά έγραφε «ΝΙΚΗ Η’ ΘΑΝΑΤΟΣ» και στη κάτω το ένδοξο «ΤΑΝ ‘Η ΕΠΙ ΤΑΣ», και αποφάσισαν να ξεκινήσει πρώτη η Μάνη τον αγώνα της απελευθέρωσης, κάτι που ήταν σύμφωνο και με τους σχεδιασμούς της Φιλικής Εταιρείας. 
 
 
Η σημαία τους έγραφε «ΝΙΚΗ Η’ ΘΑΝΑΤΟΣ» και όχι «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ», επειδή η Ελευθερία για τους Μανιάτες ήταν δεδομένη. Άλλωστε, η περιοχή σε όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας παρέμεινε στην πραγματικότητα απόρθητη, παρά τις επανειλημμένες απόπειρες των Τούρκων για την υποδούλωσή της και για τη διοίκησή της αναλάμβανε ένας από τους καπεταναίους της περιοχής, που διοριζόταν μπέης και ήταν υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης.
 
Η πρώτη, από τους αρχηγούς της Ανατολικής Μάνης υπό τους Γρηγοράκηδες, προς τη Μονεμβασιά και το Μυστρά, το απόγευμα του Σαββάτου 19 Μαρτίου, όπως πιστοποιείται από επιστολή του Πρωτοσύγκελλου Γεράσιμου προς τον Παναγιώτη Κοσονάκο, όπου γνωστοποιείται η έναρξη του πολέμου και μεταφέρεται η προτροπή για τη διάδοση της είδησης. Οι αρχηγοί της Δυτικής Μάνης, υπό τον Πετρόμπεη, κινήθηκαν προς την Καλαμάτα. Πρώτος μπήκε στην πόλη, την 20ή Μαρτίου, ο γιος του Πετρόμπεη, Ηλίας, ηγούμενος σώματος Μανιατών, με την πρόφαση ότι θα ενίσχυε την τοπική τουρκική φρουρά.
 
 
Την επόμενη ημέρα ακολούθησαν όλοι οι οπλαρχηγοί, και την 23η Μαρτίου κατέλαβαν αναίμακτα την πόλη και παρακολούθησαν την πρώτη επίσημη δοξολογία. Στη συνέχεια, συνέταξαν την προκήρυξη, που υπέγραφε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης φέροντας τον τιμητικό τίτλοτου «Αρχιστρατήγου των σπαρτιατικών δυνάμεων», με την οποία γνωστοποιούσαν στις ευρωπαϊκές δυνάμεις την απόφαση του ελληνικού έθνους να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό και ζητούσαν τη συνδρομή τους.
 

Σοκαρισμένοι οι εργαζόμενοι του δήμου από τη δολοφονική επίθεση κατά του Κ. Τομπούλογλου

Ανακοίνωση απέστειλε η Ομάδα Αυτόνομης Παρέμβασης εργαζομένων του Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας σχετικά με την δολοφονική επίθεση κατά του Κ. Τομπούλογλου.

Δηλώνουμε σοκαρισμένοι και σοκαρισμένες από τη δολοφονική επίθεση εναντίον Δημοτικού Συμβούλου της συντηρητικής παράταξης του οποίου ο αδερφός εξέφρασε γνώμη υπέρ του Άλσους για αλλαγές που προτάθηκαν από τη διοίκηση του Δήμου και με τις οποίες, διαφώνησε.  Η στάση του αυτή μάλλον δεν άρεσε. Η ιστορία έχει μεγάλο, γνωστό και βίαιο παρελθόν που κρατάει χρόνια και στο οποίο δε θα σταθούμε. Στο πολύ πρόσφατο όμως παρελθόν υπήρξαν απειλές εναντίον εργαζομένων γιατί έκαναν τη δουλειά τους που προβλέπονταν από το νόμο πάλι σε υπόθεση που σχετίζεται με το Άλσος και το γήπεδο. Σήμερα φτάσαμε σε δολοφονική απόπειρα με στόχο την εκ νέου τρομοκράτηση  προκειμένου να υποκύψουν όλοι και όλες. Ζοφερό το μέλλον αν επικρατήσει αυτή η «πολιτική», για την οποία «πολιτική» γεμάτη βία και θύματα δεν είναι άμοιρη ευθυνών ούτε η τωρινή κυβέρνηση, ούτε η προηγούμενη.

Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες στο Δήμο δηλώνουμε ότι αυτό το άρρωστο κλίμα και οι απόπειρες μαφιόζικου εκφοβισμού προφανώς και επηρεάζουν όλους εμάς και τις συνθήκες εργασίας μας.  Δεν νοιώθουμε ότι εργαζόμαστε σε περιβάλλον δημοκρατικό και ασφαλές, γεγονός ανήκουστο για μια κοινωνία το έτος 2021 σε μια χώρα θεωρητικά δημοκρατική. Εντάξει… δεν λέμε μεγάλες κουβέντες γιατί τελευταία έχουν συμβεί τόσα γεγονότα στη δημόσια σφαίρα που δεν θυμίζουν και πολύ δημοκρατία όμως στα πλαίσια της περιοχής της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας νοιώθουμε ότι κάτι είναι βαθιά σάπιο και πιστεύουμε πως η σιωπή δεν είναι χρυσός αλλά συνενοχή.

Θυμίζουμε τέλος  το γνωστό ποίημα,  που ακούγεται στην περίπτωση της Ν. Φιλαδέλφειας σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία…

Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,

Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

Στηρίζουμε και  συμπαραστεκόμαστε στο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να έχει φωνή και άποψη και να την εκφράζει ελεύθερα.

ΟΜΑΔΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ (ΟΑΠ)

ΠΟΛΛΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΕΤΑΞΕΤΑΣΤΕΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ

Ο δολοφόνος – εκτελεστής κήρυξε το τέλος της απεργίας πείνας. Ένας κύκλος δύο περίπου μηνών έληξε. Πολλά ακούστηκαν , πολλά συνέβησαν, πολλά γράφηκαν  αυτό το διάστημα, ένα πολύ διδακτικό – για όσους πιστεύουν στην Δημοκρατία – διάστημα. Υπήρχαν νικητές και ηττημένοι; Όσοι δεν θέλουν να αναλύουν τα πολιτικα φαινόμενα με το σύνδρομο του ισαποστακισμού, των βαθυστόχαστων αναλύσεων απ΄όπου συχνά δεν βγαίνει νόημα  ή των ευνουχιστικών ισορροπιών, απαντάνε ΝΑΙ υπήρχαν και τώρα πρέπει να αποτυπωθούν.

Νικητές ήταν η Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου που χτυπήθηκαν βάναυσα όχι μόνο από τους οπαδούς του δολοφόνου, αλλά και από το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως και στελέχη άλλων δυνάμεων που θέλοντας και σ΄αυτό να αντιπολιτευθούν,  έκαναν ζημιά στα Κόμματά τους.  Η Δημοκρατία δεν υποχώρησε στις πιέσεις και το Κράτος Δικαίου ενισχύθηκε αφού έγινε σαφές, ότι δεν θα υπάρχουν διαφορετικές αντιμετωπίσεις κρατουμένων. Δεν λύγισε από τις απειλές ότι « αν πάθει κάτι, θα καεί η Αθήνα», δεν φοβήθηκε τους « αντάρτες » που αν κατέβαιναν στο Σύνταγμα θα ονόμαζαν την Πλατεία με το όνομα του εν ψυχρώ δολοφόνου έντεκα ανθρώπων. Έκανε σαφές ότι δεν εκβιάζεται από κανένα και με κανένα τρόπο και δεν επηρεάζεται από τα καλέσματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ όπως του π. Προέδρου της Βουλής Γ. Βούτση ότι η Κυβερνηση επωμίζεται ιστορικές ευθύνες. Όλα αυτά αποδείχτηκαν πομφόλυγες για να επηρεαστεί ένα τμήμα πραγματικά ευαίσθητο για την ζωή του οποιουδήποτε , που ωστόσο κι αυτοί θα πρέπει να μάθουν, ότι οφείλουν να τηρούν κάθετα Αρχές και αξίες αν θέλουν να είναι χρήσιμοι στην χώρα, στην κοινωνία και την Δημοκρατία. Την Δημοκρατία και την πολιτική ζωή την προάγουν όσοι είναι αποφασισμένοι να την προστατεύουν από εκβιασμούς, απειλές, παραπληροφόρηση, υπονόμευση από σκοτεινά κυκλώματα που λειτουργούσαν και πριν και μετά την εξάρθρωση της 17 και σ΄αυτό συμμετέχουν πέραν των « αγωνιστών» και δικηγόροι και δημοσιογράφοι που επί χρόνια ζουν με το επάγγελμα « υπερασπιστές τρομοκρατών» που για να γίνεται πιο εύληπτο το εμφανίζουν συχνα ως υπεράσπιση υποτιθέμενων δικαιωμάτων. Εν προκειμένω, το δημοκρατικό δικαίωμα που επικαλούνταν , ήταν το δικαίωμα ενός βαρυποινίτη, ενός serial killer να επιλέγει την φυλακή που θα πάει!  Για να μην ξεχνάμε,  αυτό ήταν το αίτημα για αυτό αγωνίζονταν κάποιοι. Πόσο αστείο, πόσο γελοίο φαίνεται τώρα πια.

