Γράφει η Katerina Light
Είσα φοιτητής σε άλλη πόλη απο αυτή που γεννήθηκες. Αν ακόμη δεν το έχεις εκτιμήσει αυτό, ήρθε η ώρα να σκεφτείς καλύτερα!!
Ας αρχίσουμε απο τα βασικά: το φαγητό. Ναι, δεν έχες το ζεστό φαγάκι της μαμάς, που στο δίνει έτοιμο και σερβιρισμένο στο πιάτο σου, μαζί με φιλάκι, όμως μπορείς επιτέλους να φας ό,τι μα ό,τι θες, χωρίς να έχεις την γκρίνια του «δεν παίρνεις πολλές βιταμίνες». Πίτσα κάθε μέρα, σουβλάκια με μπύρα και μακαρόνια έχουν γίνει οι καλύτεροί σου φίλοι. Ναι, μπορεί να σου λείψουν λίγο οι φακές σε κάποια φάση, έτσι όμως θα κάνεις και την μαμάκα χαρούμενη όταν για πρώτη φορά στη ζωή σου θα της ζητήσεις να σου φτιάξει το φαγητό που τόσο πεθύμησες. (Μα φακές παιδάκι μου; Είσαι σίγουρα καλά;)
Δεύτερον και εξίσου σημαντικό: οι έξοδοι. Κακά τα ψέματα, σε όποια ηλικία και αν φτάσεις, οι γονείς πάντα θα ανησυχούν για το πού βρίσκεσαι και δεν έχεις γυρίσει σπίτι στις πέντε το πρωί. Όταν όμως είσαι χιλιόμετρα μακρυά, στέλνεις ένα μήνυμα «καληνύχτα μαμάκα» στις δώδεκα το βράδυ και καθάρισες για όλη την υπόλοιπη νύχτα.
Μετά έχουμε την τακτοποίηση και την καθαριότητα. Παραδέξου το: Δεν βάζεις σκούπα, εκτός αν πρόκειται να έρθει σπίτι γκόμενα/γκόμενος. Κρύβεις τις σκόνες κάτω απο το χαλάκι και τα τζάμια των παραθύρων δεν τα έχεις καθαρίσει ποτέ. Χρησιμοποιείς ένα πιρούνι παραπάνω απο μια φορά πριν το πλύνεις, ασε που δεν θυμάσαι καν πότε ήταν η τελευταία φορά που έπλυνες το τζίν σου (αν δεν μυρίζει άσχημα, είναι ακόμα καλό). Και ναι, η καρέκλα του γραφείου είναι η καλύτερη κρεμάστρα για ρούχα στον κόσμο. Εκτός βέβαια αν θες να καθήσεις στο γραφείο. Τότε η καλύτερη κρεμάστρα γίνεται το κρεβάτι. Κι όμως, μέσα σε αυτή την ακαταστασία, βρίσκεις πάντα αμέσως αυτό που θες να φορέσεις, αντίθετα, όταν σου συγυρίζει η μαμά, δεν βρίσκεις ποτέ μα ποτέ τίποτα.
Ακόμα να πιστείς; Ας μιλήσουμε τότε για την ιδιωτικότητα, εν αγκλιστί, το privacy που λέμε. Δεν κλείνεις πλέον την πόρτα όταν πας στο μπάνιο, κυκλοφορείς όπως σε γέννησε η μαμά σου σε όλο το σπίτι, βάζεις όσο δυνατά θες τη μουσική (μέχρι να φέρουν την αστυνομία οι γείτονες) και μιλάς με το γκομενάκι στο σκάιπ ό,τι ώρα θες και όσο δυνατά θες. Φέρνεις όποιον θες στο σπίτι, για όση ώρα τον θες και κάνεις μαζί του ό,τι θες (φαγητό και ταινία, τι άλλο;)
Αν λοιπόν αυτοί δεν ήταν αρκετοί λόγοι για να πετάς στα σύννεφα που πέρασες σε άλλη πόλη, τότε ποιοί είναι; Έκανες ένα ανεκτίμητο δώρο στον εαυτό σου και πρέπει να το αναγνωρίσεις και να το χαρείς μέχρι τέλους. Ζεις τα πιο ανέμελα και τρελά χρόνια της χωής σου! Χαμογέλα, πλύνε τα πιάτα που σαπίζουν εδώ και μια εβδομάδα στον νεροχύτη και βγες να πιείς ένα ποτό στην υγειά της ελευθερίας σου!
