Μας πουλάνε «παπάδες» για ειδήσεις – Το κόλπο με το «αποκλειστικό» που κανείς δεν διασταυρώνει!
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάθε «βόμβα» που διαβάζεις στο διαδίκτυο σκάει μόνο στο κεφάλι σου και πουθενά αλλού; Η πικρή αλήθεια είναι ότι η σύγχρονη δημοσιογραφία έχει μετατραπεί σε έναν ασταμάτητο αγώνα ταχύτητας, όπου η αλήθεια τερματίζει πάντα τελευταία και καταϊδρωμένη. Όταν σκάει ένα θέμα, οι περισσότεροι «δημοσιογράφοι» δεν ψάχνουν την αλήθεια, αλλά το επόμενο κλικ σου: παίρνουν μια ανώνυμη φήμη, τη βαφτίζουν «έγκυρη πηγή», πασπαλίζουν λίγο μυστήριο και σου τη σερβίρουν αμάσητη πριν καν σηκώσουν το τηλέφωνο να ρωτήσουν την άλλη πλευρά.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι αυτά που γράφουν, αλλά αυτά που δεν ψάχνουν ποτέ. Πού είναι τα επίσημα έγγραφα, οι αποφάσεις με τις σφραγίδες και η επιβεβαίωση από δεύτερη ανεξάρτητη πηγή; Αντί για ρεπορτάζ, παρακολουθούμε έναν θίασο που αναπαράγει τα ίδια copy-paste δελτία τύπου και τις ίδιες «διαρροές» συμφερόντων. Όταν κανείς δεν ελέγχει τα metadata μιας παλιάς φωτογραφίας ή τα πραγματικά κίνητρα αυτού που «ΚΕΛΑΗΔΑΕΙ», τότε το ρεπορτάζ σταματάει να είναι ενημέρωση και γίνεται απλώς μια καλοστημένη επιχείρηση δημόσιων σχέσεων.
Αν θέλουμε να λεγόμαστε σοβαροί —είτε πίσω από το πληκτρολόγιο είτε στο τραπέζι του καφενείου— οφείλουμε να σταματήσουμε να καταπίνουμε αμάσητο όποιο παραμύθι μας σερβίρουν για είδηση. Όταν ένας δημοσιογράφος δεν ζητάει αποδείξεις και δεν αμφισβητεί τους ισχυρισμούς του καλεσμένου του, δεν κάνει τη δουλειά του· κάνει απλώς τον ντελάλη. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα διαβάσεις κάτι «συγκλονιστικό», μην ψάξεις για θαύματα — ψάξε απλώς αν υπάρχουν αποδείξεις ή αν σου πουλάνε πάλι αέρα κοπανιστό.