Ηττημένοι ήταν πολλοί. Πριν απ΄όλα ήταν αυτοί που δεν κρύβουν ότι θαυμάζουν τον δολοφόνο. Αυτό άλλωστε είχε φανεί και όταν έπαιρνε την πρώτη άδειά του και τον περίμεναν περιχαρείς διάφοροι « αντάρτες», ανάμεσα στους οποίους και στελέχη του Ρουβίκωνα. Αποκαθηλώθηκε το ίνδαλμά τους, απογυμνώθηκαν οι ίδιοι , έδειξαν το πραγματικό και επικίνδυνο για την ασφάλεια των πολιτών  πιστεύω τους με πάνω από 300 επιθέσεις σ΄αυτό το διάστημα.  Ηττήθηκε το ψέμα και η παραπλάνηση περί του τι ισχύει νομοθετικά, τι ισχύει παγκόσμια για την συντήρηση στην ζωή απεργών πείνας κ.ά  αν και υπήρχε κενό ενημέρωσης από τη Πολιτεία μέχρι δύο εβδομάδες πριν που επέτρεπε  να ανακυκλώνονται και να διαδίδονται τα επιχειρήματα της Κούρτοβικ και « λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων». Ηττήθηκε το αφήγημα ότι η Δημοκρατία λειτουργεί εκδικητικά απέναντι σε ένα βαρυποινίτη που μεγάλο τμήμα της ποινής του την έχει περάσει σε Φυλακή Ανηλίκων(!), σε Αγροτική Φυλακή (!) με την αναντικατάστατη συμβολή της  Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ και που ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για τις συνθήκες κράτησής του. Έχω την αίσθηση, ότι αυτές οι δυνάμεις έχουν τόσο μίσος για την Δημοκρατία και την ζωή, που τον θεωρούσαν πιο χρήσιμο νεκρό ως σύμβολο αγώνα  παρά ζωντανό.  

Μαζί μ΄αυτούς ηττήθηκε η προσπάθεια να ηρωποιηθεί ο δολοφόνος, η προσπάθεια να δημιουργηθεί το προφίλ του» ασυμβίβαστου, γεμάτου αυτοθυσία αγωνιστή». Ηττήθηκε η προσπάθεια κάποιων να περάσουν μια αντίληψη λήθης για τις στυγνές δολοφονίες του ίδιου και των άλλων στελεχών της 17 Νοέμβρη. Ξαναμάθαμε ποιος είναι ποιος όταν η δικηγόρος του εκτελεστή λοιδωρούσε τους συγγενείς των θυμάτων και απειλούσε την εσωτερική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή(!) ή όταν δικηγόροι όπως ο Γ. Ραχιώτης δήλωναν, ότι « Η κάννη των όπλων της 17 Νοέμβρη ήταν στραμένη κυρίως προς τα ξένα αφεντικά και τους συνεργάτες τους στην ελληνική ελίτ» ( κοινώς, καλά τους έκαναν…).Η απεργία πείνας του αρχιεκτελεστή μας βοήθησε τελικά να ξαναθυμηθούμε, να ξεσκονίσουμε την μνήμη μας. , να αφυπνιστούμε, να καταλάβουμε ότι οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιοι κύκλοι που δημιουργούσαν κλίμα ανοχής σε δολοφονίες και έκαναν τα πάντα για να πέσουν στα μαλακά όταν συνελήφθησαν, είναι εδώ…

Μεγάλος ηττημένος είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μεγάλος ηττημένος , γιατί θέλει να αυτοπροβάλεται ως Κόμμα που θέλει να αγγίξει τον χώρο του Κέντρου και αυτό δεν μπορεί να συμβιβάζεται ούτε με κοινές πορείες Κουφοντινικών με την Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με απόψεις στελεχών του ότι η 17 Νοέμβρη δεν τρομοκράτησε την κοινωνία, ούτε με την άποψη περί « λαϊκού αγωνιστή» που φαίνεται να υπάρχει από στελέχη του και που άλλωστε είχε εκφραστεί δημόσια και καθαρά από στελέχη του ( Μπαλαούρας κ.ά) . Η έξη του προς δημιουργία έντασης τον τοποθέτησε στο κάδρο των συμμάχων δυνάμεων μ΄αυτούς που αμφισβητούν την Δημοκρατία, αν και η πλειοψηφία της κοινωνικής και εκλογικής βάσης του έχει αντίθετες απόψεις. Η ηγεσία του ομως παγιδευμένη στην πολιτική της έντασης αλλά και της παρέμβασης δυνάμεων στο εσωτερικό του που δεν έχουν κρύψει τις επιλεκτικές ευαισθησίες τους προς τον « χώρο» οδήγησε σ΄αυτό το αποτέλεσμα . Ποιος πιστεύει άραγε στο πολιτικό ωστόσο , ότι τα πράγματα δεν θα ήταν από την αρχή πιο απλά αν η υπόθεση Κουφοντίνα αντιμετωπιζόταν στις πραγματικές της διαστάσεις, ως σύγκρουση ενός περιθωριακού ρεύματος ιδεών κάποιων αμετανόητων υποστηρικτών της ένοπλης βίας με τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου; Όταν έχεις όμως το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να ακολουθεί περιθωριακές τακτικές, να παρέχει την κάλυψη και ανοιχτή στήριξη, αυτό το δυσκόλευε. Ο Α.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά άφησε τον Κ.Μητσοτάκη να δώσει αυτή την μάχη μόνος του και βέβαια να εμφανίζεται τώρα ως αυτός που μπορεί να εγγυηθεί την μη αμφισβήτηση της Δημοκρατίας.

Ωστόσο και η μη καθαρή τοποθέτηση άλλων κομμάτων που προσπάθησαν να « παίξουν μικροκομματικά» εντάσσοντας αυτή την υπόθεση στην προσπάθειά τους να πείσουν ότι στην Ελλάδα έχουμε περίπου μια ανάλγητη Κυβέρνηση που οικοδομεί Κράτος αυταρχισμού και Αστυνομοκρατίας, τους οδήγησε σε λάθη. Ιδιαίτερη σημασία έχει η επαμφοτερίζουσα στάση του ΚΙΝΑΛ, ως Κόμματος από αυτά που κυβέρνησαν την χώρα και μάλιστα ως Κόμμα που ως Κυβέρνηση και με Υπουργό τον Μ. Χρυσοχοΐδη εξάρθρωσε την εγκληματική οργάνωση. Η αρχική ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου ενταγμένη στην γνωστή απολίτικη στάση του ισαποστακισμού δημιούργησε σύγχυση. Η Πρόεδρός του αν και τήρησε πολύ προσεκτική στάση, δεν εξέπεμψε όμως και σαφές μήνυμα. Ουσιαστικά την τιμή του ΚΙΝΑΛ την έσωσαν οι καθαρές τοποθετήσεις στελεχών του όπως ο Β. Κεγκέρογλου, ο Α. Λοβέρδος και η Ν.Γιαννακοπούλου. Για την απαράδεκτη ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ουδέν σχόλιο. Έχουν απαντήσει εκατοντάδες Δικαστικοί και το Προεδρείο της είναι θεσμικά, ηθικά εκτεθειμένο αφού η ανακοίνωση ήταν μια πολιτική παρέμβαση και μόνο, που προφανώς κάποιοι επιδίωξαν. Η χώρα είναι μικρή και καταλαβαίνουμε πια και σκοπιμότητες και υποβολείς.

Ένας κύκλος έκλεισε. Δεν μπορεί όμως να μην αντλήσουμε συμπεράσματα γιατί έχει αφήσει ανοιχτές προκλήσεις πίσω του. Να το διατυπώσω διαφορετικά.Είναι τεράστιο πρόβλημα  ότι είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συζητάμε ακόμα τουλάχιστον αυτού του είδους την Τρομοκρατία και που βρίσκουν ακροατήριο όσοι κραυγάζουν υπέρ της τυφλής βίας, των λαϊκών δικαστηρίων και της αμφισβήτησης θεμελιωδών δημοκρατικών αξιών. Είμαστε η μόνη χώρα που νέοι διαδηλώνουν ή καταλαμβάνουν Α.Ε.Ι  με κεντρικό σύνθημα « Είμαστε όλοι 17 Νοέμβρη» ( τον τίτλο του βιβλίου του αμετανόητου δολοφόνου),  άλλοι είναι έτοιμοι « να τσιμπήσουν » στα θολά νερά ψεύτικών δήθεν ηθικών και ανθρωπιστικών διλλημάτων και άλλοι να κάνουν εκπτώσεις στις Αξίες της Δημοκρατίας. Μην ξεχνάμε ότι ο δολοφόνος αποκτά δικαίωμα να ζητήσει αποφυλάκιση αυτόν τον Σεπτέμβριο και ότι σε δύο περίπου χρόνια θα αποφυλακιστεί. Γι αυτό ταλάνιζα το μυαλό μου , πως και κάνει απεργία πείνας και ότι μόνο ένας πολύ τρελός θα το έφτανε μέχρι τέλος. Μήπως τελικά όλα ήταν απλά μια προετοιμασία του « στρατού» μέσα από τον οποίο μπορεί να βρεθούν και πέντε – δέκα αμετανόητοι; Γι αυτό και είναι αναγκαίο ένα σταθερό μέτωπο κατά όσων μισούν την Δημοκρατία και την ζωή. Οι πολιτικές δυνάμεις θα περάσουν εξετάσεις ωριμότητας και ευθύνης επομένως και στο επόμενο διάστημα. Σ΄αυτή την φάση πάντως αρκετοί έμειναν μεταξεταστέοι… Δυστυχώς για την χώρα… Ελπίζω να έβγαλαν συμπεράσματα.